Папафлессас – грек ділбасы, рухани және үкімет шенеунігі. Грек тәуелсіздік соғысындағы маңызды тұлға, Маниаки шайқасында қаза тапты. (Papaflessas – grek dílbasy, ruhani jane úkimet sheneuńigi. Grek táuelsizdik sogysyndaghy mańyzdy túlga, Maniyaki shaiqasynda qaza tapty.)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекиялық патриот, дін қызметкері және мемлекеттік қызметкер, Грекия муниципалитеті.
Greek patriot, priest, and government official
the Greek municipality
Григорий Димитриос Дикайос Флесс (Γρηγόριος Δημήτριος Δικαίος Φλέσσας; 1788 – 25 мамыр 1825), көбінесе Папафлесс (Παπαφλέσσας) деп танылған, Грекия Тәуелсіздік соғысы кезіндегі ең ықпалды тұлғалардың бірі болған грек дін қызметкері және мемлекеттік қызметкері. Папафлесс есімінің алдындағы "папа" (παπα) префиксі грек тілінде "қасиетті" мағынасын береді және оның дін қызметкері екенін көрсетеді. 1819 жылы архимандрит қызметіне тағайындалды. Александр Маврокордатос үкіметінде Ішкі істер министрі және полиция бастығы болып қызмет етті. Папафлесс 1825 жылғы 20 мамырда Манияки шайқасында, Мессиниядағы Маниякиде Ибрагим-пашаның әскерлерімен шайқаста қаза тапты.
Grigorios Dimitrios Dikaios Flessas (Γρηγόριος Δημήτριος Δικαίος Φλέσσας; 1788 – 25 May 1825), popularly known as Papaflessas (Παπαφλέσσας) was a Greek priest and government official who became one of the most influential figures during the Greek War of Independence. The prefix papa (παπα ) in the name Papaflessas indicates his status as a cleric since the word means 'priest' in Greek. He was appointed Archimandrite in 1819. He served as Minister of Internal Affairs and Chief of Police in the government of Alexander Mavrokordatos. Papaflessas was killed during the Battle of Maniaki on May 20, 1825, fighting against the forces of Ibrahim Pasha at Maniaki, Messinia.
Атауы
Георгиос Димитриос Дикайос Флессас – оның туған аты. Монастырлық аты Григорий Флесс (Γρηγόριος Φλέσσας, Grigórios Flessas) немесе Папафлесс, ал өмірінің кейінгі кезеңінде қолданған псевдонимі Григорий Папафлесс (Γρηγόριος Παπαφλέσσας) еді.
Georgios Dimitrios Dikaios Flessas was his birth name. His monastic name was Grigorios Flessas (Γρηγόριος Φλέσσας, Grigórios Flessas) or Papaflessas, while the pseudonym he used later in his life was Grigorios Papaflessas (Γρηγόριος Παπαφλέσσας).
Ерте өмір
Григорий Папафлессас 1788 жылы Мессиниядағы Полиани ауылында Георгиос Флессас немесе Флесиас (Φλέσιας) болып дүниеге келді. Оның әкесі – Демитриос Г. Флессас (Δημήτριος Φλέσσας), ол Георгий Димитриу Флессас (Γεώργιος Δημητρίου Φλέσσας) ұлы, ал анасы – Димитриостың екінші әйелі Константина Андронаиу (Κωνσταντίνα Ἀνδροναίου), ол Димицанадан шыққан. Ол Димитриос отбасының 28-ші баласы еді. 1809 жылы ол Димицананың танымал мектебінде оқыды, осы мектептен көптеген грек ұлттық қаһармандары бітірген. Оқу кезінде ол сатиралық туынды жазып, сол кездегі жергілікті түрік басшысы Димицана Пашасының есігіне "Григориос Фос Каламиос" (Φῶς Καλάμιος τό νομα Γρηγόριος) деген атпен жабыстырды. Өзінің бұл әрекетінен қауіп сезіне, 1815 жылы діни қызметкер немесе монах болу үшін, Грегориос Флессас немесе Папафлессас деген шіркеу атын алып жіберілді. Біраз уақыт бойы ол Мессинияның Каламата қаласының шетінде орналасқан Веланидия монастырында қызмет етті.
