Кіріспе
Британ жазушысы және журналисі Хью Кингсмилл Ланн (21 қараша 1889 – 15 мамыр 1949) кәсіби қызметі үшін тегін қалдырған, жан-жақты британ жазушысы және журналисі болды. Оның бауырлары – жазушылар Арнольд Ланн мен Брайан Ланн.
Hugh Kingsmill Lunn (21 November 1889 – 15 May 1949), who dropped his surname for professional purposes, was a versatile British writer and journalist. The writers Arnold Lunn and Brian Lunn were his brothers.
Өмір
Хью Кингсмилл Лунн Лондонның Блумсбери ауданындағы Торрингтон скверінде дүниеге келді. Ол, Lunn Poly саяхат агенттігінің негізін қалаушы сэр Генри Симпсон Лунннің үш ұлы мен бір қызының екінші ұлы және екінші баласы еді. Ол Харроу мектебінде және Оксфорд университетінде білім алды. Бітірген соң, ол 1911/2 жылдары Энид Багнольдпен бірге «Hearth and Home» басылымын редакциялаған Франк Харрис үшін қысқа мерзімге жұмыс істеді; кейін Кингсмилл Харрис туралы сын-естелік өмірбаян жазды. 1916 жылы ол Бірінші дүниежүзілік соғыста британ армиясы қатарында шайқаса бастады және келесі жылы Францияда тұтқынға түсті. Ол Дж. Милтон Хейс және Алек Вомен сияқтылармен бірге Майнц цитаделінде соғыс тұтқыны ретінде ұсталды. Соғыстан кейін ол жазумен айналыса бастады, бастапқыда ғылыми фантастика және детектив жанрларында шығармалар жазды. 1930 жылдары ол «Ағылшын шолуы» журналына материалдар жазды; кейін сол журналдың ізбасары «Ағылшын шолуы» журналы үшін көптеген ғылыми емес мақалалар жазды. Оның кең ауқымды туындыларына сын, эсселер мен өмірбаян, пароди́ялар мен юмор, сондай-ақ романдар кіреді, ол сонымен қатар бірнеше антологияны редакциялады. Ол «Достар – қарым-қатынас үшін Құдайдың кешірімі» деген сөзін айтқандығымен есте қалды, бұл сөз Эмброуз Бирске тән ерекше стильде айтылды. Бұл нақыл сөз кейін Ричард Инграмс Кингсмиллдің Хескет Пирсон және Малкольм Маггериджбен достығы туралы естеліктерінің аталымын беру үшін пайдаланды. Кингмилл 1942-1944 жылдары «Punch» журналының, ал 1945-1949 жылдары «New English Review» журналының әдеби редакторы болды. Ол 1915 жылы Айлин Фицджеральдқа үйленді және олардан бір қыз дүниеге келді. 1927 жылы олар ажырасты. Кингмилл 1934 жылы екінші рет Дороти Вернонға үйленді, олардан екі қыз бен бір ұл туды. (Оның өзінің де бір ұлы болған). Ол 1949 жылы Брайттонда рактан қайтыс болды.
Антолог
Романшы, биограф, очеркші және әдеби сыншы ретіндегі кең ауқымына қарамастан, Кингсмилл бүгінде антология жасаушы ретінде жақсы танымал. Ол 1929 және 1955 жылдар аралығында кем дегенде сегіз юмористикалық және ерекше антология жинағын жасады (олардың жіктелуіне байланысты). Алғашқысы – «Нақыл сөздер мен айыптаулар антологиясы» ең сәттісі болды және осы күнге дейін ең танымал болып табылады. Озуолд Мосли оған қатты риза болғандықтан, бір данасын Адольф Гитлерге жіберген. Хескет Пирсонның «Музалардың биік төбесі» (антологиялардың соңғысы) кітабының алғы сөзінде: «Кингсмиллдің өзі адамдар оның айыптау жинағын мақтағанда біраз алаңдады» деп жазған. Майкл Холройд «Махаббаттың ең жаман жағы» (1931) жинағын, шындықтан алыс жазулар жинағын, ең қызықты деп санайды. Ол Д. Б. Уиндхэм Льюис пен Чарльз Лидің бір жыл бұрын жарық көрген «Толтырылған сұлу» антологиясына ұқсайды. Кингсмиллдің көп оқуы мен жақсы жадының арқасында ол бір айдың ішінде антология құрастыра алатын, бұл оған қаржылық міндеттемелерді орындауға көмектесті. «Англиялық гений» (1938) және «Босвеллсіз Джонсон» (1940) атты тағы екі еңбегі антология форматының кейбір элементтерін қамтиды, бірақ оларда көбірек түпнұсқа мазмұн бар.
