Кіріспе

Неміс-даниялық философ және ғалым (1736–1807)

Йоханнес Николаус Тетенс (сондай-ақ Йохан; Йохан Николай Тетенс; 16 қыркүйек 1736 – 17 тамыз 1807) – неміс-даниялық философ, статистик және ғалым. Ол өзінің маңызды еңбегі «Philosophische Versuche über die menschliche Natur und ihre Entwickelung» (1777) жұмысын Джон Локк еңбегімен салыстырғандықтан «неміс Локкі» деп аталды. Ол Иммануил Кантқа әсер еткен деп есептеледі.

Өмірбаян

Тетенс 1736 жылы Данияның Шлезвиг герцогтігіндегі Тетенбюль/Тетенбøлде дүниеге келген. Ол Росток және Копенгаген университеттерінде математика мен физиканы оқыды. 1759 жылы магистр, ал 1760 жылы доктор ғылымының кандидаты атағын алды. 1760-1765 жылдары Бюцков университетінде (Бюцков, Мекленбург-Батыс Померания) философия және физика (сол кездегі «табиғаттану») пәндерін оқытты. Осы он жылдық ішінде ол аспанның түсінен бастап тілдердің пайда болуына дейін, тіпті Құдайдың бар екендігіне қатысты түрлі тақырыптарда көптеген еңбектер жазды (мысалы, Иоганн Кристиан Поггендорфтың 1863 жылғы еңбектеріндегі сілтемелерді қараңыз). Осы полиграфиялық даму кезеңінен кейін Тетенс негізгі сұрақтарға қайта оралды: Дэвид Юмның еңбектерін оқығаннан кейін, ол оны неміс тілді елдерде кеңінен танымал етті. Сондықтан Тетенс Иммануил Кантты феноменалистік ойлаумен және эмпиризм/трансценденттік дуализммен таныстырған деп есептеледі. 1776 жылы Тетенс Киль университетінде философия профессоры болды. Бірақ 1789 жылдан кейін Тетенс Дания мемлекеттік қызметінде жоғары лауазымды қызметкер ретінде жаңа мансапқа қадам басты: Копенгагендегі Finanzcollegium мүшесі, содан кейін (1791) мемлекеттік кеңесші, ал (1803) мемлекеттік банк директоры және әйелдер зейнетақы қорының директоры болды. Осы кезде ол таза математикамен де, оның қолданылуымен де қызығушылық танытты. Оның полиномдық алгебраға деген қызығушылығы Карл Фридрих Гинденбург, Кристиан Крамп және басқалардың неміс комбинаторлық мектебіне қатыстылығымен байланысты болды. Оның негізгі қолданбалы жұмысы актуариялық математика саласында болды. Ол 1785 жылға дейін Кильде оқытты. 1785 жылы Лейпцигте жарық көрген «Einleitung zur Berechnung der Leibrenten und Anwartschaften» кітабының (бірінші бөлігі) және 1786 жылы (екінші бөлігі) актуариялық ғылымдағы маңызды еңбек болды. Ол бұл тақырып бойынша бұрынғы жұмыстарды, Галлейдің өлім-жітім кестесінен бастап Ричард Прайстың реверсиялық төлемдер туралы бақылауларына дейін кеңінен жинақтады. Актуарлар оны алғашқы тәуекел өлшемін (Risco der Casse) енгізгені үшін мойындады; сонымен қатар ол математикалық статистикаға да жаңа көзқарас ұсынады: биномдық үлестіруді қолдану арқылы Тетенс белгілі бір сынама алу процедурасының сенімділік деңгейін есептеуге тырысты.