1987 жылғы Лувр келісімі: АҚШ-тың сауда дефицитін төмендету мақсатындағы G6 елдерінің валюталық саясаты. Экономикалық өсімді ынталандыру жолдары талданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1987 жылғы халықаралық келісім
1987 international agreement
Лувр келісімі (ресми түрде G6 қаржы министрлері мен орталық банк басшыларының мәлімдемесі) Халықаралық қатынастар шарты тұрғысынан қарағанда, халықаралық валюталық режимдердің екі идеалды типінің – толық икемді және толық бекітілген валюта бағамдарының арасындағы рационалды компромистік шешім ретінде қарастырылды. Келісімге Канада, Франция, Батыс Германия, Жапония, Ұлыбритания және АҚШ қол қойды. Бұл келісім 1985 жылы Нью-Йоркте өткен G7 қаржы министрлерінің кездесуінде келісілген неміс маркасы (Deutsche Mark) туралы да қатысты. АҚШ сауда тапшылығын бастан өткерді, ал Жапония мен бірнеше еуропалық елдер сауда артығымен қатар ЖІӨ-нің теріс өсуін сезінді. АҚШ-тың сол кездегі қазынашылық министрі Джеймс Бейкер осы теңгерімсіздікті жою үшін сауда серіктестерін экономикаларын жандандыруға және одан көбірек тауар сатып алуға шақырып, мәселені шешуге тырысты. Егер осы серіктестер өспесе, доллардың құнының төмендеуіне рұқсат беретінін ол мәлімдеді.
The Louvre Accord (formally, the Statement of the G6 Finance Ministers and Central Bank Governors) It was considered, from a relational international contract viewpoint, as a rational compromise solution between two ideal type extremes of international monetary regimes: the perfectly flexible and the perfectly fixed exchange rates. The agreement was signed by Canada, France, West Germany, Japan, the United Kingdom, and the United States. and German Deutsche Mark, which was agreed upon during the G7 Minister of Finance meeting held in New York in 1985. The United States had a trade deficit while Japan and a few European countries were experiencing a trade surplus along with negative GDP growth. The then U. S. Treasury Secretary James Baker attempted to address the imbalance by encouraging its trade partners to stimulate their economies so they can purchase more from it. He maintained that if these partners did not grow, he would allow the dollar's continued depreciation.
Қаулылар
Франция бюджеттік тапшылығын ЖІӨ-нің 1%-ына дейін азайтуға және корпорациялар мен жеке тұлғалар үшін салықтарды сол көлемде төмендетуге келісті. Жапония сауда артықшылығын азайтуға және пайыздық ставкаларды төмендетуге міндеттенді. Ұлыбритания мемлекеттік шығындарды қысқартуға және салықтарды азайтуға келісті. Германия, Еуропадағы басты экономикалық күші болғандықтан, осы келісімнің басты мақсаты ретінде мемлекеттік шығындарды азайтуға, жеке тұлғалар мен корпорацияларға салықтарды төмендетуге және пайыздық ставкаларды төмен деңгейде ұстауға міндеттенді. АҚШ 1988 жылғы бюджеттік тапшылығын 1987 жылғы шамамен 3,9%-дан ЖІӨ-нің 2,3%-ына дейін азайтуға, 1988 жылы мемлекеттік шығындарды 1%-ға қысқартуға және пайыздық ставкаларды төмен ұстауға келісті.
France agreed to reduce its budget deficits by 1% of GDP and cut taxes by the same amount for corporations and individuals. Japan would reduce its trade surplus and cut interest rates. The United Kingdom would reduce public expenditures and reduce taxes. Germany, the real object of this agreement because of its leading economic position in Europe, would reduce public spending, cut taxes for individuals and corporations, and keep interest rates low. The United States would reduce its fiscal 1988 deficit to 2.3% of GDP from an estimated 3.9% in 1987, reduce government spending by 1% in 1988 and keep interest rates low.
Әсері
АҚШ доллары 1987 жылы неміс маркасымен және басқа да маңызды валюталармен салыстырғанда құнсыздануын жалғастырды, 1988 жылдың басында 1 доллар үшін 1,57 маркаға және 1 доллар үшін 121 иенге дейін төмендеді. Содан кейін, келесі 18 айда доллар нығайып, 1 доллар 2,04 маркадан және 1 доллар 160 иеннен асты, Федералдық резервтік жүйе агрессивті түрде пайыздық ставкаларды 6,50%-дан 9,75%-ға дейін көтергенімен бірге.
The US dollar continued to weaken in 1987 against the Deutsche Mark and other major currencies, reaching a low of 1.57 marks per dollar and 121 yen per dollar in early 1988. The dollar then strengthened over the next 18 months, reaching over 2.04 marks per dollar and 160 yen per dollar, in tandem with the Federal Reserve raising interest rates aggressively, from 6.50% to 9.75%.