Кіріспе
Американдық жарыс жүргізушісі Майкл Ли "Микки" Томпсон (7 желтоқсан 1928 – 16 наурыз 1988) – американдық автожарыс машиналарын құрастырушы және жарнамалаушы. Жастық шағынан бастап жылдамдыққа құмар болған Томпсон 20-30 жасында жер бетіндегі жылдамдық рекордтарын жаңаруға ұмтылды. 1960 жылы ол халықаралық деңгейде танымал болды, өйткені 400 миль/сағат шегін бұзған алғашқы американдық болып, Бонневилл тұзды даласында Challenger 1 машинасымен 406.60 миль/сағатқа дейін жылдамдыққа жетті, бұл Джон Коббтың 402 миль/сағаттық әлемдік рекордын асырды. Содан кейін Томпсон жарыстарға қатысып, көптеген трек және драгстер чемпионаттарында жеңіске жетті. 1960 жылдары ол Индианаполис 500 жарысына да қатысты. Кейін ол SCORE International және Mickey Thompson Entertainment Group (MTEG) жарыс ұйымдарын құрды. 1988 жылы Томпсон мен оның әйелі Труди Калифорния штатының Брэдбери қаласындағы үйлерінде атып өлтірілді. Қылмыс 2007 жылға дейін ашылмады, сонда бұрынғы серіктесі кісі өлтірушілік үшін сотталды.
Michael Lee "Mickey" Thompson (December 7, 1928March 16, 1988) was an American auto racing builder and promoter. A hot rodder since his youth, Thompson increasingly pursued land speed records in his late 20s and early 30s. He achieved international fame in 1960, when he became the first American to break the 400 mph barrier, driving his Challenger 1 to a one way top speed of 406.60 mph at the Bonneville Salt Flats and surpassing John Cobb's one way world record mark of 402 mph. Thompson then turned to racing, winning many track and dragster championships. In the 1960s, he also entered cars at the Indianapolis 500. Later, he formed off road racing sanctioning bodies SCORE International and Mickey Thompson Entertainment Group (MTEG). In 1988, Thompson and his wife Trudy were gunned down at their home in Bradbury, California. The crime remained unsolved until 2007, when a former business partner was convicted of the murders.
Ерте өмір
Томпсон 1928 жылдың 7 желтоқсанында Калифорния штатының Альгамбра қаласында дүниеге келді. Томпсонның әкесі - капитан Марион Л. Томпсон, Альгамбра полиция бөлімінің бұрынғы полиция қызметкері. Томпсонның әпкесі Коллин Томпсон Кэмпбелл.
Мансап
20 жасында Томпсон баспа жұмыскері болып жұмыс істеді. Бұл автомобиль, «Панорама Сити Специал», 1955 жылы Канзас штатының Грейт-Бенд қаласындағы Грейт-Бенд қалалық әуежайында өткен алғашқы NHRA U.S. Nationals жарысында таныстырылды. Ақырында машина ең жоғары жылдамдыққа ие болды. 1971 жылы Дон Гарлитс артқы моторлы драгстерді ұсынғанға дейін мұндай маңызды өзгеріс қайта орын алмады. Томпсон сонымен қатар 1955 жылы Калифорния штатының Вилмингтон қаласындағы Lions Drag Strip-тің алғашқы директоры болды. Томпсон 1958 жылы Фриц Войтпен екі моторлы драгстер жобасымен бірлесіп жұмыс істеді. Бұл машина ең жоғары жылдамдыққа жетіп, ол бұл көрсеткішті алғашқы рет бұзған америкалық пилот атанды.
