Авиациядағы "scud running" – бұл қауіпті әрекет, пилоттардың бұлттан немесе нашар ауа райынан қашу үшін биіктігін төмендетуі. Жерге соқтығысу қаупі жоғары!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жалпы авиацияда, ұшқыштар бұлттардан немесе аспаптық метеорологиялық жағдайлардан (IMC) қашу үшін биіктігін төмендету практикасы қолданылады. "Scud running" деп аталатын осы практиканың мақсаты – аспаптарға емес, көру арқылы бағдарланып ұшуды жалғастыру үшін ауа райынан қашу. Бұл тәжірибе өте қауіпті деп есептеледі және көптеген жағдайларда пилоттардың жерге немесе мачталар, мұнаралар сияқты кедергілерге соқтығысуына әкеліп соқтырды, бұл жағдай "жерге бақыланатын ұшу" (CFIT) деп аталады. Дегенмен, тіпті аспаптық сертификаты бар ұшқыштар да мұзға немесе бұлттар ішіндегі күшті дауылдардан қашу үшін немесе аспаптық ұшудың ең төменгі биіктігі ұшақтары үшін тым жоғары болған жағдайларда тәуекелге барады. "Scud running" кейде "жермен көз байланысын сақтап, физикалық соқтығысудан аулақ болу" немесе "ауа райы IFR үшін тым нашар болса, VFR режимінде ұшамыз" деп сипатталады. Аспаптық ұшу ережелері (IFR) бойынша жүзеге асырылатын "контакттік келу" процедурасы көбінесе "заңдастырылған" "scud running" түрі ретінде қарастырылады. Бұл термин "scud" сөзінен шыққан, ол үлкен бұлт базасына бекітілмеген, кішкентай, жыртылған, төменгі бұлт фрагменттерін сипаттау үшін қолданылады және көбінесе суық фронттармен және дауылдық желдің алдында және артында кездеседі.
In general aviation, scud running is a practice in which pilots lower their altitude to avoid clouds or instrument meteorological conditions (IMC). The goal of scud running is to stay clear of weather to continue flying with visual, rather than instrument, references. This practice is widely accepted to be dangerous, and has led to death in many cases from pilots flying into terrain or obstacles, such as masts and towers, normally referred to as controlled flight into terrain, or CFIT; however, even instrument rated pilots sometimes elect to take the risk to avoid icing or embedded thunderstorms in cloud, or in situations where the minimum instrument altitudes are too high for their aircraft. Scud running is occasionally described as "maintaining visual contact with the ground while avoiding physical contact with it" or "if the weather's too bad to go IFR, we'll go VFR." A procedure under instrument flight rules (IFR), called a contact approach, is often referred to as a form of "legalized" scud running. The term gets its name from scud, which is used to describe small, ragged, low cloud fragments that are unattached to a larger cloud base, and often seen with and behind cold fronts and thunderstorm gust fronts.
Канадалық ережелер
Канадада көріну және биіктік талаптары АҚШ-тағыдай, бірақ терминалдық аймақтардан тыс жердегі бақыланатын әуе кеңістігінің көп бөлігі жер бетінен 2200 фут (671 метр) биіктікте басталады, сондықтан заңды түрде төмен қарай ұшуға көбірек мүмкіндік бар. Солтүстік Канадада жоғары деңгейдегі А класты әуе кеңістігінен төмен бақыланатын әуе кеңістігі өте аз.
In Canada, the visibility and altitude requirements are similar to those in the U. S., but most controlled airspace outside of terminal areas bottoms out at 2200 feet (671 m) Above Ground Level (AGL), so there is more room to scud run legally. In northern Canada, there is little controlled airspace at all, below the high level class A airspace.
АҚШ ережелері
АҚШ-та 10000 фут (3048 м) MSL төменгі бақыланатын әуе кеңістігінің көп бөлігінде VFR ережесі бойынша ұшатын ұшқыштар бұлт төбесінен 500 фут (152 м) төмен ұшуға және көрінуді сақтауға міндетті. Дегенмен, әуежай бақылау аймақтары мен ірі терминалдық аймақтардан тыс жерлерде бақыланатын әуе кеңістігі әдетте жер бетінен 1200 фут (366 м) биіктіктен басталады; одан төменгісі бақыланбайтын (G класы) әуе кеңістігі болып табылады, онда (осы биіктікте) ұшқыш тек бұлттардан алыс болуы және көрінуді сақтауы керек. Ағаштардың ең жоғары шегінен жоғары, бірақ 1200 футтан (366 м) төмен ұшу "төменгі қабатта ұшу" деп есептеледі, онда жер иелігінің құқықтары меншіктің ағаштарының биіктігімен шектеледі.
In the United States, most controlled airspace below 10000 feet (3048 m) MSL requires a pilot flying under VFR to remain 500 feet (152 m) below a cloud ceiling and to maintain visibility. However, outside of airport control zones and major terminal areas, controlled airspace typically begins at 1200 feet (366 m) above ground level; below that is uncontrolled (class G) airspace, where (at that altitude) a pilot is required only to remain clear of clouds and to maintain visibility. Flying in the airspace above the tree line, yet below 1200 feet (366 m) is considered "scud running" where land ownership rights ends at the height of the property tree line.