Екінші дүниежүзілік соғысындағы жаңазеландиялық сардар Фредерик Бейкер
Fred Baker (soldier)
Фредерик Бейкер: Жаңазеландиялық сардар, 2-ші дүниежүзілік соғыста 28-ші (маори) батальонды басқарған. Соғыстан кейін қайта оқуға көмектескен. Жаңазеландия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Бейкер (19 маусым 1908 - 1 маусым 1958) – Жаңа Зеландия сарбазы, екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етіп, 1942 жылдың 13 шілдесінен 2 қарашасына дейін 28-ші (маори) батальонына басшылық еткен. Ол Эль-Аламейннің екінші шайқасы басталғанда жараланды, ал жараларының ауырлығына байланысты Жаңа Зеландияға қайтарылды. Кейін ол Жаңа Зеландияның мемлекеттік қызметінде жұмыс істеді, соғыстан оралған әскерилердің азаматтық өмірге бейімделуіне қаржы, оқу және тұрғын үймен көмектесетін оңалту департаментіне жетекшілік етті.
Lieutenant Colonel Frederick Baker DSO (19 June 1908 – 1 June 1958) was a New Zealand soldier who served in the Second World War, leading the 28th (Māori) Battalion from 13 July to 2 November 1942. He was injured at the commencement of the Second Battle of El Alamein and his wounds were such that he was repatriated back to New Zealand. He later worked in New Zealand's public service, leading the Rehabilitation Department which assisted servicemen returning from the war into civilian life, by providing them with finance, training and housing.
Ерте өмір
Фредерик Бейкер 1908 жылғы 19 маусымда Жаңа Зеландияның Солтүстік аралының солтүстігіндегі Хокиангада, орманшы және оның әйелінің отбасында дүниеге келді. Анасы арқылы Нгапухи руынан тараған ол, жергілікті мектептерде оқыды. Білімін аяқтаған соң мемлекеттік қызметке қабылданып, 1928 жылы Гамильтонға көшер алдында Вангарейдегі Қоғамдық жұмыстар департаментінде жұмыс істеді. 1931 жылдың соңында бухгалтер дипломын алды. 1933 жылы Веллингтонға ауысып, Аудит кеңсесінде жұмыс істеді және сол жылы Эдна Мейвис Кэрриге үйленді. Олардың екі баласы болды. 1935 жылға қарай ол Жаңа Зеландияның ипотекалық корпорациясында жұмыс істеді.
Frederick Baker was born in the Hokianga, in the north of the North Island of New Zealand, on 19 June 1908 to a bushman and his wife. Of Ngāpuhi descent (via his mother), he attended local schools in the area. Entering the public service after completion of his education, he worked for the Public Works Department based in Whangārei before moving to Hamilton in 1928. He became an accountant, qualifying in late 1931. He transferred to Wellington in 1933, working for the Audit Office and in the same year, married Edna Mavis Carrie. The couple would go on to have two children. By 1935, he was working for the Mortgage Corporation of New Zealand.
