Альфонсо Уильямсон: Комикстер және суретшінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық карикатурист (1931–2010) бейсбол ойыншысы

Альфонсо Уильямсон (12 маусым, 2010) – американдық карикатурист, комикс суретшісі және әдемі әңгімелер, вестерн, ғылыми фантастика және қиял жанрларында маманданған иллюстратор. Нью-Йорк қаласында туған ол балалық шағының көп бөлігін Колумбияның Богота қаласында өткізді, содан кейін 12 жасында АҚШ-қа қайтып келді. Жастық шағында Уильямсон комикстерге, әсіресе Алекс Реймондтың «Флэш Гордон» комиксіне қызығушылық танытты. Ол Бёрн Хогарттың карикатурашылар мен иллюстраторлар мектебінде өнер сабақтарын алды, онда болашақ карикатурашылар Уолли Вуд пен Рой Кренкельмен танысты, олар оны оқиғалы комикстерге әсер еткен иллюстраторлардың жұмысымен таныстырды. Ұзақ өтпей ол комикс индустриясында кәсіби жұмыс істеді. Оның ең танымал жұмыстарының қатарында 1950-ші жылдардағы EC Comics үшін жасаған ғылыми фантастикалық / қаһармандық қиял өнері, соның ішінде «Weird Science» және «Weird Fantasy» кіретін еді. 1960-шы жылдары ол «Флэш Гордон» комикс сериясындағы жұмысымен Реймондтың иллюстрациялық дәстүрін жалғастырғаны үшін танымал болды және Уоррен Publishing-тің «Creepy» және «Eerie» қара-ақ қорқынышты комикс журналдарына маңызды үлес қосты. Уильямсон 1970-ші жылдардың көп бөлігін өзінің жеке жобасымен, Реймондтың тағы бір туындысы – «Құпия агент Х9» комиксімен өткізді. Келесі онжылдықта ол «Жұлдыздар соғысы» фильмдерін комикстерге және газеттік комикстерге бейімдегенімен танылды. 1980-ші жылдардың ортасынан 2003 жылға дейін ол негізінен Marvel Comics супергеройлерінің комикстерінде, «Daredevil», «Spider-Man» және «Spider-Girl» сияқты кейіпкерлермен жұмыс істеді. Уильямсон Франк Фразетта, Рой Кренкель, Анджело Торрес және Джордж Вудбридж сияқты суретшілер тобымен бірлесіп жұмыс істегенімен белгілі, олар «Fleagle Gang» деп аталды. Уильямсон көптеген жас суретшілерге стильдік үлгі болды және оларды жігерлендірді, Берни Райтсон және Майкл Калута сияқты жаңадан келгендерге кәсіпке қадам басуға көмектесті. Ол бірнеше индустриялық сыйлықтарды жеңіп алды және 1998 жылдан бері оның өмірі мен шығармалары туралы алты ретроспективті кітап жарық көрді. Пенсильванияда әйелі Коринамен бірге тұратын Уильямсон жетпіс жасқа жеткенде зейнеткерлікке шықты. Уильямсон 2000 жылы Уилл Эйснердің комикс даңқына енгізілді.

Alfonso Williamson – June 12, 2010) was an American cartoonist, comic book artist and illustrator specializing in adventure, Western, science fiction and fantasy. Born in New York City, he spent much of his early childhood in Bogotá, Colombia before moving back to the United States at the age of 12. In his youth, Williamson developed an interest in comic strips, particularly Alex Raymond's Flash Gordon. He took art classes at Burne Hogarth's Cartoonists and Illustrators School, there befriending future cartoonists Wally Wood and Roy Krenkel, who introduced him to the work of illustrators who had influenced adventure strips. Before long, he was working professionally in the comics industry. His most notable works include his science fiction/heroic fantasy art for EC Comics in the 1950s, on titles including Weird Science and Weird Fantasy. In the 1960s, he gained recognition for continuing Raymond's illustrative tradition with his work on the Flash Gordon comic book series, and was a seminal contributor to the Warren Publishing's black and white horror comics magazines Creepy and Eerie. Williamson spent most of the 1970s working on his own credited strip, another Raymond creation, Secret Agent X 9. The following decade, he became known for his work adapting Star Wars films to comic books and newspaper strips. From the mid 1980s to 2003, he was primarily active as an inker, mainly on Marvel Comics superhero titles starring such characters as Daredevil, Spider Man, and Spider Girl. Williamson is known for his collaborations with a group of artists including Frank Frazetta, Roy Krenkel, Angelo Torres, and George Woodbridge, which was affectionately known as the "Fleagle Gang". Williamson has been cited as a stylistic influence on a number of younger artists, and encouraged many, helping such newcomers as Bernie Wrightson and Michael Kaluta enter the profession. He has won several industry awards, and six career retrospective books about him have been published since 1998. Living in Pennsylvania with his wife Corina, Williamson retired in his seventies. Williamson was inducted into the Will Eisner Comic Book Hall of Fame in 2000.

