Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пікет – еңбек әрекетінің, әдетте наразылықтың бір түрі.
Form of protest, usually labor action
Пікет – адамдардың (пикетшілер деп аталады) жұмыс орнының немесе шара өтетін жердің сыртында жиналуы. Мұндай әрекет көбінесе басқаларды ішке кірмей (пикет жолынан өту) кедергі ету мақсатымен жасалады, бірақ сонымен қатар назарды белгілі бір мәселеге аудару үшін де қолданылуы мүмкін. Пикетке қатысушылар көбінесе зорлық-зомбылықтан аулақ болуға тырысады. Пікеттің мақсаты алуан түрлі болуы мүмкін, бірақ негізінен, белгілі бір талаптарды орындауға немесе қызметті тоқтатуға қысым жасау болып табылады. Бұл қысым кәсіпкерлікке клиенттердің азаюы және жағымсыз жариялану арқылы зиян келтіру, немесе жұмысшылар мен клиенттердің кіруіне кедергі келтіріп, кәсіпорынның қалыпты жұмыс істеуіне бөгет қою арқылы қол жеткізіледі. Пікет – кәсіподақтардың ереуіл кезінде жиі қолданатын тактикасы, олар кәсіподақтың наразы мүшелерінің, басқа кәсіподақтардың мүшелерінің және кәсіподаққа мүше емес жұмыскерлердің жұмыс істеуіне тырысады. Ереуілге қарамастан, пикет жолынан өтіп жұмыс істегендерді жеккөру мағынасында "құтырлар" деп атайды.
Picketing is a form of protest in which people (called pickets or picketers) congregate outside a place of work or location where an event is taking place. Often, this is done in an attempt to dissuade others from going in ("crossing the picket line"), but it can also be done to draw public attention to a cause. Picketers normally endeavor to be non violent. It can have a number of aims but is generally to put pressure on the party targeted to meet particular demands or cease operations. This pressure is achieved by harming the business through loss of customers and negative publicity, or by discouraging or preventing workers or customers from entering the site and thereby preventing the business from operating normally. Picketing is a common tactic used by trade unions during strikes, who will try to prevent dissident members of the union, members of other unions and non unionised workers from working. Those who cross the picket line and work despite the strike are known pejoratively as scabs.
Пикет түрлері
Ақпараттық пикет – бұл хабардар ету мақсатындағы пикеттің заңдық атауы. Мерриам-Вебстер заң сөздігінде көрсетілгендей, бұл әдетте еңбек немесе кәсіподақ ұйымының тобының, қоғамды алаңдатып отырған мәселе туралы хабардар ету үшін пикетке шығуын білдіреді. Көбінесе бұл бизнес немесе ұйымның ұнатпайтын саясаты немесе тәжірибесі болып табылады. Денсаулық сақтау мекемелерінің сыртында медбикелердің қолданатын танымал пикеттік әдіс. Мысалы, 2006 жылдың 5 сәуірінде UMass Memorial Medical Center (UMMHC) медбикелері өздерінің медбикелік бағдарламасының сапасын қорғау мақсатында екі жеке іс-шараға қатысты. Ақпараттық пикеттер қоғамдық қолдау алу және басшылықпен келіссөздерді жалғастыру үшін пайдаланылды. Бұл Маргарет Тэтчердің консервативтік үкіметі бекіткен заң. Еңбек партиясы 1987 жылғы сайлау шартына осы заңды жою туралы талап қойды; партия келесі (1992) сайлау шартында осы мәселелерді талқылауға шақырды; бірақ Тони Блэр және кейінгі басшылардың 1997 жылдан бастапғы сайлау шартында бұл ұстанымнан бас тартты. Тағы бір тактика – кез келген бизнес орнына жылдам жетіп, пикет ұйымдастыру. Бұл «ұшатын пикеттер» көп объектісі бар бизнеске қарсы тиімді, себебі олар алдын ала шектеу шараларын қолданып, операцияларды объектілер арасында ауыстыруы мүмкін, егер орналасқан жерлері