Grigorios Papaflessas was born Georgios Flessas or Flesias (Φλέσιας) in 1788 in the village of Poliani in Messinia. His father was Demetrios G. Flessas (Δημήτριος Φλέσσας), son of the klepht Georgios Dimitriou Flessas (Γεώργιος Δημητρίου Φλέσσας), and his mother, the second wife of Dimitrios, was Konstantina Andronaiou (Κωνσταντίνα Ἀνδροναίου) from Dimitsana. He was the 28th child of the Dimitrios family. In 1809, he attended school at the renowned school of Dimitsana, from whence many Greek national heroes graduated. While in school, he published a satire and pinned it on the door of Dimitsana Pasha (the Turkish local governor at the time) signing it "Grigorios Phos Kalamios" (Φῶς Καλάμιος τό νομα Γρηγόριος). Realizing he was in danger from his action he was sent in 1815 to become a priest or monk, taking the ecclesiastical name of Gregorios Flessas or Papaflessas. For a short time, he served in this capacity in the monastery of Velanidia, situated outside of the city of Kalamata, Messinia.
Дін қызметкерлері
Григорий табиғатынан дауласуға және қарсылық көрсетуге бейім болғандықтан, діни басшыларымен жиі келіспеушіліктер тудыратын. Сонымен қатар, ол Осман түркілеріне ашулы болды, себебі олар оның отбасы мүшелерін өлтірген. Ол сондай-ақ, Сервас мырзаның басқа біреуге никесі бар немере қызымен некелесуіне бата берді. Одан Веланидия монастырынан кетуі сұралды. 1816 жылдың сәуір айында Леонтари мен Мистрас арасында орналасқан Рекица монастырына ([[:el:Μονή της Ρεκίτσας]) көшті. Бірақ көп ұзамай ол жоғары тұрғандарымен және монастырь әкімшілігімен келіспей кетті. Ол сондай-ақ, монастырь жерінің шекарасы мәселесінде жергілікті түрік билігімен қақтығысқа түсті және тіпті өз талаптарын қорғау үшін қарулы адамдарды пайдаланды. Бұл мәселе ақырында Триполицадағы сот арқылы шешілді, сот Папафлессас пен монастырьдің пайдасына шешім шығарды. Бұл түрік шенеунігін ашуландырды, ол билікке Папафлессас революционер екенін және гректерді ("құлдарды", түріктер гректерді осылай атаған) ригиадтарды түркілерге қарсы қаруландырып жатқанын айтты. Триполица билігі Папафлессасқа өлім жазасын беріп, оны тұтқындау және өлімге кесу үшін монастырьға сарбаздарды жіберді. Қарулы Полиани жауынгерлері сарбаздарды кешіктірді, ал Папафлессас өз отанын тастап кетуге үлкерді, сонда оның сөзі: "Епископ немесе паша болып қайтып келем және сіздермен есептесемін" деді. Папафлессас түріктер өлім жазасына кесіп отырған материктегі гректердің панасы болған Закинф аралына барды. Сол жерде ол болашақ революционер грек Теодорос Колокотрониспен кездесті. Ол Кристиануполис (Аркадия Кипарисия) архиепискобынан ұсыныс хат алды. Константинопольге теңіз арқылы сапар шегіп бара жатқанда, Папафлессас Афон тауында кеме апатына ұшырады, сол кезде оның ұсыныс хатының мөрі сынды. Хатты оқығанда, ол өзін адал емес, әдепсіз және сенімсіз деп атағанын көріп таң қалды, сондықтан ол хатты тастап кетті. Ол Константинопольге ежелгі грек тілін және теологияны оқу үшін, сондай-ақ Агия София патриархиясында архиепископ болу мақсатымен келді. Грек тілін және Периклис сөздерін оқып жүріп, ол сондай-ақ белгілі "патриоттармен" таныса бастады. Түріктер оны өлім жазасына кескендіктен және Пелопоннес аймалындағы беделіне байланысты ол Дикайос есімін пайдаланды. Көп ұзамай ол құпия ұйым Filiki Eteria-ға Армодиос (А. М.), Ἁρμόδιος және бес (5) кодтық атымен қосылды. 1819 жылы Григорий Константинополь патриархы Григорий V-тен жоғары рухани лауазым, архимандриттің дәрежесін алды, бұл дәреже епископқа жуық. Оған Молдовалахия аймағында еркін жүріп, түріктердің араласуына ұшырамауы үшін "Дикайос" (Экуменикалық патриархтың өкілі) деген діни лауазым берілді. Папафлессас Осман империясының солтүстік бөлігіне елдестеріне түріктерден тәуелсіздік алу үмітін сіңіру үшін жіберілді.