Ерте өмір және мансап

Ал Уильямсон Нью-Йорктың Манхэттен қаласында дүниеге келді. "Менің әкем колумбиялық, ал анам американдық еді", - деді Уильямсон 1997 жылы. "Олар Америкада танысып, үйленді де, содан кейін сол жаққа көшіп кетті. Мен сол жерде өстім, сондықтан ағылшын және испан тілдерін бірдей уақытта үйрендім. Мен екі тілді де оқуға комикстер көмектесті." Тоғыз жасында Уильямсон мексикалық "Paquin" журналы арқылы комикстерге қызығушылық танытты, онда американдық комикстермен қатар аргентиналық карикатурист Карлос Клеменнің "Су асты империясы" жарияланған еді. Кейіннен Уильямсонды Алекс Реймондтың "Flash Gordon" комиксі қызықтырды, себебі анасы оны "Флэш Гордон Ғаламды жаулап алады" атты фильм-сериалын көруге алып барды. Боготада тұрғанда болашақ карикатурист Адольфо Буйламен танысты, ол онымен дос болып, көркемдік кеңестер берді. 1943 жылы, 12 жасында Уильямсон анасымен бірге Сан-Францискоға (Калифорния) көшіп барды, кейін Нью-Йоркке көшті. 1940 жылдардың ортасында Уильямсон карикатураға деген қызығушылығын жалғастырып, "Тарзан" карикатурашысы Берн Хогарттан және кейін Хогарттың карикатурашылар мен иллюстраторлар мектебінде өнер сабақтарын алды. Сол жерде ол болашақ карикатуристер Уоли Вуд пен Рой Кренкельмен танысты. Уильямсонның айтуынша, "Рой менің көрініс шегімді кеңейтті, ол барлық ұлы иллюстраторларға – [Алекс] Реймонд және [Хал] Фостер сияқты оқиғалы комикстерге тікелей әсер еткен суретшілерге мені жетеледі. Ол маған Дж. К. Колл, Франклин Бут, Джозеф Фрэнк, Дэн Смит, Норман Линдсей, Фортунино Матания және Герберт Мортон Стоупс, Франк Хобан сияқты "Көк кітаптың" ұлы иллюстраторларын көрсетті." Карикатура саласында білімін арттыра келе, ол комикс баспасы "Fiction House"-қа барып, Джордж Эванс, Боб Лабберс, Джон Селардо және Морт Мескин сияқты суретшілермен кездесті. Уильямсонның алғашқы кәсіби жұмысы 1948 жылы Хогартқа "Тарзанның" жексенбілік беттерін салуға көмектесуі болуы мүмкін, бірақ бастапқыда солай ойлаған Уильямсон 1983 жылғы сұхбатында бұл туралы ойын өзгертті және оның "Тарзан" жұмысы алғашқы екі комикс суретінен кейін болғанын еске алды: "Eastern Color" баспасының "Famous Funnies" журналының 166-шы санында (1948 жылдың мамыры) жарияланған "Әлемдегі ең сұмдық жылқы" әңгімесіне иллюстрация салу және "New Heroic Comics" журналының 51-ші санында (1948 жылдың қарашасы) жарияланған "Жас бойжеткендер" оқиғасы – оның алғашқы комикс повестелігі. (Уильямсон "Standard Comics" баспасының "Wonder Comics" журналының 20-шы санында (1948 жылдың қазаны) жарияланған "Соңғы үш тиын" атты үш беттік қылмыстық оқиғаның суретшісі ретінде Франк Фразеттамен бірге көрсетілген.) Осы кезеңде Уильямсон өзінің стильдік үлгісіне ықпал еткен Реймондпен танысты: "Мен жаңа ғана 18 жасқа толдым. Мен бұл кәсіпте шамамен алты ай болдым. Ол маған екі сағат уақыт бөлді."

Al Williamson was born in Manhattan, New York City, New York, "My father was Colombian and my mother was American," Williamson said in 1997. "They met in the States, got married and went down there. I grew up down there so I learned both English and Spanish at the same time. It was comic books that taught me to read both languages." At age nine, Williamson took an interest in comic strips via the Mexican magazine Paquin, which featured American strips as well as Underwater Empire by Argentine cartoonist Carlos Clemen. Later, Williamson was attracted to Alex Raymond's Flash Gordon strip after his mother took him to see the Flash Gordon Conquers the Universe movie serial. While living in Bogotá he met future cartoonist Adolfo Buylla, who befriended him and gave him artistic advice. At age 12, in 1943, Williamson moved with his mother to San Francisco, California; they later moved to New York. In the mid 1940s Williamson continued to pursue his interest in cartooning and began to take art classes with Tarzan cartoonist Burne Hogarth, and later at Hogarth's Cartoonists and Illustrators School. There he met future cartoonists Wally Wood and Roy Krenkel. According to Williamson, "Roy broadened my collecting horizons, he became my guide to all the great illustrators — the artists who directly influenced adventure cartoonists like [Alex] Raymond and [Hal] Foster. He showed me J. C. Coll, Franklin Booth, Joseph Franke, Dan Smith, Norman Lindsay, Fortunino Matania, and the great Blue Book illustrators like Herbert Morton Stoops and Frank Hoban." As he continued to learn about the cartooning field, he would visit the comic book publisher Fiction House, meeting such artists as George Evans, Bob Lubbers, John Celardo, and Mort Meskin. Williamson's first professional work may have been helping Hogarth pencil some Tarzan Sunday pages in 1948, although Williamson, who had initially believed so, reconsidered in a 1983 interview and recalled that his Tarzan work had come after his first two pieces of comic book art: providing spot illustrations for the story "The World's Ugliest Horse" in Eastern Color's seminal series Famous Funnies #166 (May 1948), and a two page Boy Scouts story, his first comics narrative, in New Heroic Comics #51 (Nov. 1948). (Williamson is also identified as co penciler, with Frank Frazetta, of a three page crime story, "The Last Three Dimes", in Standard Comics' Wonder Comics #20 [Oct. 1948].) During this period Williamson met his main stylistic influence, Raymond: "I had just turned 18. I had been in the business about six months or so. He gave me about two hours."

