Кіріспе

Тибеттегі каньон, Қытай

"Ярлунг Цангпо" үлкен каньоны, сондай-ақ "Ярлунг Цангбо" каньоны, "Цангпо" каньоны, "Брахмапутра" каньоны немесе "Цангпо" шатқалы ("") – Қытайдың Тибет автономиялық аймағындағы "Ярлунг Цангпо" өзені бойындағы каньон. Бұл әлемдегі ең терең каньон, және АҚШ-тағы Үлкен каньоннан сәл ұзынырақ, осылайша оны әлемдегі ең ірі каньондардың бірі етеді. "Ярлунг Цангпо" (Брахмапутраның жоғарғы ағысының тибеттік атауы) Кайлаш тауынан басталып, шамамен 200 км шығысқа қарай ағып, Гималайдың солтүстік бөлігін сумен жуады, содан кейін Тибеттегі Пей қаласының төменгі ағысында, Жибе елді мекеніне жақын шатқалға кіреді. Каньонның ұзындығы шамамен 4 км, ал шатқал Намча Барва тауының айналасында иіліп, Шығыс Гималайды кесіп өтеді. Су деңгейі Пей маңындағы шамамен 4000 метрден Жоғарғы шатқалдың соңында, По Цангпо өзені кіретін жерде шамамен 1000 метрге төмендейді. Өзен Төменгі шатқал арқылы Үндістан шекарасына дейін ағып жатады. Содан кейін өзен Аруначал-Прадеш штатына кіріп, ақырында Брахмапутраға айналады.

Каньонның тереңдігі

Каньон Намча-Барва (Намджабарва) және Гьяла-Пери тауларының арасынан өтетін жерде, Намча-Барва төңірегінде орташа тереңдігі шамамен 5000 м (16000 фут) құрайды. Каньонның жалпы орташа тереңдігі 2268 м (7440 фут), ал ең терең жері 6009 м (19714 фут) жетеді. Бұл – құрлықтағы ең терең каньон. Каньонның осы бөлігі 7782 м (25531 фут) биіктігі бар Намча-Барва және 7234 м (23733 фут) биіктігі бар Гьяла-Пери тауларында орналасқан.

Экожүйе

Бұл шатқалда жануарлар мен өсімдіктердің бірегей түрлері бар, олар адамның ықпалынан сирек зерттелген және зардап шеккен. Климаты субтропикалықтан арктикалыққа дейін өзгереді және бірнеше әртүрлі өсімдік аймақтарын қамтиды: тропикалық жаңбырлы ормандар, соның ішінде тропикалық жаңбырлы ормандар мен маусымдық тропикалық ормандар; тропикалық таулы және субтропикалық кең жапырақты ормандар; субальпийлік қоңыржай қылқан жапырақты ормандар; субальпийлік салқын қылқан жапырақты ормандар; альпийлік бұталы өсімдіктер мен тундра. Тибеттегі ең жоғары температура Үндістан шекарасына жақын, теңіз деңгейінен шамамен биіктікте тіркелген. Сирек кездесетін такин – жергілікті тайпалар аулайтын жануарлардың бірі. Каньонда Гималай кипарисі (Cupressus torulosa) өседі, оның биіктігі метрге жетеді және 2023 жылы табылған кезде Азиядағы ең биік ағаш деп саналды.

