Локомотивтердің дөңгелек орналасуы: 2-2-2 конфигурациясы

Кіріспе

Локомотивтердің дөңгелектерінің орналасуы

Уайт жүйесі бойынша бу локомотивтерін жіктеуде, 2-2-2 көрсеткіші бір осьте екі жетекші дөңгелек, бір осьте екі жетекші дөңгелек және бір осьте екі артқы дөңгелек орналасқандығын білдіреді. Дөңгелектердің мұндай орналасуы бұрынғы 0-2-2 және 2-2-0 типтерімен салыстырғанда тұрақтандыруды жақсартты және оттық қуыстың үлкен болуына мүмкіндік берді. Бұл дөңгелектер орналасуы кейде "Single" деп аталады, бірақ бұл термин жетекші дөңгелектерінің бір жұбы бар кез келген локомотивті сипаттау үшін қолданылуы мүмкін.

Тарих

1834 жылы Роберт Стивенсон және компаниясы 2 2 2 конфигурациясын, олардың 2 2 0 Planet конфигурациясының үлкейтілген нұсқасы ретінде жасаған, бұл жолдардың тұрақтылығын арттырып, оттық қуыстың көлемін ұлғайтқан. Жаңа типті локомотив Стивенсонның патенттелген локомотиві деп аталды. Германиядағы алғашқы табысты локомотив – Адлер, 1835 жылдың желтоқсан айында Роберт Стивенсон және компаниясынан құрастырма бөліктер түрінде жеткізілген патенттелген локомотивтің ерте мысалдарының бірі болды. Басқа да мысалдар Нидерландыға, Ресейге және Италияға экспортталды. 1838 жылға қарай 2 2 2 конфигурациясы Роберт Стивенсон және компаниясының стандартты жолаушылар локомотивіне айналды. 1837/38 жылдары Ұлы Батыс темір жолының ашылуына арналған Изамбард Кингдом Брунелдің тапсырысымен алынған алғашқы он тоғыз локомотивтің он сегізі 2 2 2 типінде болды. Олардың ішінде Чарльз Тейлердің Вулкан құю зауытында салынған алты 2 2 2 локомотиві бар. Сондай-ақ 1837 жылы Стивенсон Ұлы Батыс темір жолына табысты Солтүстік жұлдыз кең жол локомотивін жеткізді, ол 1841 жылға қарай он екі локомотивтің біріншісі болды.

Ұлыбританиядағы кейінгі даму

Sharp, Roberts & Company компаниясы 1837 және 1857 жылдар аралығында 600-дан астам 2-2-2 локомотивін салды. Олардың ондайы Grand Junction Railway-ге жеткізілді, ол 1845 жылдан бастап Александр Алланның темір жол үшін жасаған табысты жобаларының негізі болды (бұрын Columbine деп аталған алғашқысы сақталған). Джон Ренни 1838 жылдан бастап Лондон және Кройдон темір жолына, ал 1840 жылы Лондон және Брайтон темір жолына 2-2-2 локомотивтерін жеткізді. Arend ("бүркіт") – 1839 жылы Нортумберленд графтығындағы Бедлингтондағы R. B. Longridge & Company компаниясы салып шыққан Нидерландыдағы алғашқы екі бу локомотивінің бірі. Ұлы Батыс темір жолы теміржолға кең және стандартты еңіс локомотивтерін тапсырыс беруді жалғастырды, соның ішінде Firefly және Sun кластары (1840–42), олар North Star локомотивінің кеңейтілген нұсқалары болды. Bury, Curtis & Kennedy 1844 жылы Бристоль және Глостер темір жолына 6 2-2-2 локомотивін, ал 1848 жылы Ирландияның Ұлы Оңтүстік және Батыс темір жолына 14 локомотивін ұсынды (солардың соңғысы Корк-Кент темір жол станциясында сақталған). Дэвид Джой жобалаған және 1847 жылы Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолы үшін Лидстегі E. B. Wilson & Company компаниясы салып шыққан Jenny Lind локомотиві 1840 және 1850 жылдары осы және басқа өндірушілер үшін Ұлыбритания темір жолдары үшін салынған жүздеген ұқсас жолаушылар локомотивтерінің негізі болды. Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының Cornwall локомотиві 1847 жылы Фрэнсис Тревитикпен Крю зауытында 4-2-2 ретінде жобаланды, бірақ 1858 жылы 2-2-2 ретінде қайта жаңартылды. 1860 жылдары 2-2-2 конфигурациясы жақсырақ жабысуға ие 2-4-0 типімен ығыстырыла бастағанымен, бумен құм себудің ойлап табылуы 2-2-2 локомотивтеріне жаңа өмір сыйлады, және олар 1890 жылға дейін салынуын жалғастырды. Ерекше кезеңдік мысалдарға Уильям Стродлидің 1874–1880 жылдардағы жеке локомотивтері, Уильям Диннің 1878–79 жылдардағы 157 класы және оның 3001 класы (1891–92) жатады, екеуі де Ұлы Батыс темір жолы үшін болды. Ұлы Шығыс темір жолының Джеймс Холдені 1889 жылы 2-4-0 локомотивінен байланыстырғыш таяқшаны алып тастау арқылы 2-2-2 локомотивтерін жасады.