1950 жылдар

1949 жылдан 1951 жылға дейін Уильямсон American Comics Group (AGC), Avon Publications, Fawcett Comics, Standard Comics және, мүмкін, Toby Press сияқты баспагерлер үшін ғылыми фантастика мен вестерн әңгімелерінде жұмыс істеді. Сол кезеңдегі жұмыстарының мысалдары: "Chief Victorio's Last Stand", Avon's Chief Victorio's Apache Massacre (нөмірі жоқ, айы жоқ, 1951); "Death in Deep Space", Magazine Enterprises' Jet #4 (айы жоқ, 1951); және "Skull of the Sorcerer", ACG's Forbidden Worlds #3 (желтоқсан 1951), Уолли Вуд салған. 1952 жылы суретшілер Уолли Вуд пен Джо Орландоның ұсынысымен Уильямсон сапалы суретшілерімен әйгілі ықпалды комикс компаниясы EC Comics-те жұмыс істей бастады. EC-де жұмыс істегенде Уильямсон Фрэнк Фразетта, Рой Кренкель және Анджело Торрес сияқты әріптестерімен жиі бірлесіп жұмыс істеді. Бұл топ Ник Меглин мен Джордж Вудбриджбен бірге "Fleagle Gang" деп аталды. Уильямсон негізінен EC-нің ғылыми фантастикалық комикстері Weird Science, Weird Fantasy және Weird Science Fantasy үшін жұмыс істеді, Ал Фелдштейннің түпнұсқа әңгімелерін және Рей Брэдбери мен Харлан Эллисон сияқты авторлардың әңгімелерін бейімдеуді суреттеді, бірақ оның жұмысы кейде EC-нің қорқыныш пен қылмыс комикстерінде де пайда болды. Уильямсон компанияның көп бөлігі жабылғанға дейін 1956 жылға дейін EC-де жұмыс істеді. Уильямсонның EC өнері иллюстрациялық көркемдігімен мақтанды, мысалы, "Мен, Ракета", Weird Fantasy #20 (тамыз 1953), Фрэнк Фразеттамен бірлесіп суреттелген; және "50 қыз 50", Weird Science #20 (тамыз 1953), Уильямсон мен Фразетта бірлесіп салған. Оның соңғы жарияланған EC әңгімесі 10 беттен тұратын "Уақыт мәселесі", Shock Illustrated #2 (ақпан 1956), Торрес жартылай салған, ол соңғы бетке өзінің әріптерін қойды. 1955 жылдан 1957 жылға дейін Уильямсон 1950 жылдардағы Marvel Comics-тің алдында болған Atlas Comics үшін үш-бес беттік әңгімелерден тұратын 400-ден астам бет өндірді, әртүрлі жанрларда жұмыс істеді, бірақ негізінен вестерндерде. Ол Торрес пен Кренкельмен, сондай-ақ Грей Морроу, Джордж Вудбридж және Ральф Мейомен бірлесіп жұмыс істеді. Standard Comics-те Уильямсонға жұмыс берген алғашқы редакторлардың бірі Мейомен бірге Уильямсон "Джунглидің қызы" Jann of the Jungle #16–17 (сәуір және маусым 1957) сериясы бойынша жұмыс істеді. Мейоның қайтысынан кейін Уильямсон жоспарланған #18 үшін жеке әңгімелерді салған, бірақ бұл серия басылымға шыға алмастан кенеттен тоқтатылды. Оның "Атлас" журналындағы екі жылдық "өнімді, бірақ біршама тең емес" жұмысы, ол алғаш рет соғыс комикстерін салған, "Marvel Tales" #144 (наурыз 1956) баспасөзіндегі "Уақытты ұмытқан қала"; "Mystery Tales" #44 (тамыз 1956) баспасөзіндегі "Жұлдыздан келген қауіп"; "Astonishing" #57 (қаңтар 1957) баспасөзіндегі "Белгісіздер"; "Navy Tales" #2 (наурыз 1957) баспасөзіндегі "Дредноут"; және "Battle" #55 (қараша 1957) баспасөзіндегі "Қорғансыз" сияқты керемет өнер тудырды. "Атлас" жұмысының көп бөлігінде "бірдеңе жетіспейтіндей: құлшыныс" делінген Уильямсонның "Атлас" вестерндері, кем дегенде, "өте аз немесе мүлдем әрекет болмайтын, жақын және реакциялық кадрлардың басымдығымен және азау фонға қарсы анық бейнеленген кейіпкерлермен ерекшеленетін, өте дәйекті жұмыс құрамын құрайды". Сонымен қатар, Уильямсон Classics Illustrated үшін әңгімелер салған (Крандалл мен Вудбриджбен бірлесіп); Canaveral Press-тің Эдгар Райс Берроуз кітаптарының желісі (Крандалл салған); Ол өзінің кемелдікке ұмтылуымен және ортаға деген сүйіспеншілігімен танымал. Оның жоғары беделіне қарамастан, С. С. Ринггенберг Уильямсонның осы кезеңдегі суреттері кейде біркелкі емес және шабыттанбаған болуы мүмкін деп ойлады. Уильямсон осы кезеңде бойдақ болған және "Аль Уильямсонның өнері" бойынша богемалық және тәртіпсіз өмір салған.

