Кіріспе

Халықаралық экономикадағы үш қиындық

Мүмкін емес үштік (мүмкін емес үштік, ақша үштігі немесе қасиетсіз үштік деп те аталады) – халықаралық экономика және халықаралық саяси экономика салаларындағы ұғым. Ол келесі үш нәрсенің бірдей болуы мүмкін емес екенін көрсетеді:

тұрақты валюта бағамы,
капиталдың еркін қозғалысы (капитал бақылауының болмауы),
тәуелсіз монетарлық саясат.

Бұл ашылмаған пайыздық теңдік шартына негізделген гипотеза және эмпирикалық зерттеулерде үкіметтердің үш мақсатты бірдей іске асыруға тырысқанда сәтсіздікке ұшырағанын көрсететін нәтиже. Бұл ұғымды Джон Маркус Флеминг 1962 жылы, ал Роберт Александр Манделл 1960 мен 1963 жылдар аралығындағы әртүрлі мақалаларда дербес түрде әзірледі. Тарихи тұрғыдан дамыған экономикаларда 1914 жылға дейінгі және 1970–2014 жылдар аралығындағы кезеңдер тұрақты валюта бағамымен және капиталдың еркін қозғалысымен сипатталды, ал монетарлық тәуелсіздік шектеулі болды. 1914–1924 және 1950–1969 жылдар аралығында капитал қозғалысына шектеулер (мысалы, капитал бақылауы) болды, бірақ валюта бағамының тұрақтылығы мен монетарлық тәуелсіздік сақталды.

Саясат таңдаулары

Мүмкін емес үштікке сәйкес, орталық банк жоғарыда аталған үш саясаттың тек екеуін бір мезгілде іске асыра алады. Мұның себебін түсіну үшін мына мысалды қарастырайық (бұл мысал тәуекелді ескермейді, бірақ бұл негізгі мәнге қатысы жоқ):

Әлемдік пайыздық ставка 5% деп есептейік. Егер отандық орталық банк ішкі пайыздық ставканы 5%-дан төмен деңгейде белгілеуге тырысса, мысалы 2%-да, онда отандық валютаға құнсыздану қысымы туады, себебі инвесторлар төмен кіріс беретін отандық валютаны сатуға және жоғары кіріс беретін шетелдік валютаны сатып алуға ұмтылады. Егер орталық банк сонымен қатар еркін капитал ағынын қамтамасыз етуді қаласа, отандық валютаның құнсыздануын болдырмаудың жалғыз жолы – шетелдік валюта резервтерін сату болады. Орталық банктың шетелдік валюта резервтері шектеулі болғандықтан, резервтер таусылған кезде отандық валюта құнсызданады. Осылайша, жоғарыда аталған үш саясат мақсатын бір мезгілде іске асыру мүмкін емес. Орталық банк үш мақсаттың бірінен бас тартуға тиіс. Сондықтан орталық банк үшін үш саясатты үйлестіру мүмкіндігі бар.

Теориялық деривация

Гипотезаның негізіндегі ресми модель – тәуекел премиясы болмаған жағдайда, арбитраж бір елдің валютасының басқа ел валютасына қатысты құнсыздануының немесе құнның өсуінің арасындағы номиналды пайыздық мөлшерлемелердің айырмашылығына тең болатынын көрсететін ашық емес пайыздық теңдік шарты. Валюта бағамы бекітілген жағдайда, яғни, тұрақты бағаммен, девальвация немесе бекітілген бағамнан бас тарту болмаса, модель екі елдің номиналды пайыздық мөлшерлемелерінің теңесетінін білдіреді. Мысалы, АҚШ долларына 0,08 бағамымен бекітілген песоның құнсыздануы, соңында 46%-ға құнсыздады. Бұл өз кезегінде, бағамды бекітуді жүзеге асыратын елдің номиналды пайыздық мөлшерлемені дербес белгілеуге мүмкіндігі жоқ екенін, демек тәуелсіз монетарлық саясаты да жоқ екенін көрсетеді. Олай болса, елдің тұрақты валюта бағамы мен тәуелсіз монетарлық саясатының болуы үшін, ол халықаралық операциялар бойынша капитал ағынына бақылау орнату арқымен, валюта нарығындағы арбитражға жол бермеуі керек.

