Кіріспе

Ресей дворяндарының Голицын немесе Галицын (Голицыны) әулеті – Ресейдің князьдық әулеті. Олардың арасында боярлар, сардарлар, дипломаттар, генералдар, адмиралдар, ұлыбританиялықтар, камерагерлер және провинциялық жер иелері болды. Бұл Ресейдегі ең ірі және ең асыл екінші князьдық үй. Галициндер өздерін 13 ғасырдан бері бар Ресейдің Гедимина әулетінен (Гедиминидтер) тегін шығарады деп санайды. Еуропа мен Батыс елдеріндегі осы әулеттің ұрпақтары өздерінің тегін Галицин деп жазады. Бұл әулет Ресейдің алғашқы аристократиялық әулеттерінің бірі болып табылады және оның мүшелері «Ең биік ізгілігі» деген құрметті атаққа ие. Әулет көптеген танымал мемлекет қайраткерлерін дүниеге әкелді, олардың ішінде Василий, Борис, Дмитрий және Ресей империясының Министрлер кеңесінің соңғы төрағасы Николай Голицын бар. Көптеген өнер туындылары немесе географиялық орындар осы әулеттің құрметіне аталды, мысалы, Пьетро Перуджиноның 1485 жылы салған Галицин триптихі, немесе Николай Галицин тапсырыс берген және Людвиг ван Бетховен 1825 жылы жеткізген №12 Галицин квартеті, Айдың арт жағындағы А және В Голицын кратерлері, Венадағы Галлицинберг, Пенсильваниядағы Галлицин ауданы, Галлицин туннелі мен Галлицин мемлекеттік орман паркі, Мәскеудегі Голицын ауруханасы, сондай-ақ Ресейдегі әртүрлі орындар, жергілікті жерлер мен муниципалитеттер.

Шығу тегі

Аңыз бойынша, осы әулет литвалық князь Юргіс (Георгий) – Патрикастың ұлы, Наримантастың немересі және Литваның Ұлы князі Гедиминастың шөбересінен тараған. 17 ғасырда Корецкийлер әулетінің жойылғаннан кейін Голицындер Гедиминас әулетіндегі династиялық үстемдік құқығын талап етті. Князь Георгий Мәскеудің Василий I сарайына қоныс аударып, Василийдің қарындасына үйленді. Оның балалары мен немерелері, оның ішінде Васиан Патрикеев, Ресейдің ең беделді боярлары саналды. Олардың бірі, Михаил Иванович Болгарский (Болгар) князі, 1514 жылғы Орша шайқасында киген темір (немесе берік былғарыдан жасалған) қолғап үшін Голица (қолғап, ескі литва тілінде geležìs) деген лақап атты. Оның ұлы Юрий Михайлович Булгаков Голицын әулетін жалғастырды, ал оның шөбересі Василий Голицын Ұлы қауіртпездік кезеңде Ресей тағына талапкер болды және ханзада Владиславқа Ресей тәжін ұсыну үшін Польшаға елшілікке барды; ол түрмеде қайтыс болды.