From 1949 to 1951, Williamson worked on science fiction and Western stories for publishers such as American Comics Group (AGC), Avon Publications, Fawcett Comics, Standard Comics, and, possibly, Toby Press. Examples of his work from that period include "Chief Victorio's Last Stand", in Avon's Chief Victorio's Apache Massacre (no number, no month, 1951); "Death in Deep Space", in Magazine Enterprises' Jet #4 (no month, 1951); and "Skull of the Sorcerer", in ACG's Forbidden Worlds #3 (Dec. 1951), inked by Wally Wood. In 1952, upon the suggestion of artists Wally Wood and Joe Orlando, Williamson began working for EC Comics, an influential comic book company with a reputation for quality artists. While at EC, Williamson frequently collaborated with fellow artists Frank Frazetta, Roy Krenkel and Angelo Torres, a group which, along with Nick Meglin and George Woodbridge, became affectionately known as the "Fleagle Gang", named after a notorious criminal gang. Williamson primarily worked on EC's science fiction comics Weird Science, Weird Fantasy, and Weird Science Fantasy, illustrating both original stories, primarily by writer Al Feldstein, and adaptations of stories by authors such as Ray Bradbury and Harlan Ellison, but his work occasionally appeared in EC's horror and crime comics as well. Williamson worked at EC through 1956 until the cancellation of most of the company's line. Williamson's EC art has been lauded for its illustrative flamboyance, evident in such stories as "I, Rocket", in Weird Fantasy #20 (Aug. 1953), co penciled and co inked with Frank Frazetta; and "50 Girls 50", in Weird Science #20 (Aug. 1953), co inked by Williamson and Frazetta. His final published EC story was the 10 page "A Question of Time", in Shock Illustrated #2 (Feb. 1956) with partial inking by Torres, who put his initials on the last page. From 1955 to 1957, Williamson produced over 400 pages of three to five page stories for Atlas Comics, the 1950s forerunner of Marvel Comics, working in various genres but primarily Westerns. He continued to collaborate with Torres and Krenkel, as well as with Gray Morrow, George Woodbridge and Ralph Mayo. With Mayo, one of the first editors to give Williamson work, at Standard Comics, Williamson collaborated on the jungle girl series Jann of the Jungle #16–17 (April and June 1957). Following Mayo's death, Williamson drew stories solo for the planned #18, but the series was abruptly canceled before that issue could be published. His "prolific though somewhat uneven two year stint at Atlas", where he first drew war comics, yielded superlative art in such stories as "The City That Time Forgot", in Marvel Tales #144 (March 1956); "Menace from the Stars", in Mystery Tales #44 (Aug. 1956); "The Unknown Ones", in Astonishing #57 (Jan. 1957); "Dreadnaught", in Navy Tales #2 (March 1957); and "Helpless", in Battle #55 (Nov. 1957). While "something appeared to be missing from a lot of his Atlas work: enthusiasm," Williamson's Atlas Westerns, at least, "form a strongly consistent body of work, characterized by minimal to nonexistent action, a preponderance of closeups and reaction shots, and well defined figures set against sparse backgrounds." Additionally, Williamson drew stories for Classics Illustrated (in collaboration with Crandall and Woodbridge); Canaveral Press's line of Edgar Rice Burroughs books (inked by Crandall); He has been noted for his perfectionism and love for the medium. Despite its high reputation, S. C. Ringgenberg felt that Williamson's artwork from this period could at times be uneven and uninspired. Williamson was single during this period and, according to The Art of Al Williamson, had a bohemian and undisciplined lifestyle.