1962 жыл
1962 жылы Томпсон Джон Кроссвэйт жобалаған үш машинаны Индианаполис 500 жарысына қатыстырды. Олар стандартты V8 Buick қозғалтқышын пайдаланды, ол көптеген қарсыластары қолданған, жарысқа қадағаланған, алдыңғы қозғалтқышты Offenhauser қозғалтқыштарынан айырмашылығы артқы жағында орналасқан еді. Бұл 1946 жылдан бері Индиде жарысқа шыққан алғашқы стандартты қозғалтқыш болды. Фриц Войт басқарған Томпсонның командасы жас, епті және еңбекқор болды. Күнде 12-14 сағат жұмыс істеп, машина 120 күнде жобаланып, құрастырылды. Жарыс үшін қозғалтқыш (ережелер бойынша "стандартты блок" қозғалтқыштары үшін рұқсат етілген ең жоғары 4,2 литрге дейін үлкейтілді) қашықтыққа шыдай алмауы мүмкін деген алаңдаушылықтан қозғалтқыштың қуаты төмендетілді. Басқа машиналарға қарағанда 70 а.к.-қа жуық аз қуаты болғанмен, Дэн Гурни сегізінші орынды жеңіп алды және 94-ші айналымда майдың ағып кетуінен беріліс қорабы істен шығып, жарыстан шықты, ол 9-шы орында тұрған еді. Ол 33 қатысушының ішінде 20-шы орынды иеленді. Команда түпкілікті жобалау, құрылыс және жетістіктері үшін Механикалық жетістік сыйлығын жеңіп алды.
1963 жыл
Томпсонның жарнамалық дағдылары сол жылы тудырған жарияланым арқылы демеушілерді қуантты. 1963 жылғы Индианаполис 500 жарысына Кроссвэйт инновациялық Harvey Aluminium Special "ролик коньки машинасының" жобасын жасады, онда сол кездегі жаңашыл диаметрлі дөңгелектер және кіші профильді, алдыңғы және артқы жағы кең жарыс шиналары қолданылды. Томпсон Индианаполиске бес автомобиль алып барды: өткен жылғы екі дизайн, Chevrolet V8 қозғалтқыштарымен жабдықталған, және үш роликті машина. Жаңа машиналардың бірі – Harvey Titanium Special – жеңіл титан шассиімен ерекшеленді. Ал Миллер модификацияланған 1962 жылғы автомобильдің бірімен жарысып, 31-ші орында келіп, дегенмен тоғызыншы орынды иеленді. Дуэйн Картер роликті машиналардың бірімен 15-ші орынға іліккенімен, 100-ші айналымда қозғалтқыш бұзылғандықтан 23-ші орынмен ғана қанағаттанды. Шағын дөңгелек өлшемдері мен автомобильдің жеңіл салмағы ескі жарыс шеберлері мен иелерінің наразылығын тудырды, сондықтан болашақ жарыстарда автомобильдерге ең төменгі дөңгелек өлшемдері мен ең төменгі салмақ талаптары қойылды. 1962 жылғы F1 маусымының чемпионы, Формула-1 әлем чемпионы Грэм Хилл 1963 жылы Индианаполисте роликті машиналардың біреуін сынап көрді, бірақ нашар басқарылатынын айтып, жарысқа қатысудан бас тартты. Жаңа ереже бойынша 15 дюймдік дөңгелектер қажет болды, бірақ шасси кіші дөңгелектерге арналған болып жобаланған еді. Томпсон: "Машина басқарылмайтын еді", - деп түсіндірді, сондай-ақ: "Жоғары салмақ орталығының кесірінен күшті маяттану болды" деді. 1963 жылы Томпсон Англияға сапар шегіп, Данте Дюсемен бірге Брайтон жылдамдық сынақтарында Ford қозғалтқышымен жұмыс істейтін Harvey Aluminium Special драгстерін көрсетті. 1964 жылғы қаңтарда ол Лондондағы Жарыс Автомобильдері Көрмесінде қойылды.
1964 жыл
Томпсон 1964 жылы Индианаполис 500 жарысына 12 дюймдік үш өзгертілген көлікті әкелді, бірақ жаңа ережелер оған 15 дюймдік шиналарды пайдалануды талап етті. Allstate демеушілік еткен команда Allstate шиналары мен Ford қозғалтқыштарын қолданды. Үлкен Ford қозғалтқыштарына бейімделу үшін шассиді өзгерту қажет болды. Олардың екеуі жарысқа іліккен. No. 84 көлікті айдың басында Мастен Грегори басқарды, бірақ Эдди Джонсон No. 84 көлікпен 24-ші орынды алып, 26-шы орында аяқтады. Дейв Макдональд No. 83 көлікпен 14-ші орынды алып, екінші айналымда өрт сөндірілмей қаза тапты.
