Кіріспе

Румын саясаткері (1869–1948)

Константин Ангелеску (10 маусым 1869 – 14 қыркүйек 1948) – Румынияның премьер-министрі міндетін атқарушы ретінде бес күнге, 1933 жылдың 30 желтоқсаны мен 1934 жылдың 3 қаңтары аралығында қызмет еткен румын саясаткері. Ол Парижде медицина ғылымдарының докторы, АҚШ-тағы толық өкілетті министр (1917–1918), бірнеше рет Халық шаруашылығы және байланыс министрі, Білім беру және дін істері министрі, И.Г. Дуканың қайтысынан кейін премьер-министр, сондай-ақ Бухарест медицина факультетінің хирургиялық клиникасының профессоры және директоры болды.

Алғашқы жылдар

Константин Ангелеску 1869 жылы Крайова қаласынан келген саудагер Думитру Ангелескудің (әкесі) және Теодордың (анасы), туған тегі Геблеску болған, отбасында дүниеге келді. Оның әулеті Крайовешти әулетімен туыс болған. Обдеяну бастауыш мектебі мен Кароль I ұлттық колледжінде білім алғаннан кейін, ол Парижде медицинаны оқыды. 1897 жылы Францияда хирургия мамандығын аяқтады. Отанға оралып, Бранковенск ауруханасының хирургия бөлімінде, содан кейін Spitalul Clinic de Obstetrică și Ginecologie Filantropia ауруханасында жұмыс істеді, профессор (1903) атанды және Университеттік хирургия клиникасының директоры болды. Миллионер Григор Константинеску Монтеорудың қызы Вирджиния Константинеску Монтеоруға үйлену арқылы, ол Бузау аймағындағы Сэрата Монтеору шипажайының, мұнайлы жерлердің және жылжымайтын мүліктің иесіне айналды.

Саяси қызмет

Доктор Ангелеску өзінің саяси мансабын Ұлттық либералдық партиясынан бастады. 1901 жылы Ангелеску депутат және сенатор болып, кейіннен қоғамдық жұмыстар министрі (1914–1916) және халыққа білім беру министрі қызметтерін атқарды. Иоан И.К. Братиану үкіметінде қоғамдық жұмыстар министрі ретінде ол Румынияның Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуымен қатар, Румыния әскери қызметін ұйымдастырумен айналысты. Үштік Антантаға қосылуды жақтағандықтан, ұлттық біріккен коалиция құрылған кезде оны қызметтен босатып, премьер-министрдің наразылығын тудырды. 1917 жылы үкімет пен король Яссыға эвакуацияланғанда Ангелеску қысқа мерзімге Одессада тұрып, содан кейін елге оралды. 1918 жылдың қаңтар-наурыз айларында ол Вашингтондағы Румынияның бірінші толық өкілетті министрі болып тағайындалды. Содан кейін 1918 жылы Парижде Таке Ионеску құрған Румыния бірлігі жөніндегі Ұлттық кеңестің төрағасының орынбасары болды. Кейіннен ол Иоан И.К. Братиану және содан кейін Иоан Г. Дука басқарған үкіметтерде халыққа білім беру министрі болды. Осы кезеңде Румыниядағы білім беруді жаңғырту бойынша маңызды реформалар жасады, бұл бұрынғы ғасырда және 20 ғасырдың басында оның ұстазы және туысы Спиру Харет бастаған реформалардың жалғасы болды. Оның ұраны: «Мүмкіндігінше көп мектеп! Мүмкіндігінше жақсы білім! Мүмкіндігінше румындық мектеп!» 1923 жылғы 29 наурызда қалыптасқан білім беру туралы конституциялық мәтін білім берудің бостандығы, бастауыш білімнің міндетті және тегін болуы принциптеріне негізделген. Ол 1924 жылғы 26 маусымдағы мемлекеттік бастауыш білім беру және қалыпты бастауыш білім беру туралы заңдарды қабылдауға, сондай-ақ Румыниядағы білім беру жүйесінің біртектілігіне үлкен үлес қосты. 1925 жылы бакалавриат емтихандарын қайта енгізді. Уақыт өте келе Иоан И.К. Братианумен қарым-қатынасы жақсарды және доктор Ангелеску 1904 жылы жасалған қастандықтан кейін және 1927 жылы оның өмірінің соңғы сағаттарында оның медициналық-хирургиялық емделуін қадағалап, оның қасында болды. Премьер-министр Ион Г. Дуканың қазасынан кейін ол төрт күнге уақытша премьер-министр болды, бірақ Георге Тэтэрескуге қызметтен кетуге мәжбүр болды. Ақырында ол Тэтэреску басқарған кабинетте ұлттық білім министрі болуға келісті. 1938–1940 жылдары Румынияның корольдік диктатурасы кезінде доктор Ангелеску Мемлекеттік хатшы (Румынияның патриархы Мирон басқарған үкіметте) және содан кейін корольдік кеңесшісі қызметін атқарды. Ол 1940 жылғы 26 маусымда Румынияға берілген ультиматумнан кейін Бессарабия және Солтүстік Буковинаны Кеңес Одағына беруге дауыс берген Кароль II төрағалық еткен Корольдік кеңестің мүшесі болды. Дину Братианумен бірге ол Екінші Вена шешіміне қарсы болды. 24 жылдан астам доктор Константин Ангелеску Румын Афинаеумының президенті (1923–1947) болды және 1941–1947 жылдар аралығында Мәдени лиганың президенті болды. 1934 жылғы 24 мамырда Румын академиясының құрметті мүшесі болып сайланды. Румын ғылым академиясының негізін қалаушылардың бірі. Кейбір деректерге сәйкес, 1943 жылы доктор Николае Лупумен бірге ол 1940 жылғы антисемитизм заңдарымен алынған еврейлердің еркін қызмет ету құқығын қайта орнатуды ұсынды. 1948 жылдың қыркүйегінде Бухаресттегі француз ауруханасында қайтыс болды. Өлімі оны коммунистік түрмелерде тұтқындаудан және қамауда ұстаудан құтқартты.

Отбасы

Оның үш қызы болды: Елизавета, Иоана және Елена, үш ұлы: Григорь, Александр және Константин. Оның қызы Элизабет Ангелеску математик Александру Гхикаға үйленді; олардың ұлы Григор Гхика физик атанды. Оның қызы Иоана (Жанна) Ангелеску, архитектор Николае Гхика Будештидің ұлы, геолог және Румын академиясының корреспондент мүшесі Штефан Гхика Будештиге үйленді. Ал үшінші қызы Елена дипломат Джордж Валимерескуге тұрмысқа шықты. Оның ұлы Константин С. Ангелеску Монтеору (1905–2000) конституциялық құқық профессоры, Яссы университетінің заң факультетінің деканы болды. Сталиндік репрессия жылдарында ол Дунай-Қара теңіз каналына жер аударылды. Оның қызы Иоана Ангелеску, "Еркін Еуропа" радиосында қызмет етіп, музыкант Джордж Ангелескуға үйленді.