Кіріспе

Эдвард Джон Грегори, PPRBSA (19 сәуір 1850 – 22 маусым 1909) – британ суретшісі.

Өмірбаян

Грегори 1850 жылдың 19 сәуірінде Саутгемптон қаласында дүниеге келген. Ол Джон Грегоридің немересі, сэр Джон Франклиннің соңғы Арктика экспедициясындағы қосымша қозғалтқыштардың бас инженері, сонымен қатар кеме инженері Эдвард Грегори мен Мэри Энн Тейлордың үш ұл мен бес қыздан тұратын отбасындағы тұңғыш баласы болған. Он бес жасында доктор Крюкшанктың жеке мектебін бітіріп, туған қаласындағы әкесі жұмыс істеген Жарым аралдық және Шығыс булы навигациялық компаниясының сурет салу бөліміне кірді. Ол суретші болуды армандаған. Саутгемптонда Хьюберт фон Геркомер РА-мен танысып, оның отбасымен бірге сурет салу класын ашты. 1869 жылы Грегори Лондонға барып, Геркомермен бірге Оңтүстік Кенсингтон өнер мектебінде оқыды. Содан кейін Корольдік академия мектептерінде қысқа мерзім оқыды. Ұзақ өтпей Виктория және Альберт мұражайын безендіру жұмыстарына қатысты, ал 1871 жылы достары Геркомер мен Роберт Уокер Макбетпен бірге Уильям Лусон Томас жаңа ғана құрған «The Graphic» газетінде жұмыс істеді. Грегори бастапқыда театрдан эскиздер салса, кейіннен Сидней П. Холл мырзаның француз армиясынан фронттан жіберген эскиздерін көшірумен айналысты. 1876 жылы Мэри Джойнерге үйленді, одан балалары болған жоқ. 1909 жылдан өмірінің соңына дейін Грегори Корольдік Бирмингем суретшілер қоғамының президенті болды. Ол 1909 жылдың 22 маусымында Грейт-Марлоудағы Брэмптон-хаус резиденциясында қайтыс болды және Грейт-Марлоу шіркеуінің зиратына жерленді.

Шығармалары

Грегоридің суреттері, кейде өзі де, Холл да қол қойған, оның сурет салу шеберлігінің сан алуандығы мен ептілігін ашты. Ол 1875 жыл шамасында "График" журналымен үзбей жұмыс істеуін тоқтатты. Грегори Берлингтон Хауста жиі көрмеге қатыспады. Ол суретші ретінде алғашқы танымаллығын "Таң" (қазір Джон Сингер Сарджент, R.A. қолында) атты майлы бояумен салған суреті арқылы алды, ол алғаш рет 1879 жылы Дешамп галереясында көрсетілді. Оның ең жақсы туындыларының көп бөлігі 1871 жылы серіктес, ал 1876 жылы мүше болып сайланған Royal Institute of Painters in Water Colours көрмелерінде пайда болды. Ол 1898 жылы сэр Джеймс Линтоннан президенттік лауазымды мұрагерлік етті. 1875 жылдан 1882 жылға дейін Академияға жасаған үлесі көбінесе портреттерден тұрды, оның ішінде Дункан Маклареннің портреті де бар, оның көшірмесі Шотландия Ұлттық портрет галереясында сақталуда. 1882 жылы Италияға сапары барысында ол Каприге барып, Август бақтары мен Соларо тауының көркем суретін жасады. 1883 жылы ол Макбетпен бірге қауымдастыққа сайланды, ал 1898 жылы "Болтердің кілті: жексенбі күні" атты туындысын аяқтап, көрмеге қойғаннан кейін академик атағын алды, бірақ бұл жұмыс оған жұмсалған жылдардың нәтижесін толық ақтамады.