1965-1968 жылдар
Томпсон 1965 жылы Индиға қайта оралды, бірақ алдыңғы қозғалтқышты роудстермен 1965 жылғы Индианаполис 500 жарысына қатыса алмады. Ол 1966 жылғы Индианаполис 500-ден бас тартты, бірақ 1967 және 1968 жылдары қайтадан тырысты, алайда екі жылы да біліктілікке ілікпеді. 1967 жылғы әрекетінде алдыңғы және артқы дөңгелектерімен басқарылатын, бірегей толық жетекке ие артқы қозғалтқышты дизайн пайдаланылды, бірақ Гэри Конгдон үш машинаның ешқайсысын да біліктілікке өткізе алмады.
Индиден кейінгі
1965 жылы Томпсон "Челленджер: Микки Томпсонның өзінің "Жылдамдық өмірі" тарихы" атты кітабын жариялады. 1968 жылы Дэнни Онгайс және ол үш Ford Mustang Mach 1 көлігін Бонневилл тұзды даласына Hot Rod журналы үшін алып барды, осы процесте 500 миль және 24 сағаттық жарыс жолдарында 295 жылдамдық және төзімділік рекордтарын орнатып, жаңа жетістіктерге қол жеткізді. Джон Баттера және Пэт Фостермен бірге драгстер сияқты шассиі бар Ford Mustang Mach 1 Funny Car көлігін жасады. Онгаис басқарған бұл көлік 1969 жылы Далласта өткен NHRA Spring Nationals және NHRA U.S. Nationals жарыстарында жеңіске жетті. Өмірінде Томпсон стандартты көліктерден бастап жолдан тыс жүретін көліктерге дейін түрлі көліктерде жарысты және көптеген жарыс қозғалтқыштарын жасады. Ол 1960 жылдардың басында автокөліктердің жұмысын жақсарту бизнесімен айналысты, содан кейін 1963 жылы "Микки Томпсон Перформанс Тейрлерді" құрды, ол жарысқа арналған, соның ішінде Индианаполис 500 жарысына қатысушыларға арналған арнайы шиналарды жасады. Томпсон 1973 жылы Солтүстік Америкада жолдан тыс жарыстарды бақылау үшін санкциялайтын SCORE International ұйымын құрды. Әйелі Трудимен бірге ол Mickey Thompson Entertainment Group (MTEG) компаниясын құрды, ол жабық мотокросс және жолдан тыс көліктер жарыстарын ұйымдастырып, осы спортты елдің шалқарынан ірі қалалық стадиондар мен ареналарға жеткізді.
took three Ford Mustang Mach 1 to the Bonneville salt flats for a feature in Hot Rod magazine, in the process setting 295 speed and endurance records over a series of 500 mile and 24 hour courses. Together with John Buttera and Pat Foster, developed a Ford Mustang Mach 1 Funny Car with a dragster like chassis. Driven by Ongais, the car won the 1969 NHRA Spring Nationals at Dallas and the NHRA U. S. Nationals. In his career, Thompson raced vehicles from stock cars to off road, and engineered numerous competition engines. He went into the performance aftermarket business in the early 1960s and then, in 1963, he created "Mickey Thompson Performance Tires" that developed special tires for racing including for Indianapolis 500 competitors. Thompson founded SCORE International in 1973, a sanctioning body to oversee off road racing across North America. With his wife Trudy he formed the Mickey Thompson Entertainment Group (MTEG), which ran an indoor motocross and off road vehicle racing show and competition that brought the sport from the back country to major metropolitan stadiums and arenas.
Өлтірулер
1988 жылғы 16 наурызда Томпсон мен оның әйелі Труди Калифорния штатының Брэдбери қаласындағы үйлерінің алдында екі бетперделі қарулы адамдардың қолынан қаза тапты. 2007 жылғы 4 қаңтарда сот алқасы Гудвинні Томпсон және оның әйелін өлтіргені үшін кінәлі деп таныды. Гудвин өмір бойына екі рет мерзімінен ерте босатылмайтын жазаға кесілді. Жаңа сот отырысын ашу туралы өтініш қабылданбады. Томпсонды өлтірген екі адам әлі іздестіріліп жатыр. Қорғау тарапы сот процесінде телеарналарда көрсетілген материалдар мен CSI телесериалы арқылы туындаған "аңызға" толы ахуалдың әділ сотқа кедерілгі келтіргенін айтты.
Қосымша көздер
Тейлор, Том. "Көлеңке аймағынан артық сұлулық" "Hot Rod" журналы, 2017 жылғы сәуір, 30–43 беттер.