Үштік тәжірибеде

Мүмкін емес үштік идеясы 1980 жылдары теориялық қызығушылықтан ашық экономика макроэкономикасының негізіне айналды, сол кезде көптеген елдерде капитал бақылауы әлсіреп, бекітілген валюта бағамы мен ақша-кредит саясатының тәуелсіздігі арасындағы қайшылықтар көріне бастады. Мүмкін емес үштіктің бір түрі, толығымен бекітілген валюта бағамы мен толығымен ашық капитал есебі бар ең шекті жағдайға назар аударса, елдің тәуелсіз ақша-кредит саясаты болмайды. Бірақ, шын дүниеде капитал бақылауы жеңілдетілгенде, валюта бағамының тұрақсыздығы артып, ақша-кредит саясатының тәуелсіздігі төмендеген көптеген мысалдар кездеседі. 1997 жылы Морис Обстфельд пен Алан М. Тейлор «трилемма» терминін экономикада кеңінен қолдануға енгізді. Джей Шамбомен бірлесіп, олар халықаралық макроэкономикадағы бұл орталық, бірақ осы уақытқа дейін тексерілмеген гипотезаны эмпирикалық тұрғыдан растаудың алғашқы әдістерін жасады. Экономистер Майкл Бурда мен Чарльз Вайплош, бір ұлттың үш мақсатты бірдей іске асыруға тырылғанда не болатынын көрсетеді. Олар бастапқыда капитал ағынымен тепе-теңдіктегі, бекітілген валюта бағамы бар елді қарастырады, себебі оның ақша-кредит саясаты халықаралық нарыққа сәйкес келеді. Алайда, елдің ішкі экономикасын жандандыру үшін кеңейтілген ақша-кредит саясатын қабылдайды. Бұл ақша ұсынымының өсуіне және ішкі пайыздық ставканың төмендеуіне әкеледі. Халықаралық пайыздық ставка, валюта айырбасының айырмашылықтарына түзетілгеннен кейін өзгермегендіктен, нарық қатысушылары елдің валютасында қарыз алып, содан кейін шетелге кредит беру арқылы пайда табуға мүмкіндік алады – бұл тасымалдау саудасының бір түрі. Капитал бақылауы болмаған жағдайда, нарық ойыншылары мұны жаппай істейді. Бұл сауда, шетелде инвестициялау үшін шетел валютасын алу мақсатымен, алынған валютаны валюта нарығында сатуды қамтиды, бұл ұлттың валюта бағамының кенеттен ұлғайған ұсыныстың салдарынан төмендеуіне әкеледі. Елдің валюта бағамы бекітілген болғандықтан, ол валютасын қорғауы керек және оны қайта сатып алу үшін өзінің резервтерін сатады. Алайда, егер ақша-кредит саясаты өзгермесе, халықаралық нарықтар үкіметтің валюталық резервтері таусылғанша жалғасады, соның салдарынан валюта құнсызданып, үш мақсаттың біреуі бұзылады, сондай-ақ, мүмкін емес үштікті бұзуға тырысқан үкімет есебінен нарық ойыншылары байиды. 2022 жылы классикалық алтын стандарт кезеңін зерттеу көрсетті, дамыған экономикалардың халықаралық шоктарға реакциясы мүмкін емес трилеммаға сәйкес келеді.

Дилемма болуы мүмкін

Қазіргі заманда тауарлар мен қызметтер саудасының өсуі және қаржылық инновациялардың жылдам дамуы капитал бақылауларын айналып өтуді жеңілдетеді. Бұған қоса, капитал бақылаулары көптеген бұрмалаушылықтарға әкеледі. Сондықтан, капитал бақылауының тиімді жүйесіне ие маңызды елдердің саны аз. Алайда, 2010 жылдың басына қарай экономистер, саясаткерлер және Халықаралық валюта қоры шектеулі қолдануды жақтаушылыққа көшкен болатын. Капиталдың еркін қозғалысын тиімді бақылаусыз, «мүмкін емес үштік» тұжырымы бойынша, ел валюта бағамының тұрақсыздығын төмендету және тұрақтандырушы монетарлық саясатты жүргізу арасында таңдау жасауға мәжбүр: екеуін бірдей істеу мүмкін емес. Пол Кругман 1999 жылы былай деді:

Тарихи оқиғалар

Үш саясаттың – белгілі бір валюта бағамы, еркін капитал ағыны және тәуелсіз монетарлық саясат – үйлесімі қаржылық дағдарысқа алып келеді деп белгілі. Мексикалық песо дағдарысы (1994–1995), 1997 жылғы Азия қаржы дағдарысы (1997–1998) және Аргентинаның қаржылық құлдырауы (2001–2002) осыған мысал ретінде жиі келтіріледі. Атап айтқанда, Шығыс Азия дағдарысы (1997–1998) – мүмкін емес үштік принципін бұзу нәтижесінде туындаған, үш саясаттың үйлесімінен болған ірі қаржылық дағдарыс ретінде кеңінен танымал. Шығыс Азия елдері де-факто долларға бекітілген бағам (белгілі бір валюта бағамы) саясатын ұстанды және капиталдың еркін қозғалысын (еркін капитал ағыны) ілгерілетуде болды.