Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уэльс епискобы және ғалымы (1581 ж. қайтыс болған)
Welsh bishop and scholar (d. 1581)
Ричард Дэвис (шамамен 1505 – 7 қараша 1581) – Уэльс епискобы және ғалымы.
Richard Davies (c. 15057 November 1581) was a Welsh bishop and scholar.
Өмір
Ол Солтүстік Уэльсте дүниеге келді және Оксфордтағы Нью-Инн-Холл қаласында білім алды, 1549 жылы Букингемширдегі Мейдс Моретонның, содан кейін 1550 жылы Букингемширдегі Бернхамның викарі болды. Реформатор болғандықтан ол Мэри патшайымның билігі кезінде Женеваға қашқан, 1558 жылы Елизавета патшайым таққа отырғаннан кейін Англияға оралып, діни жұмыстарға кірісті. Уэльспен байланысы дерлік бірден жаңарды; Уэльс епархияларын аралаған комиссияда қызмет еткеннен кейін, ол 1560 жылдың қаңтарында Сент-Асафтың епископы болып тағайындалды, ал 1561 жылдың басында Сент-Дэвид епархиясына ауыстырылды. Епископ ретінде Дэвис жақын арада реформа жасауға ұмтылған, өте еңбекқор, белсенді және жомарт болды, бірақ шіркеу мүлкіне қатысты аса мұқият болмады. Ол Уэльс және Марш кеңесінің мүшесі болды, Кентербери архиепискобы Мэтью Паркермен жақын достық қарым-қатынаста болды, Паркер де, Лорд Бергли Уильям Сесил де оны Уэльс мәселелері бойынша сенімді кеңесші деп есептеді. Ол шешендігімен танымал болды, бірақ сөйлеуде қиындықтары болғандықтан, оған «Бифф» деген лақап ат қойылды. «Бифф» лақап аты ежелгі кельт тіліндегі «ақымақ» деген сөзден шыққан, қазіргі кезде осы сөзден «клоун» деген мағынада қолданамыз. Епископтың тағы бір досы – Уолтер Деверё, Эссекс графының бірінші графы болды. Уильям Сейлсбериге көмектесіп, Дэвис Жаңа Ұстаздықты валлий тіліне аударуға қатысты, сондай-ақ Уэльс тіліне «Ортақ дұғалар кітабының» аудармасын жасауға да үлес қосты. Ол 1568 жылғы Епископтар Киелі кітабын қайта қарауға көмектесті, өзі 5 Моисей кітабы мен Самуилдің екінші кітабына жауапты болды. 1581 жылдың қараша айында қайтыс болып, Абергили шіркеуіне жерленді.
He was born in north Wales, and was educated at New Inn Hall, Oxford, becoming vicar of Maids Moreton in Buckinghamshire in 1549, and then Burnham, Buckinghamshire, in 1550. Being a reformer he took refuge at Geneva during the reign of Mary, returning to England and to parochial work after the accession of Elizabeth in 1558. His connection with Wales was renewed almost at once; for, after serving on a commission which visited the Welsh dioceses, he was, in January 1560, consecrated bishop of St Asaph, whence he was translated, early in 1561, to the bishopric of St David's. As a bishop, Davies was an earnest reformer, very industrious, active and liberal, but not very scrupulous with regard to the property of the church. He was a member of the Council of Wales and the Marches, was very friendly with Matthew Parker, archbishop of Canterbury, and was regarded both by Parker and by William Cecil, Lord Burghley, as a trustworthy adviser on Welsh concerns. Famous for his oratory abilities, he was renowned for having an embarrassing speech impediment which earned him the affectionate nickname of Biffe. The nickname Biffe derived from the ancient Celtic word for fool from which we now take the word buffoon. Another of the bishops friends was Walter Devereux, 1st Earl of Essex. Assisting William Salesbury, Davies took part in translating the New Testament into Welsh, and also did some work on the Welsh translation of the Book of Common Prayer. He helped to revise the Bishops' Bible of 1568, being himself responsible for the book of Deuteronomy, and the second book of Samuel. He died in November 1581, and was buried in Abergwili church.