Grigorios was argumentative and defiant by nature and frequently at odds with his ecclesiastical superiors. Further, he was angry toward the Ottoman Turks because they had killed his family members. He also blessed a marriage of Mr. Zervas to his niece who was engaged to another man. He was asked to leave the monastery of Velanidia. In April 1816, he moved to the monastery of Rekitsa ([[:el:Μονή της Ρεκίτσας), located between Leontari and Mystras. He soon argued with his superiors and the monastery's administration. He also came into conflict with a local Turkish authority over the boundaries of the monastery property and even used armed men to protect his claims. This eventually was settled by court in Tripolitsa with the court finding in Papaflessas' and the monastery's favour. This angered the Turkish official who told the authorities that Papaflessas was a revolutionary and was arming the ragiades ('slaves', as the Turks used to call Greeks) against the Turks. The Tripolitsa authorities sentenced Papaflessas to death and sent soldiers to the monastery to arrest and execute him. Armed Poliani fighters delayed the soldiers and Papaflessas was able to leave his homeland, saying as he did so that he would return either a bishop or a pasha and deal with them. Papaflessas went to the island of Zakynthos, a haven for Greeks from the mainland who were under death sentence by the Turks. There he met fellow Greek future revolutionist Theodoros Kolokotronis. He obtained a reference letter from the Archbishop of Christianoupolis (Arcadia Kyparissia). While traveling by sea to Constantinople, Papaflessas was shipwrecked on Mount Athos during which the seal on his letter of recommendation broke. Reading the letter he was surprised to find that it called him dishonest, immoral and untrustworthy, causing him to discard the letter. He arrived in Constantinople with the goal of studying Ancient Greek and theology and to become an archbishop in the patriarchy of Agia Sofia. While studying Greek and the Periklis harangue, he also started meeting prominent "patriots". Because he was under death sentence by the Turks, and due to his reputation from Peloponnisos, he used the name Dikaios. He soon joined the secret organization Filiki Eteria with the code name Armodios (A. M.), Ἁρμόδιος, and the number five (5). In 1819, Gregorios was ordained to the highest priesthood position, archimandrite, a rank next to bishop, by Patriarch Gregorios V of Constantinople and he was given the ecclesiastical "officio of Dikaios" (the Ecumenical Patriarch's representative), in order to be able to move freely in the Moldovlachia area and not to be bothered by the Turks. Papaflessas was sent to the northern part of the Ottoman Empire to inspire and spread hope among his countrymen for the nation's independence from the Turks.
