Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистік офицер, СС-тің алғашқы қолбасшысы
Nazi officer, first commander of the SS
Юлиус Шрек (13 шілде 1898 – 16 мамыр 1936) – ерте кезеңдегі жоғары лауазымды нацистік шенеунік және Адольф Гитлердің жақын серігі. Мюнхенде туған Шрек Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті, содан кейін оңшыл әскери ұйымдарға қосылды. 1920 жылы нацистік партияға мүше болып, Адольф Гитлермен тығыз қарым-қатынас орнатты. Шрек Штурмбайтюль ("Торнадо отряды"; SA) құрылтайшыларының бірі болды және оның дамуына белсенді үлес қосты. 1925 жылы ол Шутцштаффель ("Қорғау жасағы"; СС) басшысы болып тағайындалды. Содан кейін ол біраз уақыт Гитлердің жеке жүргізушісі қызметін атқарды. 1936 жылы Шрек менингитке шалдығып, сол жылдың 16 мамырында қайтыс болды. Гитлер оған мемлекеттік салтанатты жерлеу рәсімі өткізді.
Julius Schreck (13 July 1898 – 16 May 1936) was an early senior Nazi official and close confidant of Adolf Hitler. Born in Munich, Schreck served in World War I and shortly afterwards joined right wing paramilitary units. He joined the Nazi Party in 1920 and developed a close friendship with Adolf Hitler. Schreck was a founding member of the Sturmabteilung ("Storm Detachment"; SA) and was active in its development. Later in 1925, he became the first leader of the Schutzstaffel ("Protection Squadron"; SS). He then served for a time as a chauffeur for Hitler. Schreck developed meningitis in 1936 and died on 16 May of that year. Hitler gave him a state funeral.
Ерте өмір
Юлиус Шрек 1898 жылғы 13 шілдеде Баварияның Мюнхен қаласында дүниеге келді. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс әскерінде қызмет етті. Соғыс аяқталғаннан кейін Шрек 1920 жылы Ұлттық социалистік неміс жұмысшы партиясына (Нацистік партия; НСДАП) ерте қосылып, 53-мүше ретінде тіркелді. Шрек партияның алғашқы жылдары партия жетекшісі Адольф Гитлермен достық қарым-қатынас орнатты.
Julius Schreck was born on 13 July 1898 in Munich in Bavaria. He served in the German Army during World War I. After the war ended, Schreck became an early member of the National Socialist German Workers' Party (Nazi Party; NSDAP), having joined in 1920 and documented as member #53. Schreck developed a friendship with the party's leader Adolf Hitler during its early years.
Саудиялық Араб Әмірліктеріндегі мансап
Шрек Штурмбайтюльдің ("Шторм отряды"; SA) құрылтайшы мүшесі болды және оның өсуі мен дамуына қатысты. Бұл партияның жарымәскери қанаты болды, саяси қарсыластарды жою және қауіпсіздік міндеттерін орындау үшін құрылған. 1923 жылдың басында Гитлер SA сияқты партияның бақылаусыз тобынан гөрі, өзінің жеке күзетін қамтамасыз ету үшін кішкентай, жеке күзетшілер тобын құруға бұйрық берді. Алғашқыда бұл бөлім Шрек пен Йозеф Берхтольд басшылығымен сегіз адамнан тұрды. Ол "Штабсвахе" ("Штабсвахе") деп аталды. Stabswache ерекше белгілермен қамтамасыз етілді, бірақ сол кезде Stabswache әлі де SA-ның толық бақылауында болды, және оның қатары көбейе берді. Шрек "Тотенкопф" ("өлім басы") символын бөлімнің таңбасы ретінде қайта жаңғыртты, бұл символ бұрын әртүрлі элиталық күштер қолданған, соның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Германияның шабуыл жасақтары Хутьердің инфильтрация тактикасын қолданған. 1923 жылдың мамыр айында бөлім "Штосструп Гитлер" ("Шоқ тобы Гитлер") деп қайта аталды. Бұл бөлім Гитлердің жеке қауіпсіздігін қамтамасыз етуге толық жауапты болды. 1923 жылдың 9 қарашасында Штосструп, SA және басқа да бірнеше жарымәскери бөлімдер Мюнхендегі сыра залы төңкерісіне қатысты. Олар қаланы басып алып, Берлиндегі үкіметке қарсы тұруды жоспарлады. Бірақ төңкеріс жергілікті полициясымен тез арада басып тасталды. Сәтсіз төңкерістен кейін Гитлер, Шрек және басқа да нацистік көшбасшылар Ландсберг түрмесінде мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін түрмеге жабылды. Нацистік партия және оған байланысты барлық ұйымдар, соның ішінде Штосструп, ресми түрде таратылды.
Schreck was a founding member of the Sturmabteilung ("Storm Detachment"; SA), being involved in its growth and development. This was a paramilitary wing of the party designed to disrupt political opponents and provide muscle for security tasks. Hitler, in early 1923, ordered the formation of a small separate bodyguard dedicated to his service and protection rather than an uncontrolled mass of the party, such as the SA. Originally the unit was composed of only eight men, commanded by Schreck and Joseph Berchtold. It was designated the Stabswache ("Staff Guard"). The Stabswache were issued unique badges, but at this point the Stabswache was still under overall control of the SA, whose membership continued to increase. Schreck resurrected the use of the Totenkopf ("death's head") as the unit's insignia, a symbol various elite forces had used in the past, including specialized assault troops of Imperial Germany in World War I who used Hutier infiltration tactics. In May 1923, the unit was renamed Stoßtrupp Hitler ("Shock Troop Hitler"). The unit was solely responsible for Hitler's personal protection. On 9 November 1923 the Stoßtrupp, along with the SA and several other paramilitary units, took part in the Beer Hall Putsch in Munich. The plan was to seize control of the city in a coup d'état and then challenge the government in Berlin. The putsch was quickly crushed by the local police. In the aftermath of the failed putsch both Hitler, Schreck, and other Nazi leaders were incarcerated for treason at Landsberg Prison. The Nazi Party and all associated formations, including the Stoßtrupp, were officially disbanded.
СС-дегі мансап
Гитлер 1924 жылы 20 желтоқсанда түрмеден босатылғаннан кейін нацистік партия ресми түрде қайта құрылды. 1925 жылы Гитлер Шрекке жаңа күзет құрамын құруды тапсырды, ол «Шуцкомандо» («Қорғау командасы») деп аталды. Гитлер Шрек сияқты өзіне адал, бұрынғы әскерлердің шағын тобын қалаған. Бұл құрамға Емил Морис және Эрхард Хайден сияқты ескі «Штоструп» мүшелері кірді. 1925 жылы сәуірде бұл құрам алғаш рет көпшілік алдында пайда болды. Сол жылы «Шуцкомандо» ұлттық деңгейге дейін кеңейтілді. Содан кейін ол «Штурмштаффель» («Шторм отряды») деп, ал 1925 жылы 9 қарашада «Шуцштаффель» («Қорғау отряды»; СС) деп қайта аталды. Шрек СС-тің 5-нөмірлі мүшесі болды. Гитлер оны күзет ротасын басқаруға шақырды. Шрек ешқашан өзін «Рейхсфюрер СС» деп атаған жоқ, бірақ бұл атақ кейінірек оған ретроспективті түрде тағайындалды. 1926 жылы Шрек СС қолбасшысы лауазымынан кетіп, Берхтольд басшылықты өз қолына алды. Берхтольд лауазымның атауын өзгертті, ол «Рейхсфюрер СС» ретінде танылды. Шрек СС қатарында «Фюрер» ретінде қалды және 1934 жылға дейін Гитлердің жеке шофері болып жұмыс істеді. 1930 жылы, Генрих Гиммлер басшылығымен СС кеңейе бастағаннан кейін, Шрек СС «Штандартфюрері» болып тағайындалды, бірақ оның нақты билігі аз болды. Ол Гитлермен бірге қызмет етуді жалғастырды және олар өте жақсы қарым-қатынаста болды.
After Hitler's release from prison on 20 December 1924, the Nazi Party was officially refounded. In 1925, Hitler ordered Schreck to organise the formation of a new bodyguard unit, the Schutzkommando ("Protection Command"). Hitler wanted a small group of tough ex soldiers such as Schreck, who would be loyal to him. The unit included old Stoßtrupp members such as Emil Maurice and Erhard Heiden. The unit made its first public appearance in April 1925. That same year, the Schutzkommando was expanded to a national level. It was also successively renamed the Sturmstaffel ("Storm Squadron") and then finally the Schutzstaffel ("Protection Squadron"; SS) on 9 November 1925. Schreck became SS member #5. He was asked by Hitler to command the bodyguard company. Schreck never referred to himself as Reichsführer SS, but the title was retroactively applied to him in later years. In 1926, Schreck stood down as commander of the SS and Berchtold took over the leadership. Berchtold changed the title of the office position, which became known as the Reichsführer SS. Schreck remained on the SS rolls as an SS Führer and worked as Hitler's private chauffeur after Maurice until 1934. In 1930, after the SS had begun to expand under Heinrich Himmler, Schreck was appointed an SS Standartenführer, but had little actual power. He continued to serve at Hitler's side and they were on very good terms.
Өлім
Шрек 1936 жылға дейін Гитлердің жеке жүргізушісі болып қызмет етті. Сол көктемде ол менингитке шалдығып, 16 мамырда Мюнхенде қайтыс болды. Ол жақсы мінезді адам болғандықтан, Шрек қайтыс болғанда Гитлер қатты қайғырды. Оның соңғы шені – СС бригадафюрері, ол Вермахттың генерал-майор шеніне баламалы. Шрекке нацилік мемлекеттік салтанатты жерлеу рәсімі өткізілді. Гиммлер оны «Адольф Гитлердің бірінші СС адамы» деп атады.
Schreck continued as Hitler's personal driver until 1936. That spring Schreck developed meningitis and died on 16 May in Munich. He was a well liked man and Hitler was distraught when Schreck died. His final rank was SS Brigadeführer, a rank equivalent to that of a Generalmajor in the Wehrmacht. Schreck was accorded a Nazi state funeral. Himmler referred to him as "Adolf Hitler's first SS man."