Әскери мансап
Бейкер жасөспірім шағында Территориалды күштерге қосылып, лейтенант ретінде Нортленд және Уайкато атқыштар полкінде қызмет етті. 1933 жылы Веллингтонға жұмысқа көшіп келгенде, Веллингтонда атқыштар бөлімдері болмағандықтан, ол резервтегі офицерге ауыстырылды. Әскери іске деген қызығушылығын сақтап, соғыс қаупінің артуына алаңдаған Бейкер 1939 жылдың мамырында белсенді тізімге енгізуді сұрады. Мамыр айында батальон 1940 жылдың мамырында 2-ші Жаңа Зеландия дивизиясының бірінші эшелонымен бірге Таяу Шығысқа аттанды, бірақ Англияда қорғаныс міндеттеріне бағытталды. 1941 жылдың басында немістердің басып кіру қаупі азайды және батальон, ақыры дивизияның қалған бөлігімен қосылу үшін Мысырға жіберілді. Осы уақытқа дейін Бейкер капитандыққа көтеріліп, батальон штабының басшысы болып тағайындалды. 4-ші жаяу әскер бригадасының командирі, бригадир Эдвард Путтик Бейкерге артта қалғандарды жинауды тапсырғаннан кейін, ол неміс парашютистерімен ұсталды. Ол қашып құтылуға үкіліп, гректермен бірге жүк көлігінде келіп, Путтик штабына оралды. Оған тағы да артта қалғандарды жинап, Критке аттануға дайындық үшін оларды Порто Рафти жағажайларына жеткізу бұйрық берілді. Критте Бейкер батальонның D ротасына бекітілді. Ол немістер шабуыл жасаған кезде Малеме әуежайы маңындағы түрлі қорғаныс шараларына қатысты. Малемеден шегіне отырып, Бейкер 20-шы батальонның жаяу әскерінен де адамдарды қамтитын аралас күшті немістер бақылап тұрған көпірді қайтарып алуға шабуылға бастады, бірақ шабуыл сәтсіз аяқталды. Кейін ол А ротасының командирі болып тағайындалды және неміс қарсы шабуылын тойтару кезінде жараланды. Ол жарақат алғандардың тобын 31 мамырда Мысырға эвакуацияланған кемеге дейін жеткізді.
Baker had joined the Territorial Forces in his late teens and served with the Northland and Waikato Mounted Rifles as a lieutenant. When he moved to Wellington for work in 1933, he became a reserve officer due to the absence of mounted rifle units in Wellington. Having maintained an interest in the military and concerned by the increasing likelihood of war, in May 1939 he requested to be placed on the active list. In May, the battalion embarked for the Middle East to join the first echelon of the 2nd New Zealand Division in May 1940 but were diverted for defensive duties in England. By early 1941, the threat of invasion by the Germans had eased and the battalion was finally shipped to Egypt to join up with the rest of the division. Baker in the meantime, had been promoted to captain and placed in command of the battalion's headquarters company. Baker, having been tasked by Brigadier Edward Puttick, the commander of the 4th Infantry Brigade, with the collection of stragglers, was captured by German paratroopers. He managed to escape and, falling in with a truckload of Greeks, returned to Puttick's headquarters. He was once more ordered to collect stragglers (this time with infantry support) and direct them to the Porto Rafti beaches in preparation for embarkation for Crete. On Crete, Baker was assigned to the battalion's D Company. He participated in the various defensive actions around Maleme airfield when the Germans launched their attack. Withdrawing from Maleme, Baker led a mixed force of men including infantry from 20th Battalion in an attack to recapture a bridge held by the Germans, but was repulsed. He was later appointed commander of A Company, and was wounded in defending a German counterattack. He led a party of walking wounded to an embarkation point from where they were evacuated to Egypt on 31 May.
Мысыр
Жарақаттан айыққаннан кейін Бейкер 25-ші батальонның ротасына қолбасшылық етуге тағайындалды, содан кейін 2-ші Жаңа Зеландия дивизиясының қалған бөлігімен бірге Солтүстік Африка науқанына қатысты. Алайда 1942 жылдың мамыр айында майор болып тағайындалғаннан кейін 28-ші батальонға екінші бастығы болып қосылды. Келесі айда батальон Африка корпусымен шайқасып, Мысырға шабуыл жасады. Батальонның командирі 12 шілдеде артиллериялық оқтан қаза тауып, Бейкерді командилік лауазымға көтерді. Уақытша подполковник болып тағайындалған Бейкер батальонды қысқа мерзімге қалпына келтіру үшін саптың артына шығарды. 18 шілдеде майданға оралған батальон неміс шабуылын күтіп, қорғаныс позицияларын ұстады. Тамыз айында оларға тұтқындарды алу үшін рейд жүргізу міндеті тапсырылды, Бейкер рейдтің маршрутын және мақсатын жеке зерттеуге жауапкершілік алды, ол сәтті аяқталды. Бұл Сегізінші армияның бөлімі жүргізген алғашқы шабуылдық операция болды, сол кездегі генерал-лейтенант Бернард Монтгомери қолбасшылыққа келген еді, және ол рейдтің сәтті орындалуына құттықтау жолдады. Тамыз айының соңында Мунассиб депрессиясына шабуыл жасалды. Шабуыл сәтті аяқталды және мақсатқа қол жеткізілді, бірақ батальонның бір бөлігі жау шебіне тереңірек шабуылдады. Кейбір сәттерде осы бөлімдер қоршауға түсуі мүмкін деген қауіп болды, бірақ Бейкер өзінің әскерін дұрыс позицияға қайтарып алды. Операция аяқталғаннан кейін Бейкердің басшылығы тағы да мойындалды. Оның аузы мен тіліне келген жарақаттары ауыр болғандықтан, ол Жаңа Зеландияға қайтарылды, онда ол шамамен бір жыл бойы жан-жақты емдеуден өтті.