Қарсылық іс-әрекеті
Өзінің сәтті миссиясынан Константинопольге оралған Папафлессас қайтадан түрік билігінің назарына ілігіп, қашуға мәжбүр болды. 1820 жылдың соңында ол Кіші Азиядағы Айвалиге кемемен барып, Смирнадан соғыс жабдықтары келгенше, Үлкен мектептің (онда осылай аталатын) барлық шәкірттерін діни насаяттармен тәрбиеледі. Смирнадан ол әскери жарақтар мен қажет болған жағдайда қосымша оқ-дәрі алуға кепілдік алды. Папафлесса Осман империясына қарсы төңкеріс үшін қолдау іздеп бірнеше аймаққа сапар жасады. Әулие Георгий монастырында грек билігі мен жоғары рухани қызметкерлерінің мәжілісін шақырып, төңкеріс бастаудың уақтысы келгенін талқылады. Қызу пікірталасқаннан кейін мәжіліс Агия Лавра монастырында кейінге шегерілді. 1821 жылдың қаңтар айында Папафлессамен кездесулер өтті, ол өзінің жабдықтары мен Ресейден күтілетін қолдау туралы мәлімдеді. Соғыстың іс жүзіндегі қиындықтары және әскери қолдау туралы уәделердің сенімсіздігі басқа қатысушыларды Флессаны Агия Лавра монастырында елге зиян келтірмеу үшін жасырын түрмеге қамауға итерді. Бірақ Папафлессаның қарулы қолдаушылары болғандықтан, оны тұтқындауға ешкім батыл болмады. Синод төңкеріс бастамас бұрын көрші елдердің пікірін және қосымша ақпарат алуды шешті. Флессаның қиындығы ауылдар мен муниципалитеттердегі жоғарғы топпен (жер иелерімен), соның ішінде діни қызметкерлердің жоғарғы эшелонымен байланысты, олар Папафлессаға сенбеді, ал оның миссиясы үлкен күмәнмен және қорқынышпен қабылданды. Ол ең алдымен шаруалар мен кедейлерге жақындауды қауіпсіз деп санады, ал оның сөздеріне оңай ықыласты болған кедейлер оны өз бостандықтарының мессиясы деп қарады. Мәжілістен кейін ол Калавритаға барып, Николаос Сулиотис пен Асимакис Скальцаспен кездесті. Содан кейін ол Сулиотис пен Скальцастан жауап күтіп, Каламата маңындағы шағын порты Альмиросқа соғыс жабдықтарын тасыған кеменің келуін күтіп, Каламатаға қайтты. Ол Кальвиядан өзінің туған қаласы Полианиге жақын Гардикионға (қазіргі Амфея) жасырын жолмен барды. Папафлессас дереу ағаларын шақырып, үлкен ағасы Никитас Флесса оқ-дәрілерді алды. 1821 жылдың наурыз айында ол әскери жарақтарды тасымалдайтын кеме келгенін естіді. Ол Полиани аймағынан қашырлар мен есектерді ертіп, 400-дей адамды жинап, Алмирос Каламатаға барды. Кемеден жүк түсіру үшін олар аймақтың портының меңгерушісі, түрік қауіпсіздік күштерінің жалдауындағы атақты Мавромихалис рұқсатын алулары керек еді. Порт меңгерушісі гректердің жүктерін жасыру үшін үлкен пара талап етті. Папафлессас 45000 гросияны Мавромихалиске жіберді, ол оны қабылдады, бірақ тиісті құжаттарға қол қоймады. Ол кемедегі жабдықтың жартысын гректер түріктерге қарсы төңкеріс бастағанда оларға қарсы күрес үшін резерв ретінде сақтағысы келді. Бұл келісімге қол жеткізілді және жабдық Веланидия монастырына жеткізілді, онда Папафлесса монастырьда қызмет етіп, аймақтағы көрнекті клепттерді шақырды. Кездейсоқ немесе мақсатты түрде, бір бөлігі оқ-дәрі жергілікті құдыққа құлап кетті, ал ертесі күні жергілікті пашаның аттылары оны тауып хабарлады. Паша Каламата аймағындағы барлық көрнекті гректер мен дін қызметкерлерін шақырып, түрмеге қамады. Папафлесса өз адамдарын аймақтағы стратегиялық маңызды жерлерді қамтуға дайындады. Түрік жақтасы қаладан қашуға тырысқанда, ол өлтірілді, бұл 1821 жылдың 21 наурызында Тәуелсіздік соғысын басталды. Маниде көтерілісшілердің басшылары 1821 жылдың 25 наурызында төңкеріс бастауды шешті, бірақ 22-сі күні жауынгерлік әрекеттердің басталғаны туралы хабар алды. Грекияның Тәуелсіздік соғысы 1821 жылдың 25 наурызында ресми түрде басталды және еркін мемлекеттің шіркеуіне үлкен өзгерістер әкелді. Діни қызметкерлер төңкеріске белсенді қатысты.
