Кіріспе

1341–1351 жылдар аралығындағы шіркеу кеңесі

Константинополдің бесінші кеңесі – 1341 және 1351 жылдар аралығында Византия астанасы Константинополде мистикалық ілім – хесихазм доктринасы бойынша туған дауды шешу үшін өткізілген алты кеңестің сериясына берілген атау. Бұл кеңестерді хесихаст кеңестері немесе Паламит кеңестері деп те атайды, себебі олар Грегорий Паламаның теологиясын талқылады, ал Семинаралық Барлаам оның алғашқы сериясына қарсы шықты, ал келесі бес кеңесте басқа да теологтар оған қарсылық білдірді. Шығыс православиелік христиандар бұл кеңестердің нәтижесін экуменикалық кеңес деңгейінде мойындайды.

Тарих

Барлаам мен Палама арасындағы даудың татуластырылмайтын екендігі және епископтық кеңес шешімін қажет ететіндігі анық болғандықтан, Константинополде 10 маусым 1341, тамыз 1341, 4 қараша 1344, 1 ақпан 1347, 8 ақпан 1347 және 28 мамыр 1351 жылдары алты патриархтық кеңес өткізілді. Барлаамның басты қолдаушысы император Андроник III синод аяқталғаннан кейін бес күн өткен соң қайтыс болды. Барлаам Баламаға қарсы ісін екінші рет ұсынуға үміттенсе де, көп ұзамай ол өз ісіне ұмтылудың нәтижесіз екенін түсінді және Калабрияға кетіп, Рим шіркеуіне өтті, содан кейін Гераце епископы болып тағайындалды. Барлаам кеткеннен кейін Григорий Акиндинос Паламаның басты қарсыласы болды. 1341 жылдың тамызында Константинополде өткен екінші собор Акиндиносты айыптап, алдыңғы собордың шешімдерін бекітті. 1344 жылы өткен үшінші синодта Акиндинос және оның жақтастары Паламаны және оның шәкірттерінің бірі Исидор Бухирасты анафемаға ұшыратқан қысқаша жеңіске жетті. 1351 жылдың мамыр айында патриархтар кеңесі Паламаны толық ақтады және оның қарсыластарын айыптады.