Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пираньяс – Бразилияның солтүстік-шығыс аймағындағы Алагоас штатының батыс шекарасына жақын орналасқан тарихи муниципалитет. Сан-Франциско өзенінің жағасында, Сергипе штатымен шектесетін Пираньяс қаласы 1891 жылы негізделген және бастапқыда Флориано Пейшото деп аталған (Республиканың негізін қалаушылардың бірі және кейін президент болып сайланған әскери генералдың құрметіне). Бұл қала Порто де Пираньяс деп те белгілі болды, себебі мұнда балықшылар пираньяларды (ет жейтін жыртқыш балықты) ұстаған.
Piranhas is a historic municipality near the western limit of the State of Alagoas, in the Northeast Region of Brazil. Located on the banks of the São Francisco River, on the border with the State of Sergipe, Piranhas was founded in 1891 and originally named Floriano Peixoto (in honor of the Army General who was one of the founders of the Republic and was later elected President). It was also known as Porto de Piranhas, because fishermen caught piranhas (a carnivorous predator fish) there.
Тарих
Қала 1891 жылы негізі қаланды. Оның сәулеті кеш империя стилінің, Солтүстік-Шығыс құрылыс үлгісінің ерекшеліктерін көрсетеді. 1930 жылдары Пираньяс қаласына бірнеше рет кангасейролар шабуыл жасады – олар қарақшылар мен тонаушылардың топтары еді, оларды жаман атымен белгілі Лампиао басқарды. Ол жиі қала маңындағы тасты жартастарда полициядан жасырынып отырды.
The town was founded in 1891. Its architecture is typical of late Empire, Northeast style of constructions. In the 1930s, Piranhas was attacked several times by the cangaceiros, bands of marauders and bandits, commanded by the infamous Lampião, who frequently hid from the police in the rocky outcrops near the city.
Теміржол
Тарихи тұрғыдан алғанда, Пираньяс Сан-Франциско өзенінің төменгі ағысындағы кеме жүзудің соңғы нүктесі болды. Пираньястан тікелей жоғары ағыста өтпейтін таулы ағыстар болды, ал 60 км жоғарырақ Пауло Афонсодағы үлкен сарқырамалар орналасқан. Осы сарқырамалардың үстінен Сан-Франциско өзені 1500 км-ден астам қашықтыққа қайтадан кеме жүзуге қолайлы болды. 1881 жылы Пираньяс кеме қатынасына кедергі келтіретін бұл қиындықтарды айналып өту үшін салынған темір жол желісінің бастапқы нүктесі болды. Желі өзеннің терең жарылған аңғарынан көтеріліп, бірнеше километр қашықтықта оған параллель жүріп, солтүстік-батыс бағытқа бет бұрды, содан кейін өзеннің жоғарырақ бөлігінде қайтадан қосылды. Бұл желі Ольхо д'Агуа дас Флорес және Дельмиро Гувея сияқты бірнеше шағын қалалардан өтіп, жоғарғы Сан-Францисконың жағалауындағы Петроландияға жетті, бұл Пираньястан шамамен 80 км жоғарыда орналасқан. 1881 жылдан 1903 жылға дейін бұл темір жол Эстрада де Ферро Пауло Афонсо деп аталды. Осы мерзімнен кейін желі 1964 жылы жабылуға дейін екі басқа темір жол компаниясының құрамына енді. Желі ешқашан басқа темір жол желілерімен физикалық байланысқа түспеді, бастапқыдан соңына дейін жалғыз рельстік жол болып қала берді. Бүгінде Пираньяс қаласының орталығынан аңғардың беткейімен жоғары көтерілетін тасталған темір жолдың бөлігі, төмендегі аңғардағы Сан-Франциско өзені мен қаланың жоғары жағындағы Синго су электр станциясының көрінісін ұсынатын жаяу жолға айналды.
Historically Piranhas was the upstream limit of navigation on the lower São Francisco River. Immediately upstream of Piranhas there were impassable rapids, and 60 km further upstream was the major falls at Paulo Afonso. Above those falls the São Francisco became navigable again for over 1500 km. In 1881 Piranhas became the start of a railway line which was designed to bypass these obstacles to navigation. The line rose out of the deeply cut valley of the river and then, paralleling it at a distance of several kilometres, set off in a north westerly direction, before rejoining it further upstream. The line passed through a series of small towns including Olho d'Água das Flores and Delmiro Gouveia, before reaching its destination at Petrolândia, on the banks of the upper São Francisco, and approximately 80 km upstream from Piranhas. From 1881 to 1903 this railway was known as the Estrada de Ferro Paulo Afonso. After this date the line was incorporated successively in two other rail companies before closing finally in 1964. The line was never incorporated physically into any railway network, remaining a single, single track, line from beginning to end. Today the stretch of the abandoned trackbed, which climbs up the side of the valley from the centre of Piranhas, provides a walking route with views of São Francisco in the valley below and of the Xingó Dam hydroelectric installation, just upstream of the town.
Басқа көліктер
Бүгінде Пираньясқа Сан-Франциско өзені бойындағы бірнеше портерден қайықпен немесе Масейодан (AL 225) асфальтталған жолмен машинамен баруға болады.
Today Piranhas can be reached by boat from several ports along the São Francisco, or by car, via a paved road from Maceió (AL 225).
Бос уақыт
Муниципалитет Рио-Сан-Франциско табиғи ескерткішінің бір бөлігін қамтиды, ол Паулу-Афонсу гидроэлектр станциясы мен Сингу бөгеті арасындағы Сан-Франциско өзенінің шатқалдарын қорғайды. Өзен жағалауларында және көлдерде катамарандар, желкенді қайықтар және каноэлер сияқты су спорты түрлері қолжетімді, сондай-ақ Сан-Франциско өзенімен жүретін дәстүрлі бу кемелерінде (гайола) саяхаттар ұйымдастырылады. Көптеген сарқырамалар, өзеннің өзі, жартылай шөлейтті және құнарсыз каатинга, ерекше тас формациялары және өзен шатқалдары көз тартады.
The municipality holds part of the Rio São Francisco Natural Monument, which protects the canyons of the São Francisco River between the Paulo Afonso Hydroelectric Complex and the Xingó Dam. Water sports such as catamarans, sailboats and canoes are available at river beaches and lakes, as well tours along the São Francisco using typical paddle steamers (gaiolas). Several waterfalls, the river itself, the semi arid and rough caatinga, strange rock formations, and its river gorges are visible.