алдын ала белгілі болса. Мұндай стратегиялық қолданылудың алғашқы мысалы 1969 жылғы Ұлыбританиядағы шахтерлер ереуілі болуы мүмкін. Ұлыбританияда «ұшатын пикеттер» заңсыз; жұмыскерлер тек өз жұмыс орнында ғана пикетке шығуы керек. Пикеттеу, саяси және моральдық спектрдегі әртүрлі қысым топтарының бойкоттау кампанияларымен байланысты болуы мүмкін. Атап айтқанда, Вестборо баптист шіркеуі сияқты діни топтар, күнәлі деп санайтын жергілікті дүкендер мен іс-шараларды пикеттеуге тырысады. Пикетке қатысушылардың жұмыскерлерге қатысы болмаса, олар бизнес үшін үшінші тарап болып саналады, сондықтан саудаға кедері келтіру, заңсыз наразылық, қаралау, заңсыз жарнаманың кейбір түрлері, сондай-ақ сөз бостандығы, дін және/немесе қоғамдық мүдделерді қорғау үшін сотта (немесе соттан тыс) шаралар қолданылуы мүмкін. Әртүрлі юрисдикциялар осы екі бәсекелес құқықты әртүрлі бағалайды. Нәтижесінде, ережелер мен шешімдер нақты жағдайларға (әрекеттерге, нысанға, мазмұнға, ұзақтығына және мінез-құлыққа) және заңнамаға (әдістемелік құқықпен реттелуіне) байланысты болады.
Informational picketing is the legal name given to awareness raising picketing. Per Merriam Webster's Dictionary of Law, it entails picketing by a group, typically a labour or trade union, which inform the public about a cause of its concern. In almost all cases this is a disliked policy or practice of the business or organisation. It is a popular picketing technique for nurses to use outside of healthcare facilities. For example, on April 5, 2006, nurses of the UMass Memorial Medical Center (UMMHC) took part in two separate such events to protect the quality of their nursing program. Informational picketing was used to gain public support and promote further bargaining with management. a law tabled and passed by the Conservative government of Margaret Thatcher. Labour sought repeal of this via the party's 1987 manifesto; the party called for a debate on such issues in the next (1992) manifesto; and dropped this position under Tony Blair and later leaders' manifestos from 1997 onwards. Another tactic is to organise highly mobile pickets, who can turn up at any of a business's locations quickly. These flying pickets are particularly effective against multi facility businesses that could otherwise pursue legal prior restraint and shift operations among facilities if the locations were known with certainty ahead of time. The first highly strategic use of such may have been the example of the 1969 miners' strike in Britain. Flying pickets are usually not legal in the United Kingdom; workers must only picket at their workplace. Picketing can interweave with boycotting campaigns by pressure groups across the political and moral spectrum. In particular, religious groups such as the Westboro Baptist Church seek to picket local store fronts and events they consider sinful. Non employee protesters are third parties to the business so counter actions may lie in the courts (or out of court remedies) for disruption of trade, unlawful protest, defamation, and certain types of illegal advertising, trespass and nuisance, against which freedom of expression, of religion and/or a public interest defense vie. Different jurisdictions weigh these two competing sets of rights differently. The global result is that the rules and outcomes are fact sensitive (rest closely on the actions, form, subject matter, duration and behaviors) and law sensitive (divergently regulated or governed by case law).
