Жан Франс ван Блюмен (1662-1749) – фламанд суретшісі, Рим пейзаждарының шебері. Классикалық дәстүрдегі көріністерімен танымал. Биографиясы, туындылары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фламанд суретшісі (1662–1749)
Flemish painter (1662–1749)
Ян Франс ван Блумен (12 мамыр 1662 жылы крещение алған, 13 маусым 1749 жылы жерленген) – негізінен Римде жұмыс істеген фламанд пейзаж суретшісі. Ол классикалық ландшафт дәстүрінде бейнеленген римдық аймақтардың көріністерін (vedute) салудағы жетекші суретші ретінде танылды.
Jan Frans van Bloemen (baptized 12 May 1662 buried 13 June 1749) was a Flemish landscape painter mainly active in Rome. Here he was able to establish himself as the leading painter of views (vedute) of the Roman countryside depicted in the aesthetic of the classical landscape tradition.
Өмір
Антверпен қаласында туған Ян Франс ван Блумен Питер ван Блуменнің кіші інісі еді. Ол, әдетте, ағасынан тәлім алған болуы мүмкін. 1681 және 1684 жылдар аралығында ол туған Антверпенде Антон Губаудың шәкірті болды, ол базар көріністерін және римдік немесе Жерорта теңізі аймағындағы қарапайым халықтың өмірін бейнелейтін суретші еді. Ол шамамен 1682 жылы Парижге сапар шегіп, бірнеше жыл сонда тұрды. Содан кейін ол ағасы Питер ван Блумен тұратын Лион қаласына көшіп барды. Осы шамада суретші Адриан ван дер Кабельмен танысқан болуы мүмкін. Турин арқылы Ян Франс пен Питер ван Блумен Римге жол тартты және 1688 жылы Сант-Андреа-дель-Фратте приходында тіркелді. 1690 жылы үшінші суретші ағасы Норберт ван Блумен (1670-1746) де оларға қосылды. Питер 1694 жылы Антверпенге оралса, Норберт 1724 жылға дейін Амстердамға кетті, ал Ян Франс өмірінің соңына дейін Римде қалды, тек ағасы Питермен бірге Неаполь, Сицилия және Мальтаға бірнеше сапар жасады. Бұл қарсылықтың себебі римдік өнер шеберлерінің пейзаж суреттерін шеберлік көрсету ретінде қарауынан туындаған болуы мүмкін. Оның шәкірттерінің арасында Франц Игнац Оефеле, Габриэль Риккардели және Николо Бонито болды. Ол 1749 жылы Римде қайтыс болды.
Born in Antwerp, Jan Frans van Bloemen was a younger brother of Pieter van Bloemen. He likely trained with his brother. Between 1681 and 1684, he was in his native Antwerp a pupil of Anton Goubau, a painter of market scenes and bamboccianti (low life) subjects situated in Roman or Mediterranean settings. He travelled to Paris around 1682 and resided there for a few years. He then moved to Lyon where his brother Pieter van Bloemen was staying. He probably met the painter Adriaen van der Kabel around this time. Via Turin, Jan Frans and Pieter van Bloemen travelled on to Rome where in 1688 they were registered in the parish of Sant’Andrea delle Fratte. In 1690 a third painting brother, Norbert van Bloemen (1670 1746), joined them as well. Whereas Pieter returned to Antwerp in 1694 and Norbert left for Amsterdam before 1724, Jan Frans remained in Rome for the rest of his life, except for a few trips to Naples, Sicily and Malta, which he undertook with his brother Pieter. Some of the resistance may have arisen from the Roman establishment's disdain for landscape painting as a demonstration of skill. Among his pupils were Franz Ignaz Oefele, Gabrielle Ricciardelli, and Nicolò Bonito. He died in Rome in 1749.
Жұмыс
Ван Блумен негізінен классикалық пейзаждарды суреттеді, шабытты Римдік Кампаниядан алды. Оның пейзаждары, бірнеше жазықтықтар арқылы кеңейіп, жұмсақ, жылы жарық пен классикалық және діни сюжеттерді бейнелейтін туындылары Клод Лоррен мен Гаспар Дуге сияқты суретшілердің үлгілеріне сүйенді. Ван Блуменнің суреттері замандастарының пікірінше, оны ұлы суретші еткен, "анықтау қиын пасторальды атмосферамен" ерекшеленеді. Оның "ведуттары" шындық пен қиял элементтерін біріктіретін санатқа жатады. Оның пейзаждары Аркадияның көркімен толы, таулар, өзендер, шалғайдағы ауылдар мен кішкентай тұрғындары ұсақ нүктелермен және жандағы соққылармен дәл емес pittura di tocco ("қолымен бояу") техникасымен салынған. Ван Виттельден айырмашылығы, Ван Блумен әдетте Римнен шалғайдағы Тибр аңғары немесе Альбан жоталары сияқты аймақтарды бейнелемеген. Оның туындылары Римге жақын жерлермен шектелген, оның шекаралары көбінесе оның суреттерінде көрінетін. Ван Блумен ең әйгілісі Римдік Кампаниядағы аристократтардың иеліктерін бейнелейтін "мүліктердің көріністерімен" танымал болды. Оның көріністері заманауи мүлікті классикалық аркадиялық пейзажбен байланыстыруға бағытталған. Топографиялық пейзаждарға тән кең панорамалық көріністерге, алыс горизонтқа және атмосфералық эффектілерге қарағанда, Ван Блуменнің мүліктері шындықтың мұқият байқалуына және шектеулі перспективаға баса назар аударады. Осылайша, мүліктер жергілікті пейзаждың өзгермейтін бөлігі болып көрінеді.
Van Bloemen predominantly painted classical landscapes, taking his inspiration from the Roman Campagna. His landscapes, with their recession through a series of planes, soft, warm lightning and classical and religious subject matter, drew on the examples of artists such as Claude Lorrain and Gaspard Dughet. Van Bloemen's paintings are exquisitely imbued with that "difficult to define pastoral ambience" which helped to make him such a great painter in the eyes of his contemporaries. His vedute fall into the category that combine reality with imaginary elements. His landscapes have an Arcadian lushness, with mountains, streams, distant hamlets, and small inhabitants painted with imprecise pittura di tocco ('painting of touch') using small dotting and spirited brush strokes. Unlike van Wittel, van Bloemen did not generally depict views of areas distant from Rome such as the Tiber Valley or the Alban hills. His subjects were limited to views in the immediate vicinity of Rome, an outline of which was typically visible in his compositions. Van Bloemen was in particular known for his 'estate views' representing the estates of the nobility in the Roman Campagna. His views aim to associate the modern estate view with the classical arcadian landscape. Rather than offering the wide panoramic views, distant horizon and atmospheric effects associated with topographical landscapes, van Bloemen's estate views emphasize minute observation of reality and a limited viewpoint. The estates are thus made to appear as immutable features of the local landscape.