Кіріспе

Жануарларға арналған бас киімдер

Жаға немесе бас бау – мал мен кейде басқа жануарларды жетелеу немесе байлау үшін қолданылатын бас киім; ол құлақтың артына (тақалдың артына) және тұмсықтың айналасына кигізіледі. Жануарды басқару үшін, әдетте, жетектеу арқан бекітіледі. Іріткі сияқты кішкентай жануарларға тізгін бекітіледі.

Тарих

Алтынайлар жануарларды ерте үйрету дәуірінен бастау алған болуы мүмкін, бірақ олардың тарихы жетек немесе хакамор тарихындай жақсы зерттелмеген. "Алтынай" сөзі герман тілдерінде "бір нәрсені ұстап тұруға арналған нәрсе" деген мағынаны білдіреді. Бір алтынай дизайны 1894 жылдың 13 ақпанында Айова штатының Толедо қаласының тұрғыны Генри Вагнер АҚШ-та патенттеген.

Қолданылуы

Бағытшы – жануарды жерге жетелеп бара жатқанда бақылау үшін, сондай-ақ байлап қойғанда ұстап тұру үшін қолданылады. Ол малдың көптеген түрлерінде қолданылады. Бағытшы ең көп жылқы, есек және қашыр сияқты жылқы тұқымдастарымен байланысты. Дегенмен, олар ірі қара, ешкі сияқты шаруашылық жануарларында, түйе, лама және як сияқты жұмыс жануарларында да қолданылады. Бағытшы әдетте пілдерге немесе жыртқыш аңдарға қолданылмайды, бірақ иттерге арналған бағытшылар бар. Бағытшылар көбінесе қарапайым дизайнда болады және күнделікті жұмыс құралы ретінде қолданылады. Жануарды жетелеп бару немесе байлап қою үшін бағытшыдан басқа, жетектеу арқаны, жетектеу тізбегі немесе жетектеу бау да қажет. Ол көбінесе жақ астындағы немесе сирек жақ бөлігінде, әдетте, жалғағыш арқылы, бірақ кейде тікелей бағытшыға тігіледі. Стандартты жұмыс арқанының ұзындығы шамамен ... болады. Арнайы жасалған, кейде әшекейленген бағытшылар жылқы көрмелеріндегі қолмен немесе "бағытшы" класында және басқа мал көрмелерінде қолданылады. Көрмеге қойылған жануар үшін көрме бағытшысы жұмыс бағытшысына қарағанда тығыз орнатылады және басқарушының командаларын жетектеу арқылы жасырын жеткізу үшін басты қысып тұратын жетектеу тізбегі болуы мүмкін. Арқанды тартып, жануардың басына қысым түсіретін тізбек жануарды байлау үшін қолданылмайды. Бағытшылар жануарларды ұстап, жетелеп, байлап қою үшін ғана жасалған. Кейде "каубой бағытшысы" деп аталатын ол батыс жүргізу дәстүрімен байланысты, сондай-ақ табиғи ат шаруашылығына қызығушылықтың артуымен танымал болды. Францияда ол "американ бағытшысы" деп аталады, ал "этологиялық бағытшы" (licol éthologique), сөзбе-сөз "тоқымалы бағытшы" деп аталады. Немец тілінде ол түйінделген бағытшы (Knotenhalfter) деп аталады. Көрме бағытшылары жалпақ немесе дөңгелек болуы мүмкін, бірақ әдетте былғарыдан немесе ұқсас синтетикалық материалдан жасалады және жануардың басын әдемілеумен қатар, нақты бақылауды қамтамасыз ету үшін жасалған.

Жылқының торттары

Жылқының тоқалдарын кейде тоқал немесе хакамормен шатастырады. Тоқал мен тоқалдың (не хакамордың) арасындағы басты айырмашылық – тоқалды иесі жерде жануарды жетелеп баруға немесе байлауға қолданады, ал тоқал не хакаморды әдетте осы мақсатта оқытылған жануарды мінетін не айдайтын адам қолданады. Тоқалды байлау үшін пайдалану қауіпсіз, себебі егер жылқы байланғанда кері тартылса, тоқалдың ауыздық бөлігі не хакамордың ауыр мұрындығы жылқыны жарақаттауы мүмкін. Сонымен қатар, тоқалдар мен хакаморлар көбінесе жеңіл материалдардан жасалады және сындырылуы мүмкін. Кейбір жағдайларда, жылқыны жерде ұстағанда, оған тоқал не хакамор арқылы көбірек нақтылық пен бақылаумен әрекет етуге болады. Көп тараған тоқалдың бір дизайны жалпақ нейлон таспа не жалпақ былғарыдан жасалады, мұрынды айналдыра бір сақинасы болады, ол әдетте жетектеу арқанын бекіту үшін жақ астынан өтеді, ал басының екі жағында екі сақинасы бар. Мұрындықтың белдеуін әдетте жақ сүйектерінің ұшы мен ауыз бұрыштарының арасында, беттің берік, сүйекті бөлігімен кесісетіндей етіп реттейді. Мұрындықтың белдеуі екі жағында маңдай сүйегінің жанынан жоғары көтеріліп, көз деңгейінен сәл жоғары орналасқан екі сақинамен қосылатын маңдайлыққа жалғасады. Бұл сақиналар тамақ тұтқасымен және маңдайшамен жалғасады. Маңдайша – бұл тоқалдың оң жағындағы құлақтың артынан өтіп, маңдайдан асып, сол жақтан келген қысқа белдеуге бекітілген ұзын таспа. Тамақ тұтқасы тамақтың астынан өтеді және кейде тоқалды тоқал сияқты алып тастауға мүмкіндік беретін қапсырмасы немесе иісі болады. Көптеген тоқалдарда мұрындық пен тамақ тұтқасын жалғайтын тағы бір қысқа белдеу болады. Арқаннан жасалған тоқалдың да негізгі бөліктері бірдей, бірақ әдетте сақиналарға тігілгеніне қарағанда түйіндермен біріктіріледі. Көптеген конструкцияларда металл бөліктері жоқ, кейде жақ астындағы металл сақинадан басқа, онда жетектеу арқаны бекітуге болады немесе сирек жағдайларда маңдайшаны жалғауға болатын ойыс ілмек болады. Алайда, көп жағдайларда маңдайшаның сол жағында ілмек жасалады, ал маңдайшаның оң жағы жай ғана жылқының басынан өтіп, ілмек арқылы және түйінмен байланады.

Қосымша құралдар

Жануарды жетекке қою немесе байлау үшін қорғасын арқан немесе тізгін қолданылады. Қорғасын көбінесе жақ астындағы нүктеде, сирек жақтан, одан да сирек мұрыннан бекітіледі. Жылқыларда, жеңіл бас киім немесе бас жағасы көбінесе маңдайға таспаға балауызды мақтадан жасалған немесе жұқа былғары жолақтарын бекіту үшін қолданылады. Кейбір құс бетперделері бас жағасына ұқсас пішінде жасалады және көбінесе липучкалармен бекітіледі. Бұл маскаларға құлақ пен мұрынды қорғау қосылуы мүмкін. Жылқы мен иттің екеуіне де тұмсық тағу үшін бас киімдер қолданылуы мүмкін.

Қауіпсіздік пен қауіпсіздік мәселелері

Байлау кезінде, баудың жануардың күшін көтере алатындай берік болуы керек пе, әлде жануардың жарақат алмауы үшін белгілі бір кернеуге жеткенде үзіліп түсуі керек пе деген мәселе даулы. Егер байланған малға қарап тұрсаңыз және қорғасын арқанды жануар қорқып кеткенде тез шешіліп кететін түйінмен байласаңыз, көбінесе бұл мәселе аса маңызды болмайды. Бірақ, егер тайғақпайтын түйін байланса, немесе жұмсақ арқанды қатты тартып, түйін шешілмесе, немесе мал қараусыз қалдырылса, қорқып, қашуға тырысқан мал ауыр жарақат алуы мүмкін. Жарақаттану қаупі қашу қаупінен гөрі маңыздырақ деп санайтындар, былғарыдан жасалған мойындық, ажыратылатын қапсырмалар немесе оңай ажыратылатын қорғасын арқан сияқты, өзінен-өзі ажыратылатын элементтері бар бауларды ұсынады. Ал қашудың үлкен қауіп екенін санайтындар, қашу туралы алаңдаудың немесе малдың босап кетуге үйреніп, оны байлап ұстау мүмкін болмайтын жаман әдетке ие болуының қаупіне байланысты, иесі әдейі түйінді шешіп немесе қорғасын арқанды кесіп тастамаса, сынбайтын берік бауларды ұсынады. Бұл екі пікірдің арасында, мал бір сәт қорқып немесе қарсылық көрсеткенде сынбайтын, бірақ шын мәнінде қорқып кеткен жағдайда, мысалы, құлағанда сындыратын берік бауларды ұсынатындар да бар. Кейбір мал өсірушілер малды әрқашан, тіпті тұрған немесе жайылымға шығарылған кезде де баулы ұстайды. Ал енді біреулері малды тек жетелеп бара жатқанда, ұстап тұрғанда немесе байлап қойғанда ғана баулы ұстайды. Бауды үнемі тағып жүрудің артықшылығы – малды ұстап алу оңайырақ. Ал кемшілігі – мал бір нәрсеге ілігіп, тұтқындалып немесе жарақаттануы мүмкін. Малды жайылымға шығарғанда бауын шешуге кеңес берілсе де, егер бау қараусыз қалдырылса, күнделікті пайдалануға жарамды болатын, бірақ қауіпті жағдайда өзінен-өзі ажыратылатын баулар ұсынылады.