Returning to Constantinople from his successful mission, Papaflessas again came to the attention of the Turkish authorities and had to flee. At the end of 1820, he sailed to Aivali of Asia Minor and catechised all scholars of the Big School (as it was called there) while awaiting the arrival of war supplies from Smyrna. From Smyrna he received military supplies and the assurance of additional ammunition if needed. Papaflessas traveled to several areas seeking support for a revolution against the Ottoman Empire. At the Saint George monastery he called a meeting of Greek authorities and high priests to discuss if the time was right to start the a revolution. After heated arguments the meeting was postponed for a later time in the monastery of Agia Lavra. In January 1821 meetings took place with Papaflessas recounting his supplies and assurances of support coming from Russia. Concerns about the practicalities of war and the uncertainty of the promises of military support led the other participants to propose to secretly jail Flessas in the monastery of Agia Lavra in order to avoid problems for the nation. But Papaflessas had armed supporters and no one dared arrest him. The synod decided to get further information and the opinion of neighbouring countries before starting a revolution. Flessas' problem was with the upper class (landowners) in the villages and municipalities, including the top echelon of the clergy, who did not trust Papaflessas, and his mission was received with a great deal of scepticism and fear. He felt safer to first approach farmers and peasants, and the poor class of people who were easily magnetized by his speeches looked upon him as the messiah of their freedom. After the meeting he went to Kalavryta and met with Nikolaos Souliotis and Asimakis Skaltsas in order for them to write a letter in the first ten days of March 1821 to Oikonomos Eliopoulos. Then he retreated to Kalyvia Kalamata waiting for news from Souliotis and Skaltsas and the arrival in Almyros, a small port near Kalamata, of the boat with the war supplies. From Kalyvia he went secretly to Gardikion (now Amfeia) near his hometown Poliani and learned that the small boat of Mexis Poriotis arrived in Almyros. Papaflessas immediately called his brothers and Nikitas Flessa, the oldest brother, received the ammunitions. In March 1821, he received news the ship with military supplies had arrived. He gathered about 400 men with mules and donkeys from the Poliani area and went to Almyros Kalamata. In order to unload the boat they had to have the authorization of the area's harbourmaster, the famous Mavromichalis, who was in the pay of the Turks' security force. The harbourmaster demanded a large bribe to cover up what the Greeks were unloading. Papaflessas sent 45,000 grosia to Mavromichalis who accepted it but still did not sign the proper papers. He wanted half of the supplies in the boat to have them as reserves to fight the Greeks when they started the revolution against the Turks. This was agreed to and the supplies were transported to the monastery of Velanidia, where Papaflessas served as a monk, summoning prominent kleftes, chieftains from the area. By purpose or accident some of the gunpowder was dropped at a local well and the next day the stablemen of the local pasha found and reported it. The pasha summoned all the prominent Greeks and clergy from the Kalamata area and jailed them. Papaflessas arranged his men to cover various strategic positions in the area. When a Turkish sympathizer tried to leave the city he was killed, starting the war of Independence on March 21, 1821. In Mani a gathering of the captains of the rebels had decided to start the revolution on March 25, 1821, but received news on the 22nd that the fighting had already begun. The Greek War of Independence officially started on March 25, 1821, and brought a great change to the church of the free kingdom. The clergy had taken a leading part in the revolution.
Мұра
Папафлессас грек тарихындағы маңызды революциялық тұлға болып қала береді және оның құрметіне орындар мен оқиғалар аталған. Мұндай мысалдардың бірі – Каламата қаласында жыл сайын өткізілетін халықаралық жеңіл атлетика жарысы, ол Папафлессия деп аталады, сондай-ақ Пелопоннес аймағындағы бұрынғы муниципалитет Папафлессас деп аталған.
Papaflessas remains a key revolutionary figure in Greek history and places and events have been named in his honour. Such instances include an annual international athletics meeting in Kalamata called Papaflessia and a former municipality in the Peloponnese called Papaflessas