Sharp, Roberts & Company constructed more than 600 2 2 2 locomotives between 1837 and 1857. Ten of these supplied to the Grand Junction Railway became the basis of Alexander Allan's successful designs for the railway from 1845 (the first of which, formerly named Columbine, is preserved). John Rennie supplied 2 2 2 locomotives to the London and Croydon Railway from 1838 and the London and Brighton Railway in 1840. Arend ("eagle") was one of the two first steam locomotives in the Netherlands, built by R. B. Longridge and Company of Bedlington, Northumberland in 1839. The Great Western Railway continued to order both broad gauge and standard gauge locomotives on the railway, including the Firefly and Sun classes (1840–42), which were enlarged versions of North Star. Bury, Curtis and Kennedy supplied six 2 2 2 locomotives to the Bristol and Gloucester Railway in 1844, and fourteen to the Great Southern and Western Railway in Ireland in 1848, (the last of these has been preserved at Cork Kent railway station. The Jenny Lind locomotive, designed by David Joy and built in 1847 for the London, Brighton and South Coast Railway by the E. B. Wilson and Company of Leeds, became the basis of hundreds of similar passenger locomotives built during the 1840s and 1850s by this and other manufacturers for UK railways. The London and North Western Railway Cornwall locomotive was designed at Crewe Works as a 4 2 2 by Francis Trevithick in 1847, but was rebuilt as a 2 2 2 in 1858. Although by the 1860s the 2 2 2 configuration was beginning to be superseded by the 2 4 0 type with better adhesion, the invention of steam sanding gave 2 2 2 singles a new lease of life, and they continued to be built until the 1890s. Notable late examples include William Stroudley's singles of 1874–1880, William Dean's 157 class of 1878–79, and his 3001 class (1891–92), both for the Great Western Railway. James Holden of the Great Eastern Railway created some 2 2 2 singles in 1889 by removing the coupling rod from a 2 4 0.

Бельгия

1835 жылы Бельгияда салынған алғашқы булы теміржол локомотиві, Джон Кокерилл Роберт Стивенсон мен Компанияның дизайны бойынша лицензия алғаннан кейін салынды. Ол Еуропа құрлығындағы алғашқы негізгі теміржол желісі – Брюссель-Мехелен желісінде пайдалану үшін жасалған. Бельгияның құрылғанына 150 жыл толуына орай, Boissellerie Cognaut шеберханаларында оның көшірмесі салынды.

Италия

1839 жылы Неаполь-Портичи темір жолы үшін Англияның Лонгридж және Bedlington Ironworks компаниясынан екі 2-2-2 локомотиві – «Байард» және «Везувий» импортталды. «Байардтың» көшірмесі Неаполь теміржол мұражайында сақталады.

Германия

1840 жылдардың ортасына дейін қазіргі Германия аумағында жұмыс істеген алғашқы локомотивтердің көп бөлігі Ұлыбританияда жасалған 2-2-2 конфигурациялы локомотивтер болды. Дегенмен, 1839 жылға қарай осы типтің локомотивтері жергілікті түрде де құрастырыла бастады (Бавария локомотивтері мен рельс автобустарының тізіміне қараңыз). 1839 жылғы "Пегас" локомотиві – Хемництегі Sächsische Maschinenbau Compagnie компаниясы жасаған алғашқы локомотив. Аугуст Борсиг және компания 1843 жылы жоғары табысқа ие болған "Бёйт" локомотивін өндірді; оның клапандық құрылысы келесі ондаған жылдар бойы локомотивтер үшін де-факто стандартқа айналды. 1846 жылға дейін ол осыған ұқсас жүзден астам локомотив жасады. Лейпциг-Дрезден темір жолы және Корольдік Бавария мемлекеттік темір жолы (Königlich Bayerische Staatsbahn) 1841-1859 жылдары бірнеше 2-2-2 класты локомотивтерді пайдалануға енгізді. Сол сияқты, Мекленбург Ұлы Герцогтығының Фридрих Франц темір жолы 1848-1863 жылдар аралығында неміс өндірушілерінен сатып алынған түрлі 2-2-2 булы локомотивтерді "Мекленбург I" класына біріктірді.

Австрия

Императорлық Австрия мемлекеттік темір жолдары (kaiserlich königliche österreichische Staatsbahnen немесе kkStB) 1907 жылы осы доңғалақты орналастыруға ие екі сәтті локомотив құрастырды. Сол сияқты, Австрия Федералды темір жолы (BBÖ) 1934 және 1937 жылдары жедел танк локомотивінің екі данасын жасады.

Латвия

Соңғы 222 танк локомотивтерінің бірі Латвия темір жолы үшін, жергілікті қозғалысқа тапсырыс берілді. Tk класты локомотивтерді неміс «Хоэнцоллерн» компаниясы жобалаған, ал 20 локомотив 1928-1934 жылдары Германияда және Латвияда өндірілді.