Өзендердегі Эверест

Батыс елдерінің Цангпоға деген қызығушылығы 19-шы ғасырда британдық зерттеушілер мен географтар Тибеттің шығысында ағып жатқан Цангпоның қай жерде Брахмапутраға жалғасқанын күдікпен болжаған кезде басталды. Британдық азаматтарға Тибетке кіруге рұқсат болмағандықтан, олар бұл жұмысты атқару үшін үнді "пандиттерін" жалдады. Сиккимнен келген Кинтуп Гьялаға жақын жатқан шатқалға кірді, бірақ ол өтпейтін болып шықты. 1880 жылы Кинтуп Брахмапутра теориясын тексеру үшін 500 арнайы таңбаланған бұршақтарды өзенге алдын ала белгіленген уақытта жіберді. Оның британдық бастығы капитан Генри Харман Диханг Брахмапутраға олардың келуін күтіп тұрған адамдарды орналастырды. Алайда Кинтуп құлдыққа сатылып, қашып кетіп, монастырда жұмыс істеуге орналасты. Ол үш рет демалысқа шығып, бұршақтар жасап, Лхасадан жаңа жоспармен хат жіберіп, бұршақтарды жөнелтеді. Төрт жыл өтті. Өкінішке орай, британдықтарды ескерту туралы оның хабарламасы қате бағытталды, оның бастығы Үндістаннан кеткен еді, және ешкім бұршақтардың пайда болуын тексермеді. 1913 жылы Фредерик Маршман Бейли мен Генри Морсхед шатқалға экспедиция ұйымдастырды, ол Цангпоның жоғарғы Брахмапутра екенін растады. Франк Кингдон Уорд 1924 жылы Цангпо мен Брахмапутра арасындағы биіктік айырмашылығын түсіндіретін ірі сарқыраманы табу үмітімен экспедиция бастады. Шатқалда салыстырмалы түрде тік бөліктер бар екені анықталды. Олардың арасында ол күткендей үлкен болмаған "Радуга" (Rainbow) деп атаған сарқырама болды. Бұл аймақ Қытай Тибетке басып кіргеннен кейін жабылды және Қытай-Үнді соғысында шекараның орналасуы туралы дау туды. Қытай үкіметі 1990-шы жылдары рұқсат беруді қайта бастады. Содан бері шатқалды қайықпен жүзушілер де аралап көрді. Өте қиын жағдайларының салдарынан бұл өзен "Өзендердің Эвересті" деп аталды. Алғашқы әрекет 1993 жылы жапондық топтан жасалды, олар өзенде бір мүшесін жоғалтты. 1998 жылдың қазан айында Ұлттық географиялық қоғам демеушілігімен экспедиция шатқалдың барлық бөлігін қайықпен жүзуге тырысты. Күтпеген жоғары су деңгейі салдарынан Дуг Гордонның қазасына байланысты трагедияға ұшырады. 2002 жылдың қаңтар-ақпанында Скотт Линдгрен, Стив Фишер, Майк Эбботт, Аллан Эллард, Дастин Кнап, Джонни және Вилли Керндерден тұратын халықаралық топ жоғарғы Цангпо шатқалының толық түсуін бірінші рет аяқтады. Цанпо Бадонг маңындағы (қытайша: 藏布巴东瀑布群) шатқалдың ең үлкен сарқырамаларын 1998 жылы Кен Сторм, Хамид Сардер, Ян Бейкер және олардың Монпа гидтерінен тұратын команда барлап көрді. Олардың бағалауынша, сарқыраманың биіктігі шамамен 33 метрді құрады. Пемако аймағының қалған бөлігі және сарқырамалар тибет буддистері үшін қасиетті болып саналады, олар оларды шетелдіктерден, соның ішінде қытай билігінен жасырып келген. 2005 жылы Қытайдың Ұлттық географиялық журналы оларды Қытайдың ең әдемі сарқырамалары деп атады. Бұл бөлікте екі сарқырама бар: Rainbow Falls (биіктігі шамамен 21 метр) және Hidden Falls (биіктігі шамамен 30 метр).

"Ярлунг Цангпо" гидроэлектр және су бұру жобасы

ҚХР үкіметі "Ярлунг Цангпо Ұлы Каньон Ұлттық қорығы" құрылғанын жариялағанмен, гидроэлектр қуатын пайдалану және Қытайдың басқа аймақтарына суды бұру мақсатындағы ірі бөгет салу жоспарлары мен жүзеге асыру мүмкіндігін зерттеулер де жүргізілуде. Цонпо шатқалындағы бөгеттің мөлшері "Үш шатқал" бөгетінен асып түсуі мүмкін, себебі мұндай станса "Үш шатқалдың" өндірісінен екі еседен астам, яғни 50 000 мегаватт электр энергиясын өндіруге қабілетті деп күтілуде. Бұл жоба жергілікті халықты қоныстандыруға, экожүйелердің жойылуына және Үндістан мен Бангладештің төменгі ағысындағы адамдарға әсер етуі мүмкін деген қауқып бар. Үндістан бұл жобаны төменгі ағыстағы тұрғындарға тигізуі мүмкін теріс әсерлері үшін сынап отыр. 1999 жылы Р. Б. Кэткарт Ярлунг Цангпо каньонын Намча Барваның жоғары жағында тұщы сумен немесе ауамен толтырылатын мата бөгет арқылы тоқтату мүмкіндігін ұсынды. Су содан кейін таудың төменгі жағына қарай тас канал арқылы тасымалданатын болады. Биік таулы және қиын-қыстау жерлерде өзен суын электр энергиясын өндіруге пайдалану үшін болат бөгеттер тиімді және экономикалық жағынан ұтымды.

БАҚ-тағы сілтемелер

Бұл шатқалдар 1933 жылы Джеймс Хилтонның "Жоғалған көкжиек" кітабында Шангри-Ла идеясын тудыруға себеп болуы мүмкін. 2007 жылғы "Акацуки Блицкампф" атты жауынгерлік ойында, жамандық ұйымы "Гесссельштафтың" ең ірі базасы мен зерттеу орталығы "Цангпо шатқалы" деп аталатын "Ярлунг Цангпо" Үлкен Каньонында жасырылған. Ойынның екінші бөлігі осы базада өтеді, мұнда ойыншы соңғы қарсыласына жеткенше ішінде шайқасады.