1960 жылдар

1960 жылы индустрияның құлдырауынан комикс саласында жұмыс табу қиын болғандықтан, ол Джон Прентистің үш жыл бойы шығарған Рип Кирби комиксіне көмекші ретінде жұмыс істеді. Бұл Уильямсон үшін маңызды оқу кезеңі болды, өйткені ол Прентистің көптеген негізгі сурет салу әдістерін үйреткенін айтады. Прентис: «Ол керемет еді. Менің ең жақсы жігітім ол». Сол кезде Уильямсон Джон Каллен Мерфиге «Биг Бен Болт» бокс комиксінде, ал Дон Шервудқа «Дэн Флагг» комиксінде көмектесті. Ол «Modesty Blaise» комиксінің жексенбілік нұсқасы үшін бірнеше үлгі беттер жасады. 1965 жылы комикстерге қайта оралып, Gold Key Comics-тің «Ripley's Believe It or Not! #1» (маусым 1965), «The Twilight Zone #12» (тамыз 1965) және «Boris Karloff Tales of Mystery #11» (қыркүйек 1965) комикстерінде бір-бір әңгіме жариялады, сондай-ақ Warren Publishing-тің қара-ақ қорқыныш комикстерін – «Creepy» және «Eerie» журналдарын шығаруға көмектесті, ал «Blazing Combat» соғыс комиксіне материалдар жазды. Фразетта, Кренкель, Торрес, Крандалл және Эванс сияқты бұрынғы EC Comics суретшілерін, сондай-ақ суретші Грей Морроу мен жазушы-редактор Арчи Гудвинді жұмысқа тартуда маңызды рөл атқарды. 1966 жылы King Features баспасынан шыққан жаңа «Flash Gordon» комикс сериясының бірінші санының (1966 жылғы қыркүйек) суретін салды. Уильямсонның жұмысы оқырмандардан жағымды пікір алды және ол #4–5 сандарын (1967 жылғы наурыз және мамыр) және #3 санының мұқабасын (1967 жылғы қаңтар) суреттеді. Осы комикс үшін Уильямсон Ұлттық карикатурашылар қоғамының үздік комикс суреті сыйлығын алды. 1967 жылы «Flash Gordon» комиксіндегі қосымша материалдарының арқасында ол жазушы Гудвинмен бірлесіп, ұзақ жылдар бойы жарық көрген Алекс Реймондтың «Secret Agent X 9» комиксін жасады. Олардың жұмысы басталғанда комикстің атауы «Secret Agent Corrigan» деп өзгертілді. Уильямсон 1967 жылы Nostalgia Press баспасынан шыққан Алекс Реймондтың «Flash Gordon» комиксіне арналған алғашқы маңызды кітапты құрастыруға көмектесті және кіріспе жазды. 1969 жылы Уолли Вудтың альтернативті баспа комиксі «witzend #1» Уильямсонның «Savage World» әңгімесін жариялады, бұл 1956 жылы Бастер Крабб комиксі үшін салынған, бірақ кейін тоқтатылған туынды. Фразетта, Кренкель және Торрес еңбегінің арқасында бұл әңгіме «Fleagle Gang» стилінің жарқын үлгісі болып табылады және кейіннен Marvel Comics («Unknown Worlds of Science Fiction #1» журналында, 1975 жылғы қаңтар), Pacific Comics және Kitchen Sink Press баспаларында қайта басылды. Кейін Вуд Уильямсон салған үш беттік «The Tube» әңгімесінің сценарийін жазды, ол Фло Стейнбергтің «Big Apple Comix» (1975) альтернативті комиксінде жарық көрді. Онжылдықтың соңында Уильямсон комикстер фестивальдерінде кездесетін жас суретшілерді қолдауға көшті, Берни Райтсонға комикс саласына қадам басуға көмектесті.

In 1960, with little work to be found in the comic book field due to a downturn in the industry, he went to work as an assistant to John Prentice on the Alex Raymond created comic strip Rip Kirby for a three year period. It proved to be a solid learning period for Williamson, as he credits Prentice with teaching him many fundamental illustration methods. According to Prentice: " he was terrific. He's the best guy I ever had by far." During that time, Williamson assisted John Cullen Murphy on the Big Ben Bolt boxing strip and Don Sherwood on the strip Dan Flagg. He produced some sample pages for a proposed Sunday strip version of Modesty Blaise. He returned to comics in 1965 doing one story each in Gold Key Comics' Ripley's Believe It or Not! #1 (June 1965), The Twilight Zone #12 (Aug. 1965), and Boris Karloff Tales of Mystery #11 (Sept. 1965), and helped launch Warren Publishing's black and white horror comics magazines Creepy and Eerie with several stories in early issues, while contributing to Warren's war comics magazine Blazing Combat. He was instrumental in recruiting other former EC Comics artists as Frazetta, Krenkel, Torres, Crandall, and Evans, as well as artist Gray Morrow and writer editor Archie Goodwin. In 1966, he drew the first issue (Sept. 1966) of a new Flash Gordon comic book series, published by King Features. Williamson's work received positive reader response, and returned to draw issues #4–5 (March and May 1967), as well as the cover of #3 (Jan. 1967). Williamson received a National Cartoonist Society Best Comic Book art award for his work on that title. In 1967, on the strength of a backup feature he had done in the Flash Gordon book, he took over another Alex Raymond creation, the long running Secret Agent X 9 comic strip, collaborating with writer Goodwin. At the start of their tenure, the title was changed to Secret Agent Corrigan. Williamson helped assemble the first major book on Alex Raymond's Flash Gordon, published by Nostalgia Press in 1967, and wrote the introduction. In 1969, Wally Wood's alternative press comic book witzend #1 published Williamson's "Savage World", a 1956 story originally drawn for a Buster Crabbe comic book that had been cancelled. With significant contributions by Frazetta, Krenkel, and Torres, the story is a prime sample of the "Fleagle Gang" style and has since been reprinted by Marvel Comics (in the black and white comics magazine Unknown Worlds of Science Fiction #1, January 1975), Pacific Comics and Kitchen Sink Press. Wood would later write the script for a three page story drawn by Williamson, "The Tube", in another alternative press comic, publisher Flo Steinberg's Big Apple Comix (1975). By the end of the decade, Williamson was beginning to encourage younger artists whom he would meet at comic book conventions, helping Bernie Wrightson to enter the comics profession.

