Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік дипломат (1650–1706)
Russian diplomat (1650–1706)
Федор Алексеевич Головин (Фёдор Алексеевич Головин; 1650 – 10 тамыз 1706 [ескі стиль бойынша 30 шілде 1706]) – Ресейдің соңғы бояр және Ресей империясының алғашқы канцлері. Ол сондай-ақ фельдмаршал және генерал-адмирал болды (1700).
Count Fyodor Alexeyevich Golovin (Фёдор Алексеевич Головин; 1650 – 10 Aug 1706 [O. S. 30 July 1706]) was the last Russian boyar and the first Chancellor of the Russian Empire. He was also a field marshal, and general admiral (1700).
Өмірбаян
Головин византиялық гректерден тараған орыс қазынашыларының әулетінен тегін шығарған.
Golovin descended from a family of Russian treasurers of Byzantine Greek descent.
Әскери мансап
Петр I-нің қарындасы София Алексеевнаның регенттігі кезінде Головин Қытайдың Цин империясына қарсы жаңа Альбазин бекінісін қорғау үшін Амурға жіберілді. 1689 жылы ол Ресей патшалығы мен Цин империясы арасындағы Нерчинск шартына қол қойды, осы шарт бойынша Амур өзенінің, Горбица саласына дейінгі бөлігі, оны тиімді қорғау мүмкін болмағандықтан, Қытайға қайтарылды. 1697 жылы Петр I-нің Батыс елшілігіне Головин Франц Лефорттан кейін екінші орында болды. Оның басты міндеті – шетелдік теңізшілерді жалдау және флот құруға және толық жабдықтауға қажеттінің бәрін алу еді. 1699 жылғы наурыз айында Лефорт қайтыс болғаннан кейін, ол оның орнын басып, фельдмаршал атағын алды. Сол жылы оған бірінші орыс графы атағы берілді және жаңадан құрылған Ресейдің Әулие Андрей орденімен марапатталған алғашқы адам болды.
During the regency of Sophia Alekseyevna, sister of Peter the Great, Golovin was sent to the Amur to defend the new fortress of Albazin against the Chinese Qing Empire. In 1689, he was the Tsardom of Russia's signatory to the Treaty of Nerchinsk between the Tsardom and the Qing Empire, by which the line of the Amur, as far as its tributary the Gorbitsa, was retroceded to China because of the impossibility of seriously defending it. In Peter the Great's Grand Embassy to the West in 1697, Golovin occupied the second place immediately after Franz Lefort. It was his chief duty to hire foreign sailors and obtain everything necessary for the construction and complete equipment of a fleet. On Lefort's death in March 1699, he succeeded him as Field Marshal, and during that same year he was granted the title as the first Russian Count and was also the first to be decorated with the newly instituted Russian Order of St. Andrew.
Сыртқы істер
Сонымен қатар, оған сыртқы істерді басқару тапсырылды, және 1699 жылдан өмірінің соңына дейін ол патшаның премьер-министрі болды. Головиннің сыртқы істер министрі ретіндегі алғашқы жетістігі – Осман империясымен үш жылға ғана бейбітшілік қамтамасыз еткен Карловиц шартын толықтыру болды. Ол Портамен Константинопольде (13 маусым, 1700 ж.) жаңа шарт жасады, осы арқылы бейбітшілік мерзімі отыз жылға ұзартылды және басқа жеңілдіктермен қатар, Азов аймағы және Кубанға дейінгі аумақ Ресейге берілді. Ол сонымен қатар, жаңадан тағайындалған ресейлік дипломаттардың түрлі шетелдік сарайлардағы қызметін тиянақты түрде бақылады. Тарихшы Р.Н. Бэйннің пікірінше, ол мемлекеттік басқару туралы алдыңғы білімі болғандықтан, өз замандастарынан басым болды, ал олардың мұндай білімі болмады. Бэйн сондай-ақ оның өлімі патша үшін орны толтырылмас қайғы болғанын айтады, ол оның қазасынан кейін: "Петр қайғыға толы" деп жазды.
The conduct of foreign affairs was at the same time entrusted to him, and from 1699 to his death he was the premier minister of the Tsar. Golovin's first achievement as foreign minister was to supplement the Treaty of Karlowitz, by which peace with the Ottoman Empire had only been secured for three years, by concluding with the Porte a new treaty at Constantinople (June 13, 1700), by which the term of the peace was extended to thirty years and, besides other concessions, the Azov district and a strip of territory extending into Kuban and surrendering to Russia. He also controlled, with consummate ability, the operations of the brand new Russian diplomats at the various foreign courts. It is of the opinion of historian R. N. Bain that he was superior to his Moscow contemporaries because of his previous knowledge of statesmanship, something his contemporaries lacked. Bain also claims his death was an irreparable loss to the Tsar who wrote the words upon his death: "Peter filled with grief".