Уильям Уолдорф Астор: Британ саяхатшысы және саяси қайраткері
William Astor, 3rd Viscount Astor
Уильям Уолдорф Астор II (1907-1966) – британ бизнесмен, саясаткер, консерватор партиясының мүшесі. Астор әулетінен шыққан, Манжуриядағы саяхаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Валдорф Астор II, 3-ші виконт Астор (1907 жылдың 13 тамызы – 1966 жылдың 7 наурызы) – ағылшын бизнесмені және консервативтік партия саяхатшысы. Ол сондай-ақ Астор әулетінің мүшесі болған.
English businessman and politician (1907–1966)
William Waldorf Astor II, 3rd Viscount Astor (13 August 1907 – 7 March 1966) was an English businessman and Conservative Party politician. He was also a member of the Astor family.
Өмірбаян және білім
Уильям Уолдорф Астор мен Нэнси Витчер Лангхорнның (виконтесса Астор, неке бойынша) үлкен ұлы болды. Ол Итон мен Оксфорд университетінің Нью-колледжінде оқыды.
William was the eldest son of Waldorf Astor and Nancy Witcher Langhorne (by marriage, Viscountess Astor). He was educated at Eton and at New College, Oxford.
Саяси мансап
1932 жылы Астор сол кездегі Маньчжурия деп аталатын Ұлттар Лигасының тергеу комитетінде 2-ші граф Литонның хатшысы болып тағайындалды. Алғаш рет 1935 жылы Халықтар палатасына сайланған ол 1945 жылға дейін Фулхэм-Исттен консервативті парламент мүшесі (депутат) болып қызмет етті. 1936 және 1937 жылдар аралығында ол Әскери-теңіз күштерінің бірінші лорды Сэмюэл Хоардың парламенттік жеке хатшысы болды, кейін 1937 жылы Невилл Чемберленнің жаңа кабинетінде ішкі істер министрі тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыста ол теңіздік барлау офицері болып қызмет етті, ерекше көзге түспеді, бірақ көптеген ықпалды байланыстарға ие болды. 1951 жылғы жалпы сайлауда ол Уайкомбтен консервативті депутат болып қайта сайланды, он ай қызмет етті. 1952 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол әкесінің теңдіктерін мұраға алды, 3-ші виконт Астор және Астор бароны атанды, Халықтар палатасында орын алды. Бұл Уайкомбте қайта сайлау өткізуге себеп болды, оны консервативті кандидат Джон Холл жеңіп алды. Содан кейін Астор Букингемширдегі отбасылық Кливеден эстатесын басқарды, онда ол отбасымен 1966 жылға дейін тұрды. Тазақан тұқымды жылқы жарыстарында белсенді болған ол Мейнхедке жақын Таплоу ауылында орналасқан жылқы шаруашылығы және асылдандыру орталығы Cliveden Stud-ты мұраға алды. 1963 жылғы Профумо ісі кезінде Астор Манди Райс Дэвиспен байланыста болды деген айып тағылды. Оған қатысты сот процесінде Астор онымен байланысы болмағанын жоққа шығарғанын естіген Райс Дэвис: "Әрине, ол солай дейді, емес пе?" деп атақты жауап берді.
In 1932, Astor was appointed secretary to Victor Bulwer Lytton, 2nd Earl of Lytton, at a League of Nations Committee of Enquiry in what was then known as Manchuria. First elected to the House of Commons in 1935, he served as a Conservative Member of Parliament (MP) for Fulham East until 1945. Between 1936 and 1937 he was Parliamentary Private Secretary to the First Lord of the Admiralty, Samuel Hoare, who was then made Home Secretary in the new cabinet of Neville Chamberlain in 1937. In World War II, he served as a naval intelligence officer, acquiring no distinction, but gaining many influential contacts. He returned as the Conservative MP for Wycombe in the 1951 general election, serving for ten months. On his father's death in 1952, he inherited his peerages, becoming the 3rd Viscount Astor and Baron Astor, with a seat in the House of Lords. This forced a by election in Wycombe, which was won by the Conservative candidate John Hall. Astor then took over the family's Cliveden estate in Buckinghamshire, where he and his family continued to live until 1966. Active in thoroughbred horse racing, he inherited Cliveden Stud, a horse farm and breeding operation in the village of Taplow near Maidenhead. During the 1963 Profumo affair, Astor was accused of having an affair with Mandy Rice Davies. In response to being told during one of the trials arising out of the scandal that Astor had denied having an affair with her, Rice Davies famously replied, "Well he would, wouldn't he?"