Жазулардың түсіндірмелі тізімі
"Сүйіспеншілікке құштарлық" (1919). "Хью Ланн" атты есіммен жазылған роман. Ральф Паркер кейіпкері Фрэнк Харрис, Барбара – Энид Багнольдке негізделген. "Таңның кешігуі" (1924). "W. J", "Дүние аяғы" және "Саясаткердің ыдырауы" атты үш повесть қамтиды. Жеке қаражатымен жарық көрген. "Блондел" (1927). 1925 жылы жазыла бастаған роман. Ричард Жүректас заманында өтеді, бірақ тарихи роман емес: ол Кингсмиллдің жас кезінде ирланд әйеліне ғашық болған оқиғасына негізделген. "Мэтью Арнольд" (1928). Бейресми стильде жазылған өмірбаян (кейіпкер туралы әрдайым "Мэтт" деп айтылады). "Көңіл-күйді пропорционалды түрде сынауға" толы. "Пуритандықтан кейін, 1850-1900" (1929). Диан Фаррар, Сэмюэл Батлер, Фрэнк Харрис және В. Т. Стид туралы төрт ұзын эссе, пуритандық 1820 жылдары жойылмаған, Виктория дәуірінде тірі қалған деген идеямен байланысты. "Намыс пен қаралау антологиясы" (1929). Джон Скелтоннан бастап соғыс ақыны Джеффри Ховардқа (1889-1973) дейінгі ашу-ызаның түрлі көріністерінің жинағы. Оның әзілді және ерекше антологияларының ең табыстысы. "Уильям Шекспирдің оралуы" (1929, 1948 ж. қайта қарастырылған). Шекспирдің 1943 жылы алты аптаға қайта тіріліп, өзі туралы сыншылар жазғандарды оқып, пікір білдіретін романы. Шығармашылық әдеби сын. "Екі сызықтың арасында" (1930). Өмірбаяндық. Ойын-сауық және жеңіл-жарық соғыс естеліктері. "Көбінесе жағымсыз" (1930). Антология. "Намыс пен қаралау антологиясының" жалғасы. 1944 жылы біріктірілген том жарық көрген. "Махаббаттың ең жаман жағы" (1931). "Махаббат туралы жаман жазулардың көптеген үлгілерін" жинаған антология. "Фрэнк Харрис" (1932). Өмірбаян. Холройд оны "өте шебер жазылған және жинақталған" дейді, бірақ оны "жаулы" және "қастық" деп айыптағандар да бар. "Шындықтың үстелі" (1933). "The Bookman" және "The English Review" журналдарында жарияланған пародилер. П. Г. Вудхаус және әйгілі Хаусман пародиісі де бар. "Сэмюэл Джонсон" (1933). Оның ең жақсы өмірбаяны (Холройд), бірақ "Джонсонға деген сүйіспеншілігі кейде оның әдеттегі өткір сын-пікірлерінің қырларын жұмсартады". "Сезімтал саяхат" (1934). Чарльз Диккенстің өмірбаяны. Г. К. Честертонның Диккенсті қайырымды және өзімшіл әлеуметтік жұмыскер ретінде бейнелеуінен кейіптенген Кингсмиллдің портреті өте қатал және жеңілдетілмеген. Джордж Оруэлл оны "Диккенс туралы жазылған ең керемет шығарма" деп сипаттады, бірақ "мұндай "қарсылық" көзқарасы бұрыс түсінік тудыруы мүмкін". "Касанова аңызы: Сатирикалық қайта қарау" (1934) Уильям Герхардимен бірлесіп жазылған. Кингсмилл алғашқы өмірбаяндық бөлімін жазды, бұл жолы Хавелок Эллистің Касанованы "еркін рух, ақылды және батыл ойшыл" ретінде бейнелеуіне қарсы шықты. "Сол кездегі пікірлер" (1935). Антология. "Ата-аналар мен балалар" (1936). Антология. "Батыл ескі әлем" (1936). Газет пародилері, Малкольм Маггерриджбен бірге. "Келесі жылғы жаңалықтардың алдын ала көрінісі" (1937). Тағы да газет пародилері, Малкольм Маггериджбен бірге. "Skye High: Самуэль Джонсон мен Джеймс Босвеллтің ізімен Шотландиядағы турдың жазбасы" (1937). Хескет Пирсонмен бірлесіп жазылған үш әңгімелі саяхатнаманың біріншісі. "Жерде жасалған" (1937). Неке туралы антология. "Ағылшын генийі: ағылшын жетістіктері мен мінез-құлқына шолу" (1938). Редактор ретінде. W. R. Inge, Hilaire Belloc, Hesketh Pearson, William Gerhardi, E. S. P. Haynes, Douglas Woodruff, Charles Petrie, J. F. C. Fuller, Alfred Noyes, Rose Macaulay, Brian Lunn, Rebecca