В Vogtland аймағы – Германия, Чехиядағы табиғи сұлулықтарға толы аймақ. Бавария, Саксония, Тюрингия штаттарын және Богемияны қамтиды. Тарихы, табиғатымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Vogtland (,) – Германияның Бавария, Саксония және Тюрингия штаттары мен Чехияның солтүстік-батыс Богемия аймағында орналасқан аймақ. Ол Euroregio Egrensis аймағымен шектеседі және оның ішінде көбінесе қамтылған. Атауы Вейда, Гера және Плауэн қалаларының Vögte ("қорғаушылар" немесе "билеушілер") бұрынғы басшылығына байланысты.
German region
Vogtland (; ) is a region spanning the German states of Bavaria, Saxony and Thuringia and north western Bohemia in the Czech Republic. It overlaps with and is largely contained within Euroregio Egrensis. The name alludes to the former leadership by the Vögte ("advocates" or "lords protector") of Weida, Gera and Plauen.
Табиғи география
Вогтландтың ландшафты кейде оның далалары, шалғындары және орманды төбелерінің арқасында идилликалық деп сипатталады. Оңтүстік және оңтүстік-шығыста Вогтланд төмен немесе орташа биіктіктегі тау тізбегіне дейін көтеріледі, ол Oberes Vogtland немесе Upper Vogtland деп аталады. Бұл жерде өсімдіктердің басым түрі – біртекті қылқан жапырақты орман. Вогтландтың ең биік тауы – 974 метрге жететін Шнеехюбель; тағы бір ерекше орын – теңіз деңгейінен 883 метр биіктіктегі Шнекенштейн, ол (негізінде жалған) топаз кристалдарының бірегей молдығымен танымал. Оның таулары оңтүстік-шығыстағы Рудные горынан оңтүстік-батыстағы Фихтель тауларына дейін, соның ішінде Эльстер тауларын қамтиды. Іргелес аймақтар – Франкон аймағының орманды бөлігі, Рудные горы, Тюрингия жотасы және Фихтель таулары. Вогтландтың оңтүстік-шығыс бөлігі ұлттық саябаққа ұқсас қорғалатын аймақ – Рудные горы/Вогтланд табиғи паркіне жатады. Солтүстік бөлігі, теңіз деңгейінен орташа есеппен 250 метр биіктікте орналасқан, бірнеше өзен аңғарларымен ерекшеленеді, себебі Ақ Эльстер, Цвиккауэр Мулде және Гелцш өзендері Вогтландтан бастау алады, ал Саале Бавария және Тюрингия арқылы Вогтландтың батысынан ағып өтеді.
The landscape of the Vogtland is sometimes described as idyllic, thanks to its fields, meadows and wooded hilltops. In the south and southeast, Vogtland rises to a low or mid height mountain range also called Oberes Vogtland, or Upper Vogtland. Here, monocultural coniferous forest is the predominant form of vegetation. The Vogtland's highest mountain is Schneehübel, reaching 974 metres; another remarkable landmark is the Schneckenstein, 883 m above sea level, which gained some renown for its (falsely) alleged unique abundance of topaz crystals. Its mountains spread from Ore Mountains in the south east to Fichtel Mountains in the south west, including the Elster Mountains. Neighbouring regions are Franconian Forest, Ore Mountains, Thuringian Highland and Fichtel Mountains. The south eastern part of the Vogtland belongs to Ore Mountain/Vogtland Nature Park, a protected area comparable to a national park. In its northern part, which averages around 250 m above sea level, the landscape is marked by several river valleys, as the White Elster, the Zwickauer Mulde and the Göltzsch have their spring in the Vogtland, while the Saale flows through Bavaria and Thuringia in the west of Vogtland.