Заңдық
Пикеттеу, егер ол жолға кедергі келтірмесе немесе қорқытуға ұшыратпаса, көптеген елдерде заңды және жиналыс бостандығы заңдарына сәйкес келеді, бірақ көптеген елдерде пикеттеуге шектеулер қойылған. Заңмен анықталғандай, мойындамалы пикеттеу – бұл жұмыс берушіге экономикалық қысым жасаудың бір жолы, мақсаты жұмыс берушіні қызметкерлердің мәселелерін мойындауға және оларды кәсіподақпен келіссөздер арқылы шешуге мәжбүрлеу. АҚШ-та, егер өкілдік маңызды болмаса немесе күмәнді болса, Ұлттық Еңбек Қатынастары Заңының 8(b)(7)(A) тармағына сәйкес, осы пикеттеу түрі әдетте заңсыз болып саналады. Ұлыбританияда 1926 жылғы жалпы ереуілден кейін жаппай пикеттеу 1927 жылғы «Еңбек даулары және кәсіподақтар туралы» заңмен тыйым салынды, бұл заңды болашақта Ұлттық Еңбек партиясының жетекшілері ұсынған. Басқа жағдайда пикеттеу 1871 жылғы Либералдық партия ұсынған Қылмыстық заңға түзетулермен тыйым салынған, бірақ 1875 жылғы Консервативтік партия ұсынған Құқық пен мүлікті қорғау заңымен қылмыстық жазадан босатылды. 1992 жылғы Кәсіподақтар мен еңбек қатынастары (жинақтау) заңы жұмыс орнында немесе оның жанында өндірістік дауға байланысты әрекет ететін және өздерінің пикеттеуін бейбіт түрде ақпарат алу немесе тарату үшін немесе кез келген адамды жұмыс істеуге немесе жұмыстан бас тартуға көндіру үшін пайдаланатын пикеттеушілерге азаматтық құқық бойынша қорғауды қамтамасыз етеді. Дегенмен, көптеген жұмыс берушілер, егер олар қорқыту қаупінің жоғары екенін немесе жалпы бейбіт емес мінез-құлықты және/немесе пикеттеушілердің көп бөлігі жұмыс істемейтіндері немесе олардың жұмыс істемейтінін дәлелдей алса, өздерінің алдында пикеттеудің әсерін шектеу үшін арнайы бұйрықтарды іздейді. АҚШ-та 1900 жылдардың басында ереуіл ұйымдастыру қиын болды, бірақ 1932 жылғы Норрис-Ла Гуардия заңынан кейін пикеттеу көбірек таралды, бұл заң жұмыс берушілердің ереуілдерді тоқтату үшін бұйрықтар алу мүмкіндігін шектеді, сондай-ақ кәсіподақтарды ұйымдастыру құқығын қолдауға бағытталған қосымша заңнама қабылданды. 1947 жылғы Тафт-Хартли заңы жаппай пикеттеу мен екінші пикеттеуді заңсыз деп жариялады. Пикеттеудің кейбір түрлері конституциялық түрде қорғалған. Қауіпсіздікке қатысты заңдарды пикеттеудің еңбек құқықтарымен үйлеспейтінін ескере отырып, Калифорния заң шығарушылары жасаған өнеркәсіптік әлемдегі алғашқы қауіпсіздік заңы, «қалыпты еңбек пикеттеуінен» көптеген қорғауларын алып тастайтын ережелерді енгізді, ол кейінгі түзетулерден өтті.
Picketing, as long as it does not cause obstruction to a highway or intimidation, is legal in many countries and in line with freedom of assembly laws, but many countries have restrictions on the use of picketing. Legally defined, recognitional picketing is a method of picketing that applies economic pressure to an employer with the specific goal to force the employer to recognise the issues facing employees and address them by bargaining with a union. In the US, this type of picketing, under Section 8(b)(7)(A) of the National Labor Relations Act, is typically illegal if representation is not relevant or is unquestionable. In the UK mass picketing was made illegal under the Trade Disputes and Trade Unions Act 1927, moved by the leaders of what would soon be National Labour, after the 1926 General Strike. Otherwise picketing was banned by the Liberal tabled Criminal Law Amendment Act 1871 but is decriminalised by the Conservative tabled Conspiracy and Protection of Property Act 1875. The Trade Union and Labour Relations (Consolidation) Act 1992 gives protection, under civil law, for pickets who are acting in connection with an industrial dispute at or near their workplace who are using their picketing peacefully to obtain or communicate information or persuading any person to work or abstain from working. However, many employers seek specific injunctions to limit the effect of picketing by their door if they can evidence a high likelihood of intimidation or, in general, on non peaceful behaviour and/or any that significant numbers of the picketers are or will in all likelihood be non workers. In the US, any strike activity was hard to organise in the early 1900s, but picketing became more common after the Norris–La Guardia Act of 1932, which limited the ability of employers to gain injunctions to stop strikes, and further legislation to support the right to organise for unions. Mass picketing and secondary picketing was outlawed by the 1947 Taft–Hartley Act. Some kinds of pickets are constitutionally protected. Viewing laws against stalking as potentially inconsistent with labor rights of picketing, the first anti stalking law of the industrial world, made by California's lawmakers, inserted provisions that disapply many of its protections from "normal labor picketing", which has survived subsequent amendments.