1970 жылдар

Уильямсон 1970 жылдары «Құпия агент Корриган» жобасымен жұмыс істеді және 1980 жылы комикстен кеткенге дейін осымен айналысты. 1975 жылы Францияда алғашқы Корриган антологиясы – «Le FBI joue et gagne» жарық көрді, онда Уильямсонның осы комикстегі алғашқы эпизоды қайта басылды. Ол 1976 және 1979 жылдары «Уоррен Паблишингке» қайта оралып, «Creepy» журналында үш қосымша оқиғаны суреттеді (#83, 86, 112). Бұл оқиғалар 1981 жылы Францияда «Al Williamson: A la fin de l'envoi» жинағында жарияланды. Ол «Gold Key Comics» үшін «Гриммнің арбалы оқиғалары» #5 және 8 (тамыз 1972, наурыз 1973) және «The Twilight Zone» #51 (тамыз 1973) комикстерінде бірнеше оқиғалар, сондай-ақ «DC Comics» үшін екі детективтік оқиға жазды: «The Witching Hour» #14 (мамыр 1971), суретшісі Карлос Гарзонмен бірге, және «House of Mystery» #185 (сәуір 1970), Майкл Калутамен бірге, ол да кәсіби салаға енуіне көмектескен суретші. Комикс тарихшысы Лес Дэниелс «Уильямсонның атмосфералық стилі, ол қатал сызықтардан гөрі нәзік текстураларға көбірек сүйенген, дәстүрлі DC комикстеріне тән емес» екенін айтты, сондай-ақ редактор Джо Орландо Уильямсонның суреттерін пайдалану туралы өндіріс бөлімінен шағымдар алды. Ол «Flash Gordon» иллюстрацияларының көптеген нұсқаларын жасады. Жанкүйерлер қозғалысының даму кезеңінде Уильямсон комикс тарихшыларының зерттеу тақырыбына айналды. 1971 жылы Джим Вадебонкоурдың «Ал Уильямсон: Оның жұмысы» және Джеймс Ван Хайз бен Ларри Бигменнің «Ал Уильямсон коллекционері» атты еңбектері жарық көрді. Оның эскиздерінің үлгілері сол кезеңнің әртүрлі фанзин журналдарында пайда болды. «Marvel Comics» 1950 жылғы «Atlas Comics» вестерн оқиғаларын, соның ішінде «The Ringo Kid» #1 (қаңтар 1970) және «Kid Colt Outlaw» #147 (маусым 1970) комикстерін тұрақты түрде қайта басылай бастады, осылайша Уильямсонның ертедегі туындыларын жаңа буынға таныстырды.

