Кіріспе
Неміс торты
Баумкухен – неміс асүйінен шыққан бір түрі. Бұл десерт Жапонияда да кең таралған. Оның тілімінде көрінетін ерекше сақиналар ағаш сақиналарын еске түсіреді және тортқа неміс тілінде "Баумкухен" деген ат берді, яғни бұл сөз тікелей "ағаш торт" немесе "бүркен торт" деп аударылады.
Тарих
Баумкухенді алғаш кім жасағаны және қай жерде пісіргені даулы. Бір теория бойынша, ол Германияның Сальцведель қаласында ойлап табылды, және қаланың өзі оны танымал етуге көмектесті. Маркс Румпольт бұрын Венгрия мен Богемияда аспаз болып жұмыс істеген.
Сипаттамалары
Баумкухен дәстүрлі түрде тікенектің үстіне қабаттама-қабаттап қамырды жағып, содан кейін тікенекті жылу көзінің айналасында айналдыра жасалады. Әр қабаттың қызыл-қоңыр түске енуіне рұқсат етіледі, содан кейін жаңа қамыр құйылады. Тортты алып кесіп қарағанда, әр қабат алтын сызықтармен бөлініп, кесілген ағаштың жылдық сақиналарын еске түсіреді. Әдетте Баумкухен 15-20 қабаттан тұрады. Дегенмен, Баумкухенді дайындау кезінде қабаттау процесі торт өте үлкен болғанша жалғасуы мүмкін. Шебер кондитерлер 25 қабаттан тұратын торттар жасауға белгілі. Баумкухеннің құрамына әдетте май, жұмыртқа, қант, ваниль, тұз және ұн кіреді. Разрыхлитель дәстүрлі ингредиент саналмайды. Ұн, май және жұмыртқаның арақатынасы әдетте 1:1:2 болып келеді (яғни 100 грамм ұн, 100 грамм май және 200 грамм жұмыртқа). Қамырға немесе начинкаға ұнтақталған жаңғақ, бал, марципан, нугат және ром немесе коньяқ сияқты басқа ингредиенттерді қосып рецептіні өзгертуге болады. Жапонияда ол (バウムクーヘン) деп аталады. Оның сақина тәрізді пішіні, жақсы ырыс символы саналатын Дзен Энсо символына ұқсас болғандықтан, Жапонияда үйлену тойына шақырылған қонақтарға сыйлық ретінде беруге кеңінен таралған. Оны алғаш рет неміс Карл Жозеф Вильгельм Юххайм Жапонияға әкелді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Юххайм қытайлық Циндао қаласында болды, сол кезде британдық және жапондық әскерлер Циндао қамалын бастады. Карл Ландштурм құрамындағы қарапайым сарбаз болды. Циндао түскеннен кейін Карл Жапониядағы тұтқын лагеріне жіберілді. Соғыстан кейін Юххайм 1919 жылы Хиросимадағы неміс көрмесінде дәстүрлі тәттілер жасап сата бастады. Ол көрмеге дейін Ниносимада Жапонияның алғашқы Баумкухенін пісірген болуы мүмкін. Оның табысы артып, Йокогамаға көшіп, нан пісіру дүкенін ашты, бірақ ол 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінен зардап шегіп, операциясын Кобеге көшіруге мәжбүр болды, онда ол Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін тұрды. Бірнеше жылдан кейін оның әйелі Жапонияға оралып, Juchheim деген атпен нан пісіру тізбегін ашуға жапон компаниясына көмектесті, бұл Баумкухеннің Жапонияда танымалдылығын арттырды және ол әлі де жұмыс істеп келеді.
Baumkuchen ingredients are typically butter, eggs, sugar, vanilla, salt, and flour. Baking powder is not considered a traditional ingredient. The ratio of flour, butter and eggs is typically 1:1:2 respectively (i. e., 100 grams of flour, 100 grams of butter and 200 grams of eggs). The recipe can be varied by adding other ingredients, such as ground nuts, honey, marzipan, nougat and rum or brandy, to the batter or filling. where it is called (バウムクーヘン). It is a popular return present in Japan for wedding guests because of its ring shape, similar to the symbol of the Zen Ensō which symbolises good luck. It was first introduced to Japan by the German Karl Joseph Wilhelm Juchheim. Juchheim was in the Chinese city of Qingdao during World War I, and British and Japanese forces began the Siege of Qingdao. Karl served as a private in the Landsturm. After the fall of Qingdao, Karl was sent to prisoner of war camps in Japan. After the war, Juchheim started making and selling the traditional confection at a German exhibition in Hiroshima in 1919. He might have baked Japan's first Baumkuchen before the exhibition on Ninoshima. Continued success allowed him to move to Yokohama and open a bakery store, but it was destroyed in the Great Kanto Earthquake of 1923, thus forcing him to move his operations to Kobe, where he stayed until the end of World War II. Some years later, his wife returned to help a Japanese company open a chain of bakeries under the Juchheim name that further helped spread Baumkuchen's popularity in Japan and is still in operation.