Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэнни Эскобедо (шамамен 1937 жылы туған) – «Эскобедо мен Иллинойс штаты» ісі бойынша Жоғарғы Сотқа шағымданушы болған. Бұл іс қылмыстық күдіктінің сұрақтар кезінде үнсіз қалуға және адвокаттың көмегіне құқығы бар екенін анықтады. Бұл іс «Миранда мен Аризона штаты» ісіне маңызды үлгі болды.
Danny Escobedo (born c. 1937) was a Chicago petitioner in the Supreme Court case of Escobedo v. Illinois, which established a criminal suspect's right to remain silent and to have an attorney present during questioning. This case was an important precedent to the famous Miranda v. Arizona decision.
Іс
Эскобедоның қайын інісі Мануэль 1960 жылғы 19 қаңтар түні атылып өлтірілді, ал Эскобедо келесі күні таңғы сағат 2:30-да ордерсіз тұтқындалып, жауап алу үшін әкелінді. Ол сол күні түстен кейін сағат 17:00-де босатылды, өйткені оның адвокаты Уоррен Вольфсон хабеас корпус ордерін алды, сонымен бірге полицияға ешқандай мәлімдеме бермеді. 30 қаңтарда полиция күзетімен ұсталған Бенедикт ДиЖерландо полицияға Эскобедоның Мануэльді атып өлтіргенін айтты. Полиция сол күні сағат 8-ден 9-ға дейін Эскобедоны оның әпкесімен бірге тұтқындады. Одан кейін оны полиция бөліміне алып барып, адвокатымен сөйлесуге немесе оны көруге рұқсат бермей, жауапқа тартты. Сұраққа жауап беру кезінде Эскобедо ДиЖерландоның Мануэльді өлтіргенін білетінін мойындады, осылайша ол оның қылмысына қатысқан болып есептелді. Содан кейін ол бірінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылып, 20 жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ ол кейіннен «мойындауын» қайтарып алды. Эскобедо Иллинойс штатының Жоғарғы сотына (айыптау расталды) және содан кейін АҚШ Жоғарғы сотына шағымдануға өтініш берді. АҚШ Жоғарғы соты оны қарауға келісті және іс «Эскобедо против Иллинойс» деп аталды. Іс 1964 жылғы 29 сәуірде қарастырылды. Барри Л. Кролл Дональд М. Хаскеллпен бірге Эскобедоның мүддесін қорғады, ал Джеймс Р. Томпсон Даниэль П. Уорд пен Элмер С. Киссанмен бірге Эскобедоға қарсы Иллинойс штатының мүддесін қорғады. Бернард Вайсберг Уолтер Т. Фишермен бірге Эскобедоның пайдасына Американдық азаматтық бостандықтар одағынан сөз сөйледі. Сот шешімі 1964 жылғы 22 маусымда шығарылды. Әділет министрі Артур Голдберг Эскобедоның пайдасына сот шешімін оқыды. Шешім Эскобедоның айыпталуын жойды және былай деді: «Бұл істің жағдайында, полиция тергеуі шешілмеген қылмыстың жалпы тергеуі болмай, полиция күзетімен ұсталған, адвокатымен кеңесу мүмкіндігінен айырылған және конституциялық құқығы – үнсіздік сақтау туралы ескертілмеген күдіктіге қатысты болғандықтан, айыпталушыға Конституцияның алтыншы және он төртінші түзетулерін бұза отырып, адвокаттың көмегінен бас тартуға мәжбүр болды; және тергеу кезінде полициядан алынған ешқандай мәлімдеме сотта оған қарсы қолданылмайды».
Escobedo's brother in law Manuel was shot on the night of January 19, 1960, and Escobedo was arrested, without a warrant, at 2:30 a. m. the next day to be questioned. He was released at 5 p. m, that afternoon after Warren Wolfson, his lawyer, obtained a writ of habeas corpus, making no statement to the police. On January 30, Benedict DiGerlando, a man in police custody told the police that Escobedo had shot and killed Manuel. The police then arrested Escobedo, along with his sister, between 8 and 9 p. m. that day. He was then taken to the police headquarters and questioned without letting him speak to or even see his lawyer. During his questioning, Escobedo was tricked into saying he knew that DiGerlando had killed Manuel, making him an accomplice. He was then found guilty of first degree murder and was sentenced to jail for 20 years, with his "confession", which he had later recanted. Escobedo then petitioned to the Illinois Supreme Court (where the conviction was affirmed) and then to the US Supreme Court. The US Supreme Court agreed to hear it and the case was titled Escobedo v. Illinois. The case was heard on April 29, 1964. Barry L. Kroll argued for Escobedo with Donald M. Haskell, and James R. Thompson argued for Illinois against Escobedo, with Daniel P. Ward and Elmer C. Kissane. Bernard Weisberg argued for the American Civil Liberties Union in favor of Escobedo, with Walter T. Fisher. The case was decided on June 22, 1964. Justice Arthur Goldberg delivered the opinion of the court, which was in favor of Escobedo. The ruling reversed Escobedo's conviction and stated that "Under the circumstances of this case, where a police investigation is no longer a general inquiry into an unsolved crime but has begun to focus on a particular suspect in police custody who has been refused an opportunity to consult with his counsel and who has not been warned of his constitutional right to keep silent, the accused has been denied the assistance of counsel in violation of the Sixth and Fourteenth Amendments; and no statement extracted by the police during the interrogation may be used against him at a trial."
Соттан кейінгі кезең
Эскобедо ісі шешілгеннен кейін, жұмыстан жұмысқа ауысып, көшпенді өмір салған. Ол 2001 жылы Мексика қаласының (Мехико) сыртында, федералдық бақылау шарттарын бұзғаны үшін және 1983 жылғы пышақпен жасалған кісі өлтіруге байланысты Иллинойс штатындағы ордер бойынша тұтқындалды. Осы тұтқындалғанға дейін Эскобедо АҚШ Маршалдар қызметінің іздеп отырған 15 қашқынның тізіміне енген еді.
Escobedo became a drifter after his case was resolved, moving from job to job. He was arrested in 2001, outside Mexico City, Mexico, for federal probation violations and on a warrant issued in Illinois in connection with a 1983 stabbing death. Escobedo had been listed by the US Marshals Service as one of its 15 Most Wanted Fugitives prior to this arrest.