West, K. Hare, T. W. Earp-тің жаңа эсселері. "Д. Х. Лоуренс" (1938). Кингсмилл Лоуренске ықыласын жоғалтқан. Биографияның жеткіліксіздігі "Кингсмиллдің Лоуренстің генийінің оң жақтарына тоқталуға құштар болмауында жатыр". "Батылдық" (1939). Антология. "Джонсон Босвеллсіз: Сэмюэл Джонсонның заманауи портреті" (редактор) (1940). Босвеллден басқа бірнеше заманауи көздерден Джонсонның суретін ұсынады. "Құлау" (1940). Кингсмиллдің ең қанағаттанарлық романы ретінде қарастырылады, кейбір автобиографиялық элементтері бар некелік үйлесімсіздік туралы есеп. "This Blessed Plot" (1942). Хескет Пирсонмен бірлесіп жазылған саяхатнама. Англия мен Ирландиядағы саяхат пен әңгімелер туралы жазба. "Уланған тәж" (1944). Елизавета, Кромвель, Наполеон және Линкольн туралы зерттеулер қамтылған генеалогияға арналған эсселер, алдынан Гитлер генеалогиясы туралы жақсы жазылған тарау ("ол жазған ең керемет тараулардың бірі" Холройд). "Дик Уиттингтон туралы әңгіме" (1947). Хескет Пирсонмен бірлесіп жазылған саяхатнама. Бір пікірде олар әңгімелесуді жаңа өнер түрі ретінде саяхат кітабы ретінде ойлап тапқан. "Биографтың жолы" (1949). 1944 жылдан бергі жазылған әдеби сын жинағы. "Музалардың биік төбесі" (1955). Соңғы аяқталған антология, өлімнен кейін жарық көрген. "Карлайл генийі". Аяқталмаған өмірбаян. "Хью Кингсмиллдің ең жақсысы: Жазбаларынан таңдаулар" (1970). Майкл Холройдтың редакторы.
A Pre View of Next Year's News (1937). More newspaper parodies, with Malcolm Muggeridge
Skye High: The Record of a Tour Through Scotland in the Wake of the Samuel Johnson And James Boswell.(1937). The first of three conversational travelogues written in collaboration with Hesketh Pearson
Made on Earth (1937). Anthology on marriage. The English Genius: a survey of the English achievement and character (1938) As editor. New essays by W. R. Inge, Hilaire Belloc, Hesketh Pearson, William Gerhardi, E S. P. Haynes, Douglas Woodruff, Charles Petrie, J. F. C. Fuller, Alfred Noyes, Rose Macaulay, Brian Lunn, Rebecca West, K. Hare, T. W. Earp. D. H. Lawrence (1938). Kingsmill was unsympathetic to Lawrence. The biography's inadequacy "lies in Kingsmill's reluctance to linger for any length of time upon the positive nature and quality of Lawrence's genius". Courage (1939). Anthology. Johnson Without Boswell: A Contemporary Portrait of Samuel Johnson (editor) (1940). Presents a picture of Johnson from several contemporary sources outside of Boswell. The Fall (1940). Generally regarded as Kingsnill's most satisfactory novel, an account of marital incompatibility with some autobiographical elements. This Blessed Plot (1942) travelogue with Hesketh Pearson. A record of travel and conversations in England and Ireland. The Poisoned Crown (1944) Essays on genealogies containing studies of Elizabeth, Cromwell, Napoleon and Lincoln, prefixed by a closely written chapter on The Genealogy of Hitler' ("one of the most brilliant [chapters] that he ever wrote" Holroyd). Talking of Dick Whittington (1947) travelogue, with Hesketh Pearson. One review suggested that they had invented the conversation travel book as a new art form. The Progress of a Biographer (1949). Collection of literary criticism written since 1944. The High Hill of the Muses (1955). Last completed anthology, published posthumously. The Genius of Carlyle. Biography (unfinished). The Best of Hugh Kingsmill: Selections from his Writings (1970) edited by Michael Holroyd.