1980 жылдар

Құпия агент Корриганның күнделікті комиксінен кеткен соң, ол Карлос Гарзонмен бірге Marvel Comics-тің «Империя кері соққы береді» фильмінің адаптациясын, сондай-ақ ай сайынғы «Жұлдызды соғыс» комиксінің 50-ші нөмірін суреттеді. Уильямсон Lucasfilm-нің алғашқы таңдауы болды – ол «Жұлдызды соғыс» газеттік комиксінің иллюстраторы ретінде тағайындалды. Бұл жоба Уильямсонға бірнеше жыл бұрын ұсынылған еді, бірақ ол сол кезде қабылдаудан бас тартқан. «Империя кері соққы береді» фильмінің адаптациясы Lucasfilm-нің арнайы өтініші бойынша берілді, себебі Джордж Лукас Уильямсонның EC Comics және Flash Gordon жұмыстарын бағалаған. Жазушы Арчи Гудвин: «Менің көп жылдар бойы жұмыс істеген ескі досым Ал Уильямсонмен жұмыс істейтінімді білу маған тыныш береді. Ол – «Жұлдызды соғыс» жанрындағы ең жақсы суретші. Жазушы ретінде не істесең де, оны керемет етіп көрсететін суретшінің болуы оңай жасайды. Lucasfilm оны Star Wars материалдарын салуға жалбарынып, өтінген суретші еді. Бұл да маған жұбаныш сыйлады» деді. Дино Де Лаурентистің «Флэш Гордон» фильмінің комикс адаптациясын Брюс Джонс жазып, Аль Уильямсон суреттеді. Бұл комикс Western Publishing компаниясымен фильмнің шығуымен бірге қатты және жұмсақ мұқабада жарық көрді. Флэш Гордон рөлін ойнаған актер Сэм Дж. Джонстың суреті түпнұсқа мұқабаға жабыстырылды. Комикс Уиттманның Flash Gordon комиксінің 31-33 нөмірлерінде (1981 жылдың наурыз-мамыр айлары) сериалдандырылды. Алден МакУильямс соңғы 25 беттің фонын салды. Уильямсонның айтуынша, «Бұл менің өмірімдегі ең қиын жұмыс болды». Содан кейін ол 1981 жылдың ақпанында Альфредо Алкаладан кейін «Жұлдызды соғыс» комиксін суреттеуді бастады. Ол 1984 жылдың 11 наурызына дейін күнделікті және жексенбілік комикстерді жариялады, содан кейін комикс тоқтатылды. Уильямсонның осы сериядағы күнделікті комикстері 1991 жылы Рас Кокранның үш томдық жинағында толыққанды қайта басылды. 1959 жылдан бері комикске толық уақыт оралған Уильямсон Pacific Comics үшін жұмыс істей бастады, жазушы Брюс Джонспен бірге Alien Worlds (#1, 4, 8) және «Cliff Hanger» атты алты бөлімдік шытырман оқиғасын Somerset Holmes мини-сериясында жасады. Marvel үшін ол Blade Runner және Return of the Jedi фильмдерінің адаптацияларын суреттеді. Epic Illustrated үшін ол суреттеген екі Арчи Гудвин әңгімесі («Relic», #27, 1984; және «Out of Phase», #34, 1986) оның ең жақсы туындылары деп есептеледі, ал Уильямсон өзі «Relic» туындысын өзінің ең сәтті жұмыстарының бірі деп атады. Уильямсон Timespirits #4 және Star Wars #98 толық саны үшін қысқа очерк жазды. Осыған жауап ретінде, 1980 жылдардың ортасында Уильямсон DC Comics-те Курт Сванды Супермен #408–410 және #412–416 комикстерін бояу арқылы қатаң түрде бояушы болуға сәтті ауысты. «Стальной адам» суретшісі ол кісіні «өзінің сүйікті бояушысы» деп атады. Содан кейін Уильямсон Marvel-ге көшті, онда Джон Бускема, Джин Колан, Рик Леонарди, Майк Мигнола, Пэт Олифф, Джон Ромита-күлкі, Ли Уикс және тағы да көптеген суретшілердің жұмыстарын бояды. Сол кездегі Marvel-дің арт-директоры Джон Ромита С. Уильямсонды «дүниедегі ең жақсы суретшілердің бірі» деп санайды, бірақ ол қаламмен өмір сүре алмайды, себебі ол осы әдемі суреттерді салуға жеткілікті уақыт керек. Сондықтан ол қазір бояумен жұмыс істеп, суретшінің жұмысына көбірек мән қосуда». Ол 1988 және 1997 жылдар аралығында «Үздік бояушы» номинациясы бойынша тоғыз өнеркәсіптік сыйлықты жеңіп алды.

After leaving the Secret Agent Corrigan daily strip, he illustrated the Marvel Comics adaptation of The Empire Strikes Back with Carlos Garzon, as well as the 50th issue of the monthly Star Wars comic. Williamson was Lucasfilm's first choice as illustrator for the Star Wars newspaper comic strip, a project Williamson had been offered years earlier but had declined to take on at the time. He was offered the Empire Strikes Back adaptation upon Lucasfilm's specific request, as George Lucas had an appreciation of Williamson's EC Comics and Flash Gordon work. Writer Archie Goodwin cited "the comfort of knowing that I would be working with Al Williamson, an old friend that I've worked with over the years. He was absolutely the best Star Wars artist you could ever want to have. That makes it easier because you feel that whatever you do as a writer, you have an artist that will make it look great. He's also an artist that Lucasfilm kind of begged and pleaded for and always wanted to have do Star Wars material. There was that comfort factor in it as well." A comic book adaptation of the Dino De Laurentiis' film, Flash Gordon, written by Bruce Jones and illustrated by Al Williamson, was released by Western Publishing in both hardcover and softcover formats to coincide with the film's release. A photograph of actor Sam J. Jones, who played Flash Gordon, was pasted into the original cover art. It was serialized in three issues of Whitman's Flash Gordon comic book, #31–33, March–May 1981. Alden McWilliams inked the backgrounds for the last 25 pages. According to Williamson, "It was the hardest job I ever had to do in my life." He then began drawing the Star Wars comic strip in February 1981 following Alfredo Alcala's tenure, with Goodwin writing. He drew the daily and Sunday feature until March 11, 1984, when the strip was canceled. Williamson's daily strips on this series were completely reprinted in Russ Cochran's three volume slipcase edition in 1991. Returning to comic books full time for the first time since 1959, Williamson began work for Pacific Comics, collaborating with writer Bruce Jones for the Alien Worlds title (#1, 4, 8), and "Cliff Hanger", a six issue adventure strip backup feature in the Somerset Holmes miniseries. For Marvel, he illustrated the Blade Runner and Return of the Jedi movie adaptations. The two Archie Goodwin stories he illustrated for Epic Illustrated ("Relic" in issue #27, 1984; and "Out of Phase", in #34, 1986) have been considered to be some of his finest work, and Williamson himself named "Relic" as one of his best works. Williamson drew a short story for Timespirits #4 and the full issue of Star Wars #98. and he inked Rick Veitch on the classic, oft reprinted Alan Moore Superman/Swamp Thing story "The Jungle Line" in DC Comics Presents #85 (Sept. 1985). As a response to this, in the mid 1980s Williamson made a successful transition to becoming strictly an inker, beginning at DC Comics inking Curt Swan on Superman #408–410 and #412–416. The longtime Man of Steel artist would later describe Williamson as "his favorite inker". Williamson then moved to Marvel where he inked such pencillers such as John Buscema, Gene Colan, Rick Leonardi, Mike Mignola, Pat Oliffe, John Romita Jr., Lee Weeks, and many others. John Romita Sr., Marvel's art director during that time, considered Williamson to be "one of the best pencillers in the world but he really can't make a living at penciling because he wants to do these beautifully pencilled pages with ample time to do them. That's why Al is inking now and adding a greater dimension to the penciller he's working with." He won nine industry awards for Best Inker between 1988 and 1997.

