Кіріспе

Қой шаруашылығы тәжірибесі
Қой шаруашылығы

Қойларды қырқу – гигиеналық мақсатта қойдың құйрығының және артқы аяқтары арасының жүнін алып тастау процесі. Бұл сондай-ақ қойдың басынан жұн алуды (көктеп немесе көз маңындағы жұнды алуды) да білдіреді. Бұл, даулы мулесинг процедурасына сілтеме жасамайды, ол қойдың ішкі жағындағы (жамбас) терісінен жұн жолақтарын алып тастауды қамтиды.

Мотивация

Ғасырлар бойы селекциялық өсіру арқылы, соңғы уақытта жасанды ұрықтандыру арқылы үй қойларының жүні жабайы ата-бабаларына қарағанда тығыз және ұзын болады, оны сақтау үшін адамның араласуы қажет болуы мүмкін. Жүні қатты қойлар көбінесе нәжістен артқы жақтарында дақтар немесе түйіншектер пайда етеді. Қойларда зәр де жүнді ағартуы мүмкін. Қойларды ыңғайсыздықтан сақтап, жүніне зиян келтірмеу үшін малшылар жүнді (және кез келген түйіншектерді) қойлардан алып тастайды. Көктемгі шөпті жеген кездегі несеп пен сулы нәжіс миазиске (жарық ұрығына) әкелуі мүмкін, ол жылым, ылғал жүнге шыбықтар жұмыртқа салғанда пайда болады және шыбық личинкалары өсіп, қойдың етін жейді. Бұл жағдайды алдын алудың тиімді тәсілі – жүнді қырқу. Кейбір аймақтарда шыбықтар көбею маусымының басында (жергілікті климаттық жағдайларға байланысты) жүнді қырқу жүргізіледі және шыбықтар көбею қаупі жоғары жағдайларда 6-8 апта сайын қайталау қажет болуы мүмкін. Егіздер мен қошқарлардың құрсақтарында (жыныс мүшелерінің маңында) шыбықтардың шабуылдауын болдырмау үшін де жүнді қырқылады. Басқа жағынан, қойдың "жүн соқыр" болуын болдырмау үшін жүнді (қойдың басын жүннен тазалау) жүргізіледі, онда жүн қойдың көзін жауып қоюы мүмкін. Сондай-ақ, бұл қой жайылып жүргенде басының маңындағы жүнге шөп тұқымдары мен қызылқұрттардың жиналуын да болдырмайды. Бұл екі проблема да, мысалы, мерино сияқты жүні көп өсетін тұқымдарда қаттырақ байқалады. Сонымен қатар, егер қойлар "жүні қырқылмаған" болмаса (жақында қырқылмаған), туғаннан кейін жаңа туған қозының тамақтануы үшін тазалау мақсатында қойлардың туу алдында да жүні қырқылады.

Процедура

Бағанамен шашу әдетте шашу үйінде жүргізіледі, шашу машиналары мен толық жүнді шашуға қолданылатын құралдар пайдаланылады, себебі бағанамен шашу – малдың тек бір бөлігін шашу. Жеке қой өте кірлі немесе маса шаққан жағдайда, пышақ қайшылар қолданылуы мүмкін. Әдетте, барлық үйір бірдей өңделеді. Механикалық шашу машинасы қолданылады, малшы қойды аяқтары арасына отырғызып, қажетті бөлігін қырқып, қалған жүнінің өсуін жалғастырады. Оператордың физикалық күшін азайтатын бағанамен шашуға арналған түрлі тіреу құрылғылары да бар. Шағын үйірлер үшін малшы бұл жұмысты өздігінен атқара алады. Ірі үйірлер мен тұқымдық мал үшін малшылар шашушыларды жалдайды немесе кәсіби шашу бригадаларын ұсынатын мердігермен келісім шартады. Малшы бағанамен шашу мөлшерін анықтайды: қойдың артқы жағы шарықталатындығы әлдеқашан белгілі, ал ауа райы, жүннің ұзындығы, жүндегі тұқымның немесе басқа да қоспалардың мөлшері және бағанамен шашудың негізгі себебіне (маса шағудың алдын алу немесе жүннің ластану мүмкіндігін азайту) байланысты бет, құлақ, ішкі жағы мен еркектің жүні де алынып тасталуы мүмкін. Өте жұқа жүнді мерино қойларына көбінесе жеңіл бағана жасалады, ол «Жаңа Англия бағанасы» деп аталады және құнды жүннің азын ғана алып тастайды. Бір немесе аздаған қойларды бағанамен шашу қажет болғанда, малшылар көбінесе қойларды шашу үйіне апарып-әкелмей, пышақ (немесе жалпақ) қайшы немесе портативті электрлі шашу құралдарын пайдаланады.

Қатысушы рәсімдер

Қойдың құйрығын кесу (алып тастау) қой үшін таяқтап жұмыс істегендей пайдалы. Бұл процедура жүнді таза ұстауға қажетті күтімді азайтуы мүмкін, бірақ жоғарыда айтылған себептерге байланысты үнемі таяқтап жұмыс істеу қажет болуы мүмкін. Таяқтап жұмыс істеу – мулезингтен өзгеше, онда қыртысты терінің бір бөлігі алынып тасталады, бірақ олар тығыз байланысты, себебі мулезинг жасалған қойларға таяқтап жұмыс істеу әлдеқайда аз қажет. Несеп пен нәжіспен көбінесе ластанатын, және жасыл жем беру, жемді жылдам өзгерту немесе ішкі паразиттер сияқты мәселелерге байланысты ерекше лас деп есептелетін артық жүн бұл.