Осуэлл Блэкестон: Жазушы, суретші және кино теоретигінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Освелл Блейкстон – британдық жазушы және суретші Генри Джозеф Хаслахердің (1907–1985) псевдонимі, ол киноиндустрияда жұмыс істеген, бірнеше тәжірибелік фильмдер түсірген және кинотеориясы туралы көп жазған. Ол сонымен қатар ақын болды және саяхат, тамақ дайындау және үй жануарлары сияқты тақырыптарда ғылыми-популярлық еңбектер жазды. Оның псевдонимі жазушы Осберт Ситвеллге сілтеме және анасының бойжеткен қызының тегінен құралған. Блейкстон 1927 жылдың тамызында «Пул» тобының «Close Up» журналының штатына қосылды. «Close Up» журналында жұмыс істеген кезде ол басылымның редакторы Кеннет Макферсонның қамқорлығында болды және басқа ешбір автордан артық – барлығы 84 мақала жазды; ол журналдың барлық санының төртеуінен басқасына үлес қосты. «Close Up» үшін жазғанда ол британдық киноиндустриясында түрлі лауазымдарда жұмыс істеді және бір кезде «Gaumont Studios» студиясында оператордың көмекшісі болды. 1930 жылы ол Франсис Брюгиермен бірлесіп «Жарық ырғақтары» атты қысқа абстрактілі фильмін жасады, ол ұзақ уақыт бойы жоғалған деп есептелді, бірақ қазір қайта табылды. Содан кейін ол Герберт Джонспен бірге «Seed» атты шағын журналды редакциялады және Роджер Берфордпен бірлесіп «Симон» псевдонимімен детективтік жанрдағы туындылар жазды. 1929 жылдан бастап ол Блейкстон есімімен роман мен әңгімелер жариялады, 15 көркем әдебиет кітабы және 10 поэзия жинағын шығарды. Романдарының тақырыптары кең, олардың арасында гомосексуалдық тақырыптарды және детективтік сюжеттерді біріктіретін көптеген шығармалар бар. Блейкстон Джон Гоусуорттың антологияларына материалдар ұсынды және М. П. Шилмен бірлесіп жұмыс істеді. Ол сонымен қатар бірнеше саяхат кітабының авторы болды. Серіктесі Макс Чэпменнің некрологында айтылғандай, Блейкстон бірқатар алғашқы жетістіктерге қол жеткізді: оның 1932 жылғы «Сиқырлы соңы» кітабы «спиральді байланыспен жарық көрген алғашқы көркем әдебиет» болды, ал 1935 жылғы «Мұрты бар мысық» (Берфордпен бірлесіп жазылған) қылмыстық әңгімесі «мескалинмен саяхаттаудың алғашқы сипаттамаларының бірі» болды. 1938 жылғы «Proems» антологиясында Блейкстон «Лоуренс Дюррелдің алғашқы өлеңдерін жариялады». 1950 жылдары ол «ArtReview» журналына, бұрын «Art News and Review» деп аталған журналға материалдар жазды. Блейкстонның еңбектері шағын баспалар мен мамандандырылған баспагерлер үшін жарық көрді және қазірде қолжетімді емес. Остиндегі Техас университетінің Гарри Рэнсом орталығында зерттеушілерге қолжетімді Блейкстон материалдарының архиві сақталған. Блейкстонның көптеген кітаптары ұзақ жылдар бойы серіктесі болған суретші Макс Чэпменге арналған, ол сонымен қатар бірқатар томдарға иллюстрациялар немесе фотосуреттер ұсынды.

Oswell Blakeston was the pseudonym of Henry Joseph Hasslacher (1907–1985), a British writer and artist who also worked in the film industry, made some experimental films, and wrote extensively on film theory. He was also a poet and wrote in non fiction areas including travel, cooking and pets. His pseudonym combined a reference to the writer Osbert Sitwell with his mother's maiden name. Blakeston joined the staff of Close Up, the magazine of the Pool Group, in August 1927. While at Close Up, he very much became a protégé of Kenneth Macpherson, the publication's editor, and contributed more articles than any other single writer—a total of 84; he contributed to all but four of the journal's issues. While writing for Close Up, he worked in a variety of capacities in the British film industry and was for a time an assistant cameraman at Gaumont Studios. In 1930, he made the short abstract film Light Rhythms with Francis Bruguière, long thought to be lost but which is now recovered. He then edited the little magazine Seed with Herbert Jones, and wrote detective fiction with Roger Burford, under the pseudonym 'Simon'. From 1929, he also published novels and stories under the Blakeston name, producing 15 books of fiction, as well as 10 collections of poetry. The novels are wide ranging, and include a number of works that mix gay themes with suspense and detective plots. Blakeston was a contributor to John Gawsworth's anthologies, and a collaborator of M. P. Shiel. He also authored a number of travel books. According to the obituary of his partner Max Chapman, Blakeston achieved a number of firsts: his book Magic Aftermath (1932) was "the first fiction to be published in spiral binding" and his 1935 crime story The Cat with the Moustache (a collaboration with Burford) was "one of the first descriptions of trips with mescal". In his 1938 anthology Proems, Blakeston "published the first poems by Lawrence Durrell". In the 1950s he was a contributor to ArtReview, then titled Art News and Review. Blakeston's work was produced for small presses and specialty publishers and is no longer in print. The Harry Ransom Center at the University of Texas at Austin is home to an archive of Blakeston materials available to researchers. Many of Blakeston's books are dedicated to his longtime partner, the artist Max Chapman, who also provided illustrations or photographs for a number of the volumes.

Өнер

Блейкстон, Макс Чепменнің айтуынша, "ерекше және ойсыратып жіберуші нәрселерді тез байқайтын" суретші болған.