Герман Шульц: Неміс дінтанушысы және теологының өмірі мен еңбектері
Hermann Schultz
Герман Шульц – неміс протестант теологы, Геттинген университетінің профессоры (1876). Ұлыбританиялық және либералдық көзқарастарымен белгілі. Теология сарапшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герман Шульц (30 желтоқсан 1836 – 15 мамыр 1903) – неміс протестант теологы, Ганновердегі Люхов қаласында (қазіргі Төменгі Саксонияда) дүниеге келген.
Hermann Schultz (December 30, 1836 May 15, 1903), German Protestant theologian, was born at Lüchow in Hanover (now in Lower Saxony).
Білім
Геттинген мен Эрлангенде оқыды, 1864 жылы Базельде профессор атанды, ал 1876 жылы Геттингенде профессор ординариус болды. Сонымен қатар, ол бас университет уағыздаушысы, Ганновер шіркеуінің мемлекеттік консисториясының кеңесшісі (1881 жылдан) және Бурсфельде аббаты (1890 жылдан) қызметтерін атқарды.
He studied at Göttingen and Erlangen, became professor at Basel in 1864, and eventually (1876) professor ordinarius at Göttingen. Here he also held the appointments of chief university preacher, councillor to the State Consistory of the Church of Hanover (from 1881) and abbot of Bursfelde (1890).
Діни ұстанымы
Профессор Шульцтің теологиялық тұрғысы орташа либералдық болды. "Көптеген адамдар оның Делич сияқты Библия ғалымдарының және бір жағынан Стад сияқты ғалымдардың пікірлері арасындағы орта жолды таба білгенін айтады" (профессор Дж. А. Патерсон). Ол британдық және американдық студенттерге Ескі өсиет теологиясы бойынша тамаша еңбегінің авторы ретінде жақсы белгілі болды (2 томдық, 1869, 5-ші басылым, 1896; ағылшын тіліне аударма, 2-ші басылым, 1895).
Professor Schultz's theological standpoint was that of a moderate liberal. "It is thought by many that he has succeeded in discovering the via media between the positions of Biblical scholars like Delitzsch on the one hand and Stade on the other" (Prof. J. A. Paterson). He was well known to British and American students as the author of an excellent work on Old Testament Theology (2 vols., 1869, 5th ed., 1896; Eng. trans., 2nd ed., 1895).
Мәсіхтің құдайлық болмысы
Мәсіхтің құдайлық ілімі туралы еңбегінде (Die Lehre von der Gottheit Christi, 1881) ол Рицхльдің әдісін қолданды және Мәсіхтің құдайлығын христиан қауымының тәжірибесінің білдірілуі ретінде түсіну керек деп салды. Мәсіхтің өзі және оның ісі қауымға Құдайдың жеке аянды көрсетеді. Мәсіхтің құдайлығына сенім табиғаттағы ғажайыпқа емес, моральдық әлемдегі ғажайыпқа негізделген.
In his work on the doctrine of the Divinity of Christ (Die Lehre von der Gottheit Christi, 1881) he followed the method of Ritschl, and contended that the deity of Christ ought to be understood as the expression of the experience of the Christian community. In his own person and work Christ represents to the community a personal revelation of God. Faith in the divinity of Christ does not rest upon a miracle in nature, but upon a miracle in the moral world.
Шульцтің басқа да шығармалары
Құдайға сенудің қасиетті жазбаларға қатысты ұстанымы (1876; 2-ші басылым, 1877). Қасиетті кештің ілімі (1886). Евангелиелік догматиканың негіздері (1890; 2-ші басылым, 1892). Евангелиелік этиканың негіздері (2-ші басылым, 1897). Христиан апологетикасының негіздері (2-ші басылым, 1902).
Die Stellung des christlichen Glaubens zur heiligen Schrift (1876; 2nd ed., 1877). Die Lehre vom heiligen Abendmahl (1886). Grundriss der evangelischen Dogmatik (1890; 2nd ed., 1892). Grundriss der evangelischen Ethik (2nd ed., 1897). Grundriss der christlichen Apologetik (2nd ed., 1902).