Кіріспе

Локомотивтердің дөңгелектерінің орналасуы

Уайт жүйесі бойынша бу локомотивтерін жіктеуде, 0-8-0 көрсеткіші алдыңғы бағыттық дөңгелектері жоқ, сегіз жетекші және біріктірілген дөңгелегі төрт осьте орналасқан, сондай-ақ артқы бағыттық дөңгелектері жоқ локомотивті білдіреді. Осындай локомотивтер сегіз дөңгелекті деп те аталады.

Шолу

0-8-0 дөңгелекті үлгілері тендерлік және танк локомотивтері ретінде құрастырылды. Ең алғашқы локомотивтер негізгі желілерде жүк тасымалы үшін, әсіресе жүкті тасымалдау үшін салынды, бірақ бұл конфигурация кейіннен ірі маневрлік локомотивтерде (шнурлы локомотивтерде) де жиі қолданылды. Дөңгелектердің мұндай орналасуы барлық қозғалтқыш салмағын жабысу салмағы ретінде пайдаланатын қуатты жүйені қамтамасыз етті, бұл тарту күшін және жабысу коэффициентін максималды деңгейге көтерді. Алайда, бұл схема көбінесе кішірек және жеңіл теміржолдар үшін тым ірі болды, онда ұқсас жұмыстарды 0-6-0 дөңгелекті локомотивтері орындаушы еді.

Австрия

1862 жылы Мюльхаустағы Андре Коехлин & Cie компаниясынан екі 0 8 0 локомотиві Австрияның Оңтүстік темір жолына жеткізілді. Кейін олар Италияға жіберіліп, Болонья мен Пистоя арасындағы Апеннин тауларында жұмыс істеді.

Қытай

1952 жылы Польшадағы Хразанув зауыты 81 750 мм кеңдігі бар локомотивтерді жеткізді, олар ресейлік P24 класының жаңартылған нұсқалары еді. 1958 жылға қарай Қытай өздерінің көшірмелерін жасауға кірісіп, C2, YJ, ZM 4, ZG және ZM16 4 сияқты класс локомотивтерін өндірді.

Рождество аралы

Пикет пен Бристольдің ұлдары 1931 жылы Рождество аралы фосфат компаниясының темір жолы үшін 0-8-0 тендерлі локомотив құрастырды.

Германия

0-8-0 дөңгелекті жүк локомотивтері Германияда бұрын өте танымал болған. Пруссия мемлекеттік теміржолдарында G7, G8 және G9 деп жіктелетін бірнеше 0-8-0 түрі болды. Олардың соңғысы – Пруссияның G 8.1 локомотивтері, 1913 және 1921 жылдар аралығында бес мыңнан астам данасы салынған ең көп санды неміс мемлекеттік теміржол локомотивтері болды. Олар 1972 жылға дейін Deutsche Bundesbahn қызметінде тұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғысқа арналған тары жолды Heeresfeldbahn HF 160 D класы жасалды. Локомотивтер сондай-ақ Kriegsdampflokomotive 11 (Әскери бу локомотиві 11 немесе KDL 11) деп те жіктелді. Соғыстан кейін локомотивтер бейбіт мақсаттарда қолданылды.

Ресей

Ресейдегі алғашқы 0-8-0 типтес паровоздар, Е класы [ru], 1858 жылдан бастап өндірілді. Ресейде 0-8-0 типтес локомотивтер әртүрлі О класындағы (Негізгі магистральдық) жүк локомотивтерімен ұсынылды. Олар 19 ғасырдың соңынан 1920 жылдарға дейін салынды. Оларды көпшілік «Овечка» (Қой) деп атады және патшалық Ресейдегі ең көп таралған жүк локомотивтері болды. Кейбірлері әлі күнге дейін жұмыс жасайтын күйде сақталған. 1930 және 1941 жылдар аралығында 159 класс деп аталатын стандартты конструкцияның 1000 данасы салынды. Олардың жұмысы нашар болғандықтан, Коломенский зауыты осы локомотивтердің жақсартылған нұсқасын, P24 класын жасады. 1941 жылға дейін 9 данасы салынды.

Оңтүстік Африка

Оңтүстік Африка теміржолдарында (SAR) маневрлеу жұмыстарын дәстүрлі түрде магистральдық локомотивтердің қуаты төмендетіліп орындалған. 1929 жылы арнайы салынған маневрлік локомотивтер енгізілгенде, SAR танк локомотивтерін пайдаланудың еуропалық тәжірибесіне қарағанда, маневрлеу үшін тендерлік локомотивтерді пайдаланудың американдық тәжірибесін ұстанды. 1929 жыл мен 1952 жыл аралығында үш класс 0-8-0 маневрлік бу локомотивтері пайдалануға енгізілді. 1929 жылы он төрт S класты локомотивтер пайдалануға берілді. Олар Германиядағы Henschel & Son компаниясымен салынған және SAR техникалық талаптарына сәйкес жобаланған, тендердің көмір бункерінің жоғарғы жағы ішке қарай орналастырылған, ал су багының жоғарғы бөлігі дөңгеленген, бұл экипаждың артқа көру мүмкіндігін жақсартты. Екінші типті, S1 класын 1939-1949 жылдар аралығында SAR бас инженер-механигі М.М. Лубсер жобалаған. Осы локомотивтердің он екісі, S класының ауырланған нұсқасы, Кейптаундағы Солт-Ривер шеберханаларында жасалды, ал біріншісі 1947 жылдың қазан айында жеткізілді. Тағы