Карлос Ариас Наварро: Франко дәуірінің саяхатшысы және демократияға көшу кезеңі
Carlos Arias Navarro
Карлос Ариас Наварро: Испан саяхаты мен Франко диктатурасының соңғы жылдарындағы премьер-министр. Өмірбаяны, саяси мансабы және демократияға көшудегі рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испаниялық саясаткер (1908–1989)
Spanish politician (1908–1989)
Карлос Ариас Наварро, 1-ші Ариас Наварро маркизі (11 желтоқсан 1908 – 27 қараша 1989) Франко диктатурасының соңғы жылдары мен Испанияның демократияға өту кезеңінің басында Испанияның премьер-министрі болды. Ариас Наварро – қатал саясаткер және испан республикасын тарату кезінде мыңдаған өлім жазасына қол қойған Ақ террорға қатысқан адам. Кейін премьер-министрлік қызметін атқару кезінде ол көңілдік көшбасшылық танытты.
Carlos Arias Navarro, 1st Marquess of Arias Navarro (11 December 1908 – 27 November 1989) was the prime Minister of Spain during the final years of the Francoist dictatorship and the beginning of the Spanish transition to democracy. Arias Navarro was a hardline politician and was involved in the White Terror, having signed thousands of death warrants during the dismantling of the Spanish Republic. Later, he was a more moderate leader during his premiership.
Ерте өмір
Ариас Наварро 1908 жылдың 11 желтоқсанында Мадридте туған. 1929 жылдан бері Әділет министрлігінде Малага және Мадридте прокурор болып қызмет еткен.
Arias Navarro was born in Madrid on 11 December 1908. He served in the Ministry of Justice since 1929 as attorney in Málaga and Madrid.
Франконың Испаниясы
Ариас оңшыл секторларға жақын болды және Испания Азамат соғысы кезінде франкистік жаққа қосылды. Франко Малаганы басып алғаннан кейін, ол Малагада франкистер ұйымдастырған сот процестерінде прокурор болды. Ол сол жерде "Малаганың қасабы" (Carnicero de Málaga) деген лақап атқа ие болды, себебі республикашылдардың нақты немесе күдікті жақтастарына қатысты өлім жазасын қолданудағы рөлі үшін. Франко жеңісінен кейін болған ең қатал жазалау шараларының бірінде шамамен 17 000 адам жазасыз атқыланды. Ол Мария де ла Луз дель Валле мен Менендеске үйленді, бірақ балалары болған жоқ. Әртүрлі лауазымдарда қызмет еткеннен кейін, 1965 жылдан 1973 жылдың маусымына дейін Мадрид қаласының мэрі болды. 1973 жылдың маусымында Ариас Үкімет министрі (Ішкі істер министрі) болды. Премьер-министр (Президент дель Губернато) Луис Карреро Бланко қаза болғаннан кейін, ол 1973 жылдың 31 желтоқсанында оның орнына тағайындалды және Франко қайтыс болғаннан кейін де осы лауазымды сақтап қалды. Ариас Наварро Франко отбасының, әсіресе Кармен Полоның қолдауын алды және демократияға өту кезеңінде лауазымын сақтап тұрды. Алайда, 1974 жылдың наурыз айында каталондық анархист Сальвадор Пуиг Античтің атылуы оның саяси либерализацияға қарсы екенін көрсетті, ал 1974 жылдың қыркүйегіндегі өлім жазалары, Марокко королі Хасан II-нің 1975 жылдың қарашасында Жасыл науқанды ұйымдастыруы және Франконың ауруы мен қайтысы (Ариас теледидардан хабарлады) оның әлсіздігін көрсетті және оның беделін әрі төмендетті. Франконың мемлекет басшысы лауазымындағы мұрагері, король Хуан Карлос I, оның тағайындауын жалғастырды, сондықтан алғашқы реформаларды оның үкіметі (ішінде Мануэль Фрага Ирибарне және Хосе Мария де Арейльза) енгізді, бірақ құлшыныспен емес. Ол Франконың кешкі саясатын жалғастыруға тырысты, кез келген өзгеріске қарсы тұрды. Ұзаққа созылған билік күресінен кейін Хуан Карлос оны 1976 жылдың 1 шілдесінде отставкаға кетуге мәжбүр етті. Келесі күні король оған Маркиз де Ариас Наварро (ағылшын тілінде: Marquess of Arias Navarro) атағын және Испанияның ұлы титулын (Grande de España) берді. Оның қайтысынан кейін маркиз атағын оның туысы Мигель Анхель Ариас Наварро мұра етті. Ариастың орнын 1975 жылдың желтоқсанында Франконың ресми партиясы Movimiento Nacional бас хатшысы болып тағайындалған Адольфо Суарес басты. 1977 жылдың маусымында 1936 жылдан бері өткізілген алғашқы бос жалпы сайлау кезінде Ариас Мануэль Фрага құрған оңшыл партия - "Халық альянсына" қосылды. Содан кейін ол кез келген реформаларға қарсы болған қатал топтың "Бункер" тобын және Франко партиясы Fuerza Nueva жетекшісі Блас Пиньярды басқарды. Алайда, Ариас Испания үкіметінде маңызды лауазымды қайтадан иеленген жоқ. Ол солшыл және оңшыл экстремистердің шабуылына ұшырады, олар оны "Ескі қорқақ" деп атады.