Мәдени география
Вогтландтың солтүстігіндегі өзен аңғарының географиялық ерекшеліктері теміржол және автомобиль трафигін бағыттау үшін салыстырмалы түрде ірі көпірлер салуды талап етті. Ерекше атақты Рейхенбах-им-Вогтланд пен Нецшкау арасындағы Гельцш виадугы – әлемдегі кірпіштен салынған ең үлкен көпір, сондай-ақ оның "кіші қарындасы" – Элстер виадугы. Екеуі де Дрезден мен Нюрнберг арасындағы қашықтықты жолайтын теміржол көпірлері ретінде пайдаланылады. Автокөлік көпірлеріне келер болсак, Хоф, Пирк және Вайсенсанд қалалары маңындағы A 72 тас жолының бөлігіндегі ірі көпірлер ең маңыздылары болып табылады, ал бір қалалық көпір ерекшеліктерімен көзге түседі: Плауен қаласында орналасқан, көбінесе Friedensbrücke деп аталатын Сиратал виадугы – Еуропадағы кесек табиғи тастан жасалған ең үлкен моноаркалы көпір. Вогтланд ландшафтының ажырамас бөлігі – су қоймалары, олардың жағалаулары көбінесе танымал демалыс және кемпингтік аймандар болып табылады.
The river valley geography in Vogtland's north made it necessary to build comparatively big bridges to channel railroad and automobile traffic streams. Particularly famous are the Göltzsch Viaduct between Reichenbach im Vogtland and Netzschkau, the world's largest bridge built of bricks, and her "little sister", the Elster Viaduct. Both of them are in use as railroad bridges closing the gap between Dresden and Nuremberg. As road bridges are concerned, the major bridges forming part of the A 72 near Hof, Pirk and Weißensand are the most important ones, while one urban bridge poses as a rarity: The Syratal Viaduct is Europe's biggest mono arch bridge made of chunked natural stone to be found in Plauen, commonly called Friedensbrücke. Integral part of the Vogtland landscape are its reservoirs, the shores of which mostly are popular holiday and camping destinations.
Баварияда
Хоф – университет қаласы және Хоф округінің орталығы.
Hof, university city and capital of the Hof county.
Тарих
Гераны қоршаған үлкен қоныс аймағы 1000 жылдан бері құжаттарда тіркелген. Бұл жерде 7-шы ғасырдың соңы немесе 8-шы ғасырдың басында сорб тайпалық тобына жатқан славян қоныс аударушылары қоныстанған деп есептеледі. Алайда, Вогтландтың көп бөлігі әлі де табиғи ормандармен жабылған және жоғарғы орта ғасырларға дейін, әсіресе «Немецтік шығыс қоныстануы» деп аталатын кезеңге дейін қоныстанбаған. Осы қоныс аударушылар негізінен 11-ші және 12-ші ғасырларда келді, олар славян немесе неміс этносына жатты, Франкония, Тюрингия және Саксония сияқты аймақтардан келді. Бүгінгі күні де бұл диалектілік аймақтарды бөлетін сызықтар бойынша байқауға болады, бұл Германияның алыс аймақтарында сөйленетін тілдермен ерекше ортақтықтарды көрсетеді және жақын жердегі елді мекендердегі тілдік айырмашылықтарды анықтайды. Мысалы, Жоғарғы Вогтландтың бірқатар ауылдарында бүгінге дейін Верхний Пфальцтегіге ұқсас диалектте сөйлейді (мысалы, «Kou» (сиыр) және т.б.). «Вогтланд» жер атауы (бұрын «Voigtland», «terra advocatorum» деп те аталған) осы аймақтағы Вогттардың 11-ші ғасырдан 16-шы ғасырға дейінгі билігінен шыққан. 12-ші ғасырда император Барбаросса өзінің билігін жеңілдету үшін Вогттарды шығыстағы императорлық ормандық жерлердің әкімшілері етіп тағайындады. Олардың штаб-пәтері Вейдадағы Остербург болды, осылайша бұл жер Вогтландтың бесігі ретінде танымал болды. Вогттардың құқықтарының ішінде жер астынан алынбаған минералдарға (Bergregal) және монета соғу ісін реттеу құқығына (Münzregal) иелік ету кірді, бұл құқықтарды император Фридрих II 1232 жылы оларға берді. 14-ші ғасырда Мейсен маркграфтарының билікке талап етуімен Генрих Плауен тек Рейхке бағынышты Войцберг доминионын қоспағанда, Богемия тәжінің билігіне бағынды. 1349 жылы оның ұлы Генрих Войтсбергті Богемияға тапсырды, осылайша бүкіл Вогтланд Рейхсафтерленге айналды. 