Кіріспе

Ресейлік аристократ және католик священнігі Деметрий Августин Галлицин (22 желтоқсан 1770 - 6 мамыр 1840) – эмигрант орыс аристократы және католик священнігі, "Аллегенийлердің елшісі" деп белгілі болған, сондай-ақ АҚШ-та Галицин князі ретінде танымал. Ол Голицын әулетінің мүшесі еді. 2005 жылдан бері Католик шіркеуі оны қасиетті деп жариялау мүмкіндігін қарастырып келеді. Қазіргі уақытта оған Құдайдың қызметшісі атағы берілген, бұл атақты 2005 жылы Рим папасы Бенедикт XVI тағайындаған.

Ерте өмір

Галлицин 1770 жылдың 22 желтоқсанында Гаагада асыл текті отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Нидерландыдағы Ресей елшісі, князь Димитрий Алексеевич, Вольтердің жақын досы және Дидроның ізімен ерген адам болды. Оның анасы – пруссиялық графиня Адельхайд Амалия фон Шметтау, фельдмаршал Сэмюэл фон Шметтаудың қызы. Елизавета Голицына – Қасиетті Жүрек қоғамының мүшесі, анасының әпкесінің қызы. Князь Димитрий екі жасқа толғанда, императрица Екатерина Ұлы Гаагаға келді, және оның әкесіне көрсеткен ерекше құрметінің белгісі ретінде баланы құшағына алып, оны гвардия офицері етіп тағайындады. Әр жазда анасы Димитрийді және оның әпкесін Германияның ірі қалаларына саяхатқа алып жүріп, маңызды географиялық және тарихи ерекшеліктерді түсіндіретін. Деметрий табиғатынан көбінесе тартыншақ және ұялшақ болды. Оның әпкесі оңайрақ дос табатын, бірақ Деметрий оларды ұзақ сақтайтын. Алайда, Австрияның Леопольд II қайтыс болғаннан және Швеция королі Густав III өлтірілгеннен кейін, князь Димитрий, басқа шетелдіктер сияқты, австриялық қызметтен босатылды.

Америка

Сол кездегі жас аристократтар арасындағы дәстүр бойынша, ол білімін толықтыру үшін саяхатқа шықты. Француз революциясы еуропалық турларды қауіпті еткендіктен, оның ата-анасы екі жыл бойы Америка, Вест-Индия және басқа да шетелдерді аралап шығуды шешті. Оның анасы Балтимор епископы Джон Кэрроллға Хильдесхайм және Падерборн епископтарының ұсыныс хаттарын берді. 1792 жылдың 18 тамызында ол өзінің ұстазы, кейіннен АҚШ-та белгілі миссионер болған Брозиус әкесімен бірге Ротердамнан кемеге мініп, 28 қазанда Балтиморға жетті. Ресей князі ретінде саяхаттаудың қиындықтары мен шығындарын болдырмау үшін, ол Августин Шметау деген атты қабылдады. Бұл ат кейін Шмет немесе Смит болып өзгерді, және ол көп жылдар бойы Августин Смит ретінде танылды. Әкесінің үлкен қорқынышына орай, князь Димитрий дін қызметкері болуға шешім қабылдады және мұрасынан бас тартуға дайын екенін білдірді. Елші кейіннен Ұлы Екатеринаны ұлына сарай гвардиясының біріне қызметке тағайындауға көндірді және оны Санкт-Петербургтегі міндетті қызметке шақырды. Димитрий Августин Галлицин 1792 жылдың 5 қарашасында Балтимордағы жаңадан ашылған Сент-Сулпиц семинариясына қабылданды. Галлицин 1795 жылдың 18 наурызында Архиепископ Кэрроллдан дін қызметкерінің дәрежесін алды. Галлицин теологиялық білімін толығымен АҚШ-та алған алғашқы адам болды. Содан кейін Галлицин Мэриленд штатының Порт-Тобако қаласындағы шіркеу миссиясында жұмыс істеуге жіберілді, бірақ көп ұзамай Коневаго ауданына ауыстырылды, онда ол 1799 жылға дейін Коневаго шіркеуінде қызмет етті. Оның миссионерлік аймағы Мэриленд штатының Танитаун қаласынан бастап, Вирджиния штатының Мартинсбург және Пенсильвания штатының Чемберсбург қалаларына дейін созылды. 1794 жылы Галлицин Мартинсбургке жақын, Батыс Вирджиния штатының Миддлвей қаласына Денис Кахилл әкесімен бірге, жергілікті халық "Сөзгер клипі" деп атаған, ұзақ жылдар бойы қорқытып келген үй құбылысын зерттеу үшін барды. Галлицин осы оқиға туралы көп жылдардан кейін, шамамен 1839 жылы жазды.

