Arvicolinae – кеміргіштердің Arvicolinae қосымша тұқымдасы (су тышқандары, леммингтер, тышқандар). Солтүстік жарты шардың ең көп кездесетін кеміргіштері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кеміргіштердің кіші тұқымдасы
Subfamily of rodents
Арвиколиналар – кеміргіштердің кіші тұқымдасы, оған тышқандар, леммингтер және сундықтар жатады. Олар Cricetidae (хамстерлер, Жаңа дүние тышқандары мен егешқұйрықтар) тұқымдасының басқа кіші тұқымдастарымен ең жақын туыс. Кейбір ғалымдар Арвиколиналар кіші тұқымдасын Muroidea суперотбасының барлық басқа мүшелерімен бірге Muridae тұқымдасына жатқызады. Ал кейбіреулері бұл кіші тұқымдасты Microtinae деп атайды ("микротин" сөзін қолданады) немесе бұл таксонды толық отбасы – Arvicolidae деп қарастырады. Арвиколиналар – Солтүстік жарты шардың ең көп тараған кеміргіштер тобы. Оларды жиі түрлі жыртқыштар, мысалы, сұңқарлар мен басқа да жыртқыш құстар қоршаған сүйек қалдықтарында кездестіруге болады. Осы топтың қазба қалдықтары Солтүстік Америка мен Еуропадағы палеонтологиялық және археологиялық ескерткіштерді биостратиграфиялық жас анықтау үшін жиі қолданылады.
The Arvicolinae are a subfamily of rodents that includes the voles, lemmings, and muskrats. They are most closely related to the other subfamilies in the Cricetidae (comprising the hamsters and New World rats and mice). Some authorities place the subfamily Arvicolinae in the family Muridae along with all other members of the superfamily Muroidea. Some refer to the subfamily as the Microtinae (yielding the adjective "microtine") or rank the taxon as a full family, the Arvicolidae. The Arvicolinae are the most populous group of Rodentia in the Northern Hemisphere. They often are found in fossil occlusions of bones cached by past predators such as owls and other birds of prey. Fossils of this group are often used for biostratigraphic dating of paleontological and archeological sites in North America and Europe.
Сипаттама
Арвиколиналардың ең айқын ерекшелігі – олардың моляр тістерінің құрылысы, олардың призмалық тісті өсінділері кезектесетін үшбұрыштар пішіндес. Бұл тістер өсімдіктермен қоректенуге бейімделген, онда негізгі тағамдық өсімдіктер фитолиттер сияқты тозғыш материалдардың көп мөлшерін қамтиды; тістер жануардың ересек өмірі бойы тозуға ұшырайды және осы тозуды өтеу үшін үнемі өседі. Арвиколиналар Холарктика аймағында таралған және Берингия арқылы Жаңа дүниеге жеткен сирек кездесетін ірі муроидтар тобының бірі болып табылады. (Қалғандары – Жаңа дүниедегі егеуқырлар мен тышқандардың үш туысы.) Арвиколиналар қысқы қардың астындағы субнивал аймағында жақсы тіршілік етеді және қыста ұйықтау қажеттілігі болмай, қыс бойы өмір сүре алады. Сондай-ақ, олардың санындағы күрт өзгерулермен де сипатталады. Арвиколиналардың көпшілігі кішкентай, жүнді, қысқа құйрықты тышқандар немесе леммингтер, бірақ Эллобиус және Гиперакриус сияқтылары жер қазған өмір салтына жақсы бейімделген. Ондатра, Неофибер және Арвикола сияқтылары дене мөлшерін ұлғайтып, су ортасында тіршілік етуге бейімделген.
The most convenient distinguishing feature of the Arvicolinae is the nature of their molar teeth, which have prismatic cusps in the shape of alternating triangles. These molars are an adaptation to a herbivorous diet in which the major food plants include a large proportion of abrasive materials such as phytoliths; the teeth get worn down by abrasion throughout the adult life of the animal and they grow continuously in compensation. Arvicolinae are Holarctic in distribution and represent one of only a few major muroid radiations to reach the New World via Beringia. (The others are the three subfamilies of New World rats and mice.) Arvicolines do very well in the subnival zone beneath the winter snowpack, and persist throughout winter without needing to hibernate. They are also characterized by extreme fluctuations in population numbers. Most arvicolines are small, furry, short tailed voles or lemmings, but some, such as Ellobius and Hyperacrius, are well adapted to a fossorial lifestyle. Others, such as Ondatra, Neofiber, and Arvicola, have evolved larger body sizes and are associated with an aquatic lifestyle.