Кіріспе

Фармацевтикалық препараттардың қоспасы

Асқазан-ішек коктейлі (сонымен қатар Асқазан-ішек коктейлі немесе асқазан коктейлі деп те аталады) – диспепсия симптомдарын емдеу үшін қолданылатын дәрілік заттардың қоспасы. Асқазан-ішек коктейлі әдетте тұтқыр лидокаин, антиацидтік және антихолинергиялық заттардан тұрады. Асқазан-ішек коктейлі көбінесе ауруханада немесе жедел жәрдем бөлімінде тағайындалады және кеуде ауруының асқазан-ішек немесе жүрек ауруларынан екенін анықтауға көмектеседі. Көбінесе қолданылатын антихолинергиялық препараттар: гиосциамин сульфаты, атропин сульфаты, скополамин гидробромиді және фенобарбитал (көбінесе Доннатал деп аталады). Бұл симптомдарға: ішек газды шығару, қызылша, кеудедегі ауырсық, іштің дискомфорты, іштің ісінуі, жүрек айну, тәбеттің жоғалуы және газ жиналу жатады. Диспепсияның өзі жеке ауру емес, ол асқазан жарасы, асқазан-ішек рефлюкс ауруы, H. pylori гастриті, гастропарез немесе асқазан-ішек жолының жоғарғы бөлігінің қатерлі ісіктері сияқты созылмалы асқазан-ішек проблемаларының белгісі болып табылады. Диспепсияға калий қоспалары, қабынуға қарсы емес препараттар (ҚҚЕП), дигиталис, темір, глюкокортикоидтар және колхицин сияқты дәрілер, сондай-ақ диета, стресс және темекі шегу сияқты өмір салты факторлары да себеп болуы мүмкін. Аллергиялық реакциялар: бөртпе, қышыма, қызару. Ауыр жағдайларда еріннің, тілдің, ауыздың, беттің және тамақтың ісінуі мүмкін.
Асқазан спазмдары
Жүрек айну
Қабату
Жұққыш ішек
Бас ауруы
Антихолинергиялық әсерлер:
Ауыздың құрғауы
Көрудің нашарлауы
Көздің құрғауы
Қабату
Зәр сақтаудың қиындығы
Бас айналу
Сандық дұрыс емес болу
Жүрек аритмиясы

Тиімділік

Тез жәрдем бөлімінде диспепсияны емдеу үшін GI коктейліне қатысты бұрынғы зерттеулер әдістемелік сапасы бойынша әртүрлі болды және қорытындылары да әртүрлі шықты. 1990 жылы Веллинг пен Уотсон жүргізген бір жақты соқыр зерттеуде антиацидтерді, лидокаин немесе бензокаин ерітіндісімен емдеуді салыстырған. Екі емдеу тобы арасында статистикалық айырмашылық табылған жоқ, алайда зерттеуде антиацидтік монотерапия тобы болмады. 2003 жылы Берман және авторлар жүргізген нақты екі жақты соқыр клиникалық сынауда 30 мл антиацидтік монотерапия, 10 мл антихолинергиялық препарат қосылған антиацид және 10 мл 2% лидокаин қосылған антихолинергиялық препаратпен антиацид салыстырылды. Бұл зерттеуде емдеу топтары арасындағы ауырсынды жеңілдетуде статистикалық айырмашылық байқалмады және барлық емдер клиникалық тұрғыдан тиімді деп қорытындыланды. Соңғы нәтижеде диспепсияны емдеу үшін тек антиацидтік монотерапия қолдану ұсынылды.