1990 жылдар

Уильямсон Dark Horse Comics-тің 20 томдық «Classic Star Wars» (1992 жылдың тамызынан 1994 жылдың маусымына дейін) сериясы үшін мұқабалар мен қосымша суреттер жасады, онда оның «Жұлдызды соғыстар» күнделікті комикстері қайта басылды. Кейіннен ол компания үшін «Жұлдызды соғыстар: І эпизод – Құпия қауіп» және «Жаңа үміт» фильмдеріне бейімдеулер жасады. 2003 жылға дейін ол бірнеше Marvel Comics басылымдарында бояушы ретінде жұмыс істеді, оның ішінде «Daredevil» (#248–300), «Spider-Man 2099» (#1–25) және «Spider-Girl» (#1–61) комикстері, сондай-ақ жазушы Фрэнк Лавс және суретші Майк Окамотоның қатысуымен жасалған төрт томдық Marvel / Epic Comics мини-сериалы «Atomic Age» (1990 жылдың қарашасы – 1991 жылдың ақпаны). Осы туындыларының бірі үшін Уильямсон 1991 жылы «Үздік бояушы» номинациясында Eisner сыйлығын жеңіп алды. «Daredevil» суретшісі Джон Ромита-кене былай деп еске алды: «Ал Уильямсонмен жұмыс істеу, менің әкеммен [комикстер суретшісі Джон Ромита-кене] жұмыс істеуге ұқсас болды, себебі мен өзімді қателіктерден қорғалғандай сезіндім. Егер менің суретім дұрыс болмаса, Ал оны түзетуге кірісер еді. Қызығы, Ал менің қарындаштарымның үстінен «сызып» тастағанын айтты және ештеңе түзетуге қажеттілік болмағанын мәлімдеді». 1988 жылғы сұхбатта Уильямсон «Мен жай ғана Ромитаның қарындаштарын көшіріп саламын» деді және ол жасаған жалғыз өзгеріс кейде асыққанда қажетсіз фонды қалдырып кеткенін айтты.

Кейінгі өмірі мен мансабы

1998 жылдан бері оның мансабына арналған алты кітап жарық көрді («Тағы оқуға» бөлімін қараңыз). Уильямсон «Таза қиял» кітаптарынан басқа, олардың жасалуына көмектесті. 2003 жылы Фрэнк Фразетта туралы «Отпен сурет салу» деректі фильмінде, «Fleagle Gang» тобының басқа да тірі мүшелері Анджело Торрес және Ник Меглинмен бірге оған сұхбат алды. 2009 жылы Шюльц жазып, Суб-Маринерді жасаған Билл Эвереттке арналған, Уильямсон салған Суб-Маринер туралы әңгіме жарияланды. Осы әңгіме он жыл бұрын салынған. Уильямсон Шюльц жазған, әлі жарық көрмеген «Ксенозойлық әңгімелер» әңгімесін суреттеді. Әйелі Коринамен Пенсильванияда тұрған Уильямсон жетпіс жасына келгенде зейнетке шықты және 2010 жылдың 12 маусымында Нью-Йорк штатында қайтыс болды. Twitter-дегі расталмаған ақпараттарға негізделген кейбір алдын ала хабарламалар 2010 жылдың 13 маусымын дұрыс емес көрсетті.

Мұра

Уильямсон Том Йейтс, Марк Шульц, Фрэнк Чо, Стив Эптинг, Тони Харрис, Джим Киф, Дэн Парсонс, Дейв Гиббонс және Пол Рено сияқты көптеген жас суретшілерге стильдік үлгі болып қызмет етті.