After recuperating from his wounds, Baker was appointed to command of a company in 25th Battalion, then engaged in the North African Campaign along with the rest of the 2nd New Zealand Division. However, in May 1942, he rejoined the 28th Battalion as its second in command, having been promoted to major. The following month, the battalion was engaged in fighting with the Afrika Corps as it attacked into Egypt. The battalion's commanding officer was killed during an artillery barrage on 12 July, elevating Baker to command. Promoted to temporary lieutenant colonel, Baker withdrew the battalion behind the lines for a brief period of recuperation. Returning to the front lines on 18 July, the battalion manned defensive positions in anticipation of a German attack. In August, it was tasked with carrying out a raid for prisoners and Baker took personal responsibility for reconnoitering the route and objective for the raid, which proved to be a success. It was the first offensive operation conducted by a unit of the Eighth Army since the then Lieutenant General Bernard Montgomery assumed command, and he sent a message of congratulations on the successful execution of the raid. An attack on the Munassib Depression followed in late August. While the attack was successfully carried out and the objective seized, some elements of the battalion carried on the attack deeper into enemy lines. At one stage, it was feared that these elements would be cut off but Baker was able to withdraw his men to their proper positions. Once again, at the conclusion of the operation, the exploits of Baker's command were recognised. His wounds, to his mouth and tongue, were serious and he was repatriated to New Zealand where he would spend nearly a year in extensive rehabilitation.
Кейінгі өмірі
1943 жылдың қарашасында Бейкер соғыста алған жараларынан айыққаннан кейін, жаңа құрылған Оңалту департаментінің басшысы болып тағайындалды. Департаментке бұрынғы әскери қызметшілерді бейбіт өмірге енгізу, оларға қаржы, оқу және тұрғын үймен қамтамасыз ету міндеті жүктелді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан Жаңа Зеландияға оралған маори сарбаздары сол кездегі оңалту саясатының оларға қатысты кемсітушілікке ұшырағанын көрген. Бейкер еуропалықтар (Pākehā) мен Екінші дүниежүзілік соғыстан оралған маори сарбаздарына тең қарауды қолдады және осы мақсатта маорилер үшін арнайы комитет құрды. 1954 жылы департамент Ішкі істер департаментімен біріктірілгеніне қарамастан, ол оңалту жұмысын жалғастырды. Сонымен қатар, ол 1954 жылдың қыркүйегінен 1958 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін Мемлекеттік қызмет комиссары болып қызмет етті.
In November 1943, after recovering from his war wounds, Baker was appointed head of the newly formed Rehabilitation Department. The department was charged with establishing ex servicemen and women into civilian life by providing them with finance, training and housing. Māori soldiers returning to New Zealand after service in the First World War had found rehabilitation policies at the time discriminated against them. Baker advocated and worked for equal treatment for Pākehā (people of European descent) and Māori soldiers returning from the Second World War, setting up a dedicated committee for Māori. Despite the department being amalgamated into the Department of Internal Affairs in 1954, he continued in his rehabilitation role. He was also a Public Services Commissioner from September 1954 until his death in 1958 from a heart attack.