Миссионерлік

1799 жылы Аллегений тауларында Галлицин қазіргі Пенсильвания штатының Кембриа округіне қарасты Лоретто елді мекенін құрды. Лорето, өз кезегінде, 1788 жылы капитан Майкл МакГайр құрған "МакГайр қонысы" деп аталатын шағын ашық алаңның кеңейтілген нұсқасы болды. 1793 жылы қайтыс болған МакГайр, толыққанды католик қауымын құру үшін сенімхатын епископ Кэрроллға тапсырды. Галлициннің әскери білімі инженерлік негіздерді меңгеруге көмектесті, соның арқасында ол 1816 жылы Лореттоны әдемі төбешіктің оңтүстік беткейінде орналастырды. Галлициннің жетекшілігімен Лорето Аллегени тауларының батысындағы АҚШ-тағы алғашқы ағылшын тілді католиктік елді мекеніне айналды. Галлицин Лореттодағы приход шіркеуін Архангел Михаилдің құрметіне арнады, бұл Галлициннің орыс тегіне және тікелей Майкл МакГайрға жасалған ишара болды. Бірнеше жыл бойы Санкт-Михаил шіркеуі Пенсильвания штатының Ланкастер қаласы мен Миссури штатының Сент-Луис қаласы арасындағы жалғыз католик шіркеуі болды. Бүгінде бұл шіркеу Архангел Михаилдің Базиликасы деп аталады. 1802 жылы Галлицин Аугустин Смит есімімен АҚШ азаматы атанды. Азаматтық алғаннан кейін жеті жыл өткен соң, Пенсильвания штатының Бас Ассамблеясы қабылдаған заң оған Деметриус Августин Галлицин есімін ресми түрде қабылдауға және Аугустин Смит атымен алған барлық құқықтарын пайдалануға рұқсат берді. Галлицин өз қаражатынан 150 000 доллар (АҚШ доллары) жұмсап, осы қаражатты жаңадан келген католик қоныс аударушыларға төмен бағамен сатты немесе сыйлады. Ол бір аңғардан екінші аңғарға саяхаттап, көбінесе бір аптадан астам уақыт бойы үйден алыс болып, жалаңаяқ еденде ұйықтады. Тауларда өткен өмірінің көп бөлігінде ол жалғыз жұмыс істеді және оқшауланған күйде болды. 1807 жылдың қыркүйегінде ол епископ Кэрроллға былай деп хат жазды:

> Мен Гринсбургте маған шабуыл жасаған қауісті аурудан толыққанды айықпадым, ол мені соншалықты әлсіз қалдырды, мен жартылай жүріп-қана тұрамын. Дене бітімім әлсіз, ал жүрегім, мүмкін, көңілсіздіктерге, жоғалтуларға және т.б. терең сезімталдыққа бейім. Мен бұл уақытқа дейін қатты күйзелістемін, әсіресе анамның қазасынан кейін. Аллегени тауларындағы жалғыздығым, мен шеккен азаптар мен қуғын-сүргін мені қайғы мен күйзеліске жетелеп, басымды ауырлатады. Құдай үшін, маған көмектесетін, қолдау көрсететін, жүгімді жеңілдететін серік, дінбас жіберіңіз.

Дәйексөздер

Христиан дінінің әр түрлі бағыттары арасындағы доктриналық айырмашылықтарға қарамастан, барлығымыз қайырымдылық байланысымен бірігуіміз керек, барлығымыз бірін-біріміз үшін дұға етуіміз керек, барлығымыз бір-бірімізге көмектесуге дайын болуымыз керек; және егер көршіміздің сенімін қабылдамасақ, біздің наразылығымыз оның жеке тұлғасына емес, тек оның сеніміне тиіс болсын.

Өлім

Галлицин 41 жыл бойы Аллегей тауларын аралап, қиын жағдайларда уағыз айтты, тәлім берді, қызмет етті, дұға етті және қасиеттіліктерді орындады. Дәрігер шаршаған діни қызметкерге демалыс алып, жылуда болуды кеңес бергенімен, ол ораза мен қасиетті аптадағы қызметтерді тоқтатуға құлықсыз болды. Әке Галлицин өмірінің соңына дейін адал қызмет етті және қысқа аурудан кейін 1840 жылдың 6 мамырында Лореттода, Пасхадан кейін қайтыс болды. Лоретто қазіргі кезде Альтуна-Джонстаун епархиясының құрамында. 1899-1901 жылдары болат өнеркәсібінің өкілі Чарльз М. Шваб, Принц Галлициннің қабіріндегі үлкен тас шіркеудің, қазіргі базиликаның құрылысын қаржылады. Шваб сондай-ақ Галлициннің қола мүсінін жасауға да қаржы бөлді. Бұл қала Батыс Пенсильваниядағы алғашқы ағылшын тілінде сөйлейтін католик діни қызметкерінің құрметіне аталған. Осы қалада Пенсильвания темір жолы Аллегей тауларының ең биік нүктесінен өтетін туннель салды. Көбірек уақыт өткен соң, темір жол Галлицинге дейін үш туннель ашты. Галлицин туннелі 1990 жылдары Conrail компаниясының екі қабатты вагондар үшін кеңістік жасау жобасы аясында жабылды. 1960 жылдардың ортасында Пенсильвания штаттық паркін, Принц Галлициннің құрметіне ашты, олайша жергілікті халық оны осылай атады. 1990 жылы Альтуна-Джонстаун епархиясының епископы Джозеф В. Адамэк, Принц Галлицин кресі сыйлығын тағайындады, ол әр жылы Альтуна-Джонстаун епархиясының Принц-қасиетті діни қызметкер Деметриус Галлициннің жақсы қасиеттерін көрсететін католиктеріне табыс етіледі. 2005 жылдың 6 маусымында Галлициннің болашақта қасиеттілікке ие болу жолындағы алғашқы қадам ретінде, Қасиеттілер ісі жөніндегі Конгрегация оны "Құдайдың қызметшісі" деп жариялады.