Arias was close to the right wing sectors and joined the Francoist side during the Spanish Civil War. He was public prosecutor in the trials set up by the Francoists in Málaga after the conquest of the city. There, he earned the nickname the "Butcher of Málaga" (Carnicero de Málaga) for his role in the imposition of capital punishment to true or perceived sympathizers of the Republicans, In one of the harshest repressions following the Francoist victory, an estimated total of 17,000 people were summarily executed. He married María de la Luz del Valle y Menéndez, without issue. After serving in various positions, including Mayor of Madrid from 1965 to June 1973, Arias became Minister of Government (Minister of the Interior) in June 1973. After the assassination of Prime Minister (Presidente del Gobierno) Luis Carrero Blanco he was appointed his successor on 31 December 1973, a position he continued to hold after the death of Franco. Arias Navarro had the support of the Franco family, most notably Carmen Polo, and retained the post during the transition to democracy. However, the garroting of the Catalan anarchist Salvador Puig Antich in March 1974 had already shown his aversion to political liberalization, while other events, including the executions in September 1974, the organization of the Green March in November 1975 by King Hassan II of Morocco, and the illness and death of Franco (which Arias announced on television), displayed his weaknesses and further eroded his authority. Franco's successor as head of state, King Juan Carlos I, continued his appointment, so that it was his government (which included Manuel Fraga Iribarne and José María de Areilza) that instituted the first reforms, however unwillingly. He tried to continue Franco's late policies, opposing any change. After a lengthy power struggle, Juan Carlos forced his resignation on 1 July 1976. The next day, the King granted him the hereditary title of Marqués de Arias Navarro (English: Marquess of Arias Navarro), together with the dignity Grande de España (English: Grandee of Spain). On his death, the title of Marquess was inherited by his nephew Miguel Ángel Arias Navarro. Arias was succeeded by Adolfo Suárez, named general secretary of the Francoist official party Movimiento Nacional in December 1975. In June 1977, during the first free general elections held since 1936, Arias joined the Alianza Popular, a right wing party created by Manuel Fraga. He then led the Búnker group of hard liners opposed to any reforms, along with the leader of the Francoist party Fuerza Nueva, Blas Piñar. Arias, however, never again occupied a relevant position in the later Spanish government. Both left and extreme right attacked him, calling him by the nickname "The Old [[wikt:pusillanimous".
Кейінгі жылдар
Алғашқы демократиялық сайлауда партия Мануэль Фрага басқаратын Халықтық Альянсқа (АП) қосылып, Мадридтен сенатқа үміткер болды, бірақ сайланбады. 1989 жылдың 27 қарашасында 80 жасында инфаркттан қайтыс болды және Эль-Пардодағы Мингорубио бейіштігіне жерленді. Оның әйелі 1997 жылы қайтыс болды.
In his first democratic election the party joined Popular Alliance (AP), led by Manuel Fraga, being senate candidate for Madrid, but was not elected. He died on 27 November 1989 when he was 80 years of age from an infarction, and was buried at Mingorrubio Cemetery in El Pardo. His wife died in 1997.
Испания мен Португалия
Испанияның "El País" газеті хабарлағандай, АҚШ Ұлттық архивтер және құжаттар басқармасы жариялаған құжаттар 1974 жылғы 25 сәуірде Португалияда болған солшыл "Қарлығаш революциясынан" кейін Арияс 1975 жылғы наурыз айында АҚШ Мемлекеттік хатшысының орынбасары Роберт С. Ингерсоллмен кездесіп, коммунизмнің таралуын тоқтату мақсатында Португалияға басып кіруді ұсынды. Ингерсолл 18 наурызда сол кездегі Мемлекеттік хатшы Генри Киссинджерге жолдаған есепте "Португалиядағы оқиғалар Испания шекарасын кесіп өтпеуін қамтамасыз ету үшін тиісті қадамдар" қолданылып жатқанын мәлімдеді. Ингерсолл сондай-ақ, Испания Вашингтондан соғыс болған жағдайда қолдау күтетінін, ал АҚШ әскери базаларының мәртебесін қайта қарастырып жатқан кезде Арияс Вашингтондан Испанияның НАТО-ға қатысуына қолдау көрсетуін қалағанын қосты.
According to the Spanish daily El País, files released by the US National Archives and Records Administration show that, following the left wing Carnation Revolution in Portugal on 25 April 1974, Arias met with the United States Deputy Secretary of State Robert S. Ingersoll in March 1975 and offered to invade Portugal in order to stop the spread of communism. The report Ingersoll forwarded to the then Secretary of State, Henry Kissinger, on 18 March, stated that "appropriate steps" were being taken to ensure that "the events in Portugal did not cross the border into Spain." Ingersoll went on to add that Spain wanted Washington to support Spain in the event of war, precisely at a time when the US was renegotiating the status of its military bases, and Arias wanted Washington to support Spain's future membership of NATO.