Кіріспе

Американдық математик Уильям Марк Голдман (1955 жылы Миссури штатының Канзас-Сити қаласында туған) 1986 жылдан бері Мэриленд университетінде математика профессоры болып жұмыс істейді. Ол 1977 жылы Принстон университетінен математика бакалавры дәрежесін, ал 1980 жылы Берклидегі Калифорния университетінен математика ғылымдарының докторы ғылымын алды.

Ғылыми-зерттеуге арналған үлестер

Голдман геометриялық құрылымдарды, әртүрлі түрде, бакалавриат диссертациясынан бастап зерттеді, оның диссертациясы "Аффиндік көптүрліліктер және көптүрліліктердегі проективті геометрия" деп аталып, Уильям Турстон мен Денис Салливан басшылық еткен. Бұл жұмыс Моррис Хирш пен Дэвид Фридпен аффиндік құрылымдардағы көптүрліліктерде және компактті беттердегі нақты проективті құрылымдарда жұмыс істеуге әкелді. Ол, әсіресе, тұқымның жабық бағдарланатын бетіндегі бүгілген нақты проективті құрылымдар кеңістігі өлшемді ашық ұяшыққа гомеоморфты екенін дәлелдеді. Сухён Чоймен ол бұл кеңістіктің негізгі топтың бейнелеулерінің баламалы сыныптары кеңістігінің байланысты компоненті ("Хитчин компоненті") екенін дәлелдеді. Бұл нәтижені Сухён Чойдың бүгілген ыдырау теоремасымен біріктіру, бұл компактті беттердегі бүгілген нақты проективті құрылымдардың толық жіктелуіне әкелді. Оның докторлық диссертациясы "Дисконтинуалды топтар және Эйлер класы" (морис В. Хирш басшылық еткен) максималды Эйлер класы тұрғысынан беттік топтардың дискретті кіріктірілуін сипаттайды, бұл жалпақ бундельдер үшін Милнор–Вуд теңсіздігінің керісінше екенін дәлелдейді. Көп ұзамай ол гендердегі жабық бағдарланатын бетінің негізгі тобының бейнелеу кеңістігінде Эйлер класы арқылы ерекшеленетін байланысқан компоненттер бар екенін көрсетті. Дэвид Фридпен бірге ол Евклидтік 3 кеңістігінің компакттық үлестерін аффиндік түрлендірулердің дискретті топтары бойынша жіктеді, бұл барлық көптүрліліктердің шеңбердегі тор бундельдерінің шекті үлестері екенін көрсетті. Компакт емес жағдай әлдеқайда қызықты, өйткені Григорий Маргулис тегін фундаменталды топпен толық аффинді көптүрліліктерді тапты. 1990 жылы докторлық диссертациясында Тодд Драмм "бұрмаланған жазықтық" деп аталатын полиэдрлерді пайдалана отырып, қатты қол денелері үлгілерін тапты. Голдман 3 көптікке жататын жабық көптіктердің (Евклидтік емес ниль көптік және сольв көптік) мысалдарын тапты, олар жалпақ конформалды құрылымдарды қабылдамайды. Скотт Вулперттің Weil–Petersson симплектикалық құрылымындағы жұмысын үстіңгі қабаттардағы гиперболалық құрылымдар кеңістігінде жалпылағанда, ол беттік топтың редуктивті Лай тобындағы бейнелеу кеңістіктеріндегі симплектикалық құрылымның алгебралық топологиялық сипаттамасын тапты. Беттердегі сәйкес қисықтардың бейнелеу іздері Пуассон алгебрасын тудырады, оның Лай жақтаулары қисықтардың қиылысуы тұрғысынан топологиялық сипаттамаға ие. Сонымен қатар, осы із функцияларының гамильтондық векторлық өрістері Теичмюллер кеңістігіндегі Фенхель–Нильсен ағындарын жалпылайтын ағындыларды анықтайды. Бұл симплектикалық құрылым карталау класы тобының табиғи әрекеті кезінде инвариант болып табылады және Дэн бұрылыстары мен жалпыланған Фенхель–Нильсен ағыны арасындағы байланысты пайдалана отырып, ол карталау класы тобының SU(2) таңба түріне әсерінің ергодиктігін симплектикалық Лебег өлшеміне қатысты дәлелдеді. Пьер Делинье ұсыныстарынан кейін ол Джон Миллсонмен бірге компактті Кэхлер көптүрлілігінің негізгі тобының түр-түрлі бейнелеулері гомогенді квадраттық теңдеулер жүйесімен анықталатын сингулярлықтарға ие екенін дәлелдеді. Бұл әртүрлі жергілікті қаттылық нәтижелеріне әкелді. Джон Паркермен бірге ол күрделі гиперболалық идеалдық үшбұрышты топтық бейнелеулерді зерттеді. Бұл гиперболалық идеалдық үшбұрыш топтарының күрделі гиперболалық жазықтықтың голоморфты изометриялар тобына берілген бейнелері, сондықтан үшбұрыш топтарының әрбір стандартты генераторы күрделі рефлексияға және генераторлар жұптарының өнімдері параболаларға картаға түсіріледі. Берілген үшбұрышты топтың (модульдік конъюгация) бейнелеу кеңістігі жартылай ашық аралықпен параметрленеді. Олар белгілі бір диапазондағы бейнелеулер дискретті екенін көрсетті және егер бейнелеу белгілі бір үлкен диапазонда болса ғана дискретті болады деп болжады. Бұл Голдман–Паркер болжамы деп аталып, ақырында Ричард Шварц дәлелдеді.

Кәсіби қызмет

Голдман сонымен қатар Мэриленд университетіндегі Эксперименталды геометрия зертханасы деп аталатын зерттеу тобын басқарады, бұл команда төмен өлшемдердегі геометриялық құрылымдар мен динамиканы зерттеу үшін бағдарламалық жасақтама (негізінен Mathematica) әзірлейді. Ол 1994-1996 жылдары Миннесота университетінің Геометрия орталығының басқару кеңесінде қызмет етті. 2003 жылдан 2013 жылға дейін Geometriae Dedicata журналының бас редакторы болып жұмыс істеді.

Марапаттар мен құрметтер

2012 жылы ол Америка математикалық қоғамының стипендияты болды.