1357 жылы Мейсен маркграфтығымен территория алмасу туралы келісімге қол жеткізілді, нәтижесінде Видерсберг, Лиебау, Адорф, Пауза, Нойенкирхен және Хиршберг (басқаларымен қатар) Мейсендік иелікке өтті, ал Борна, Гейтейн және Кохрен Вогтке берілді. Бұл алмасу Генрихтің туыстарымен күшті дау тудырды. Плауэн иелері, өздерін қалай атаса да, 1379 жылы Ауербах, Пауза және Либауды Мейсендік иелік ретінде қайтарып алды. 1426 жылдан бастап Плауэн иелері Мейсеннің бургграфтары болды және Саксониялық курфюрстермен үнемі билік күресінде болды. Подйбрадтың королі Георг Генрих II Плауен мен оның жаулары арасындағы ұрыс салдарынан Граслиц патшалық сарайының өртенуін оның билігінен бас тарту және 1466 жылы Эрнесттің Вогтландты басып алуы үшін себеп деп есептеді. Генрих II фон Плауен ашық түрде ақсүйектерге қарсы шыққандығы үшін оның алдында ұятқа қалды. Осылайша, Эрнест 1485 жылы Лейпциг бөлісінің нәтижесінде Эрнест әулетіне берілген Вогтландтың билігін алды, ал Regalia бірлескен басқаруда қалды. 1547 жылы Мюльберг шайқасынан кейін Эрнестиндер Вогтландтың иелігінен айырылды, император Фердинанд I оны өзінің канцлері Генрих IV Плауенге тапсырды, сондай-ақ Саксонияның электоры Морис Вогтландтың иелігіне ие болды. Генрих V және Генрих VI Саксонияның электоры Августқа қарыздарын төлей алмады. Ондықтан және басқа да міндеттемелердің кешіктірілуіне байланысты 1559 жылы ағайындар Вогтландты Курсаксенге кепілге берді. Генрих VI Вогтландтағы Плауэн Вогттарының билігін аяқтады, өйткені ол енді кепілдік сомасын төлей алмады. 1566 жылы Август Войтсберг, Оэльсниц, Плауэн және Пауза қалалары мен кеңсесін сатып алды. 1657 жылы басқа да мәмілелер бойынша Плауэн, Войтсберг және Пауза бойынша кеңселер Саксен-Зейц герцогтығына берілді, ал [[Манориализм]] және Шенек қаласы Курсаксен иелігінде қалды. 1718 жылы Саксония герцогтығының Зеиц желісі жойылғаннан кейін, бұл аймақтар Курсаксенге қайтарылды. Курсаксон үлесінен басқа, Ауербах және Шенек маңындағы ормандар Курсаксон және герцогтық аймақ болып табылатын ерекше аймақ болып қалды.
The larger settlemental region surrounding Gera has been recorded in documents as early as the year 1000. It is thought to have been inhabited since late 7th or early 8th century by Slavic Settlers who tribally belonged to the Sorbs. Large portions of the Vogtland, however, were still covered with pristine forests and were not settled before the High Middle Ages, especially until the period called the Deutsche Ostsiedlung. Those settlers arrived mainly in eleventh and twelfth centuries, ethnically being Slavic or German, coming from de like Franconia, Thuringia and Saxony. Even today this can be traced along lines dividing dialectal areas, providing linguistic differences at close distances of settlement while demonstrating peculiar commonalities with varieties spoken in more distant regions of Germany. For instance, in a number of villages of the upper Vogtland even nowadays a dialect is spoken similar to that in [[Upper Palatinate (/ou/ sounds instead of /u:/ as in Kou (en. cow) etc.). The place name Vogtland (formerly also known as Voigtland, terra advocatorum) originates in the rule of the Vogts in this region from the eleventh to the sixteenth century AD, specifically in reference to the Vogts of Weida, Gera and Plauen. In the 12th century, Kaiser Barbarossa appointed the first Vogts as administrators of his imperial forest areas in the East to facilitate his rule. Their headquarters was the Osterburg at Weida, thus giving it the reputation as the cradle of the Vogtland. Among the privileges of the Vogts were the endowment over minerals still unextracted from the ground (Bergregal) and the entitlement to regulating mint and coinage affairs (Münzregal), which were both handed down to them by Kaiser Frederick II in 1232. As in the 14th century claims to power by the Margraves of Meißen emerged, Henry of Plauen submitted to the tenure based regnancy of the Bohemian Crown, excepting only the dominion of Voigtsberg, that stayed tenured to the Reich. In 1349, his equinomic son Henry also handed Voigtsberg over to Bohemian tenure; thus the whole Vogtland had become a Reichsafterlehn (a specific status of tenure). In 1357 an exchange of territories was agreed with by the Margraviate of Meißen, effectually making Wiedersberg, Liebau, Adorf, Pausa, Neuenkirchen and Hirschberg (among others) Meißenian while Borna, Geithein and Kohren were handed to the Vogt. The exchange was heavily disputed by branch line cousins of Henry's. The Lords of Plauen, as they called themselves, retrieved Auerbach, Pausa and Liebau as Meißenian tenure in 1379. Since 1426 the Lords of Plauen were Burggraves of Meißen and found themselves in constant power struggles with the Saxonian Kurfürsts. King George of Podiebrad took the burning of the royal castle of Graslitz due to fights between Henry II of Plauen and his enemies to be an occasion to withdraw his tenure and have the Vogtland occupied by Ernest in 1466. Henry II von Plauen had fallen into disgrace with him for his open opposition against nobility. Thus, Ernest received tenure over the Vogtland which, at the occasion of the Leipziger Teilung in 1485, was transferred to the House of Ernest while keeping the [[Regalia under joint control. In 1547, after the Battle of Mühlberg, the Ernestines forfeited the tenure over the Vogtland and Kaiser Ferdinand I handed it down to his Chancellor Henry IV of Plauen, making Maurice, Elector of Saxony co tenant to the Vogtland tenure. Henry V and Henry VI could not settle up their debts towards Augustus, Elector of Saxony. Due to arrears in Tithe and other liabilities the Brothers impawned the Vogtland to Kursachsen in 1559. With Heinrich VI the rule of the Vogts of Plauen over the Vogtland ended, as he could not redeem the pawn any more. In 1566, Augustus acquired the office and towns of Voigtsberg, Oelsnitz, Plauen and Pausa. Matters were furtherly resettled in 1657, among other transactions assigning office over Plauen, Voigtsberg and Pausa to the Duchy of Saxe Zeitz while [[Manorialism and the town of Schöneck remained in Kursaxon possession. In 1718, after the Duchy of Saxe Zeitz line had vanished, the areas in concern reverted to Kursachsen. Asides from the Kursaxonian share, the forests around Auerbach and Schöneck remained an exceptional area being both Kursaxonian and ducal at the same time.
Көлік және инфрақұрылым
Вогтланд аймағын қоршаған аймақтар мен қалалармен байланыстыратын екі маңызды тас жол (A 72 және A 9) бар. Vogtlandbahn – аймақ ішіндегі, сондай-ақ мемлекеттік және халықаралық шекарадан тыс байланыстарды қамтамасыз ететін жекеменшік теміржол компаниясы, ол Vogtland Express пойызын пайдаланады. Vogtlandbahn қызметтеріне Deutsche Bahn-нан тәуелсіз Лейпциг, Регенсбург және Берлин қалаларына тікелей қатынас кіреді, сонымен қатар Богемия (Чехия) теміржол компаниясы Viamont және Бавариядағы Alex пойыздарымен бірлесіп, Мюнхен, Прага және Euregio Egrensis аймағындағы және одан әрі маңызды бағыттарға қосымша байланыстар ұсынады. Вогтландтан Берлинге автобус қатынайды. Еуропалық Одақ Аймақтар Еуропасына дамып келе жатқанда, Вогтланд аймағының саяси маңызына қарамастан, Euregio Egrensis аймағы үшін транзиттік көлік және туризм саласындағы маңыздылығы артуы мүмкін.
Two major motorways (A 72 and A 9) serve the Vogtland with connection to the surrounding regions and cities. Providing connections locally within the region and beyond state and national borders, Vogtlandbahn is a private railway company which operates the Vogtland Express. Vogtlandbahn services includes direct connections to Leipzig, Regensburg and Berlin independently from Deutsche Bahn and cooperates with Bohemian (Czech) railway company Viamont as well as with Bavaria based Alex train services to provide further connections to Munich, Prague and further destinations of note in Euregio Egrensis and beyond. There is a bus service that runs from Vogtland to Berlin. While the European Union develops into a Europe of Regions, Vogtland could experience an increase of significance for transiting traffic and tourism for the region of Euregio Egrensis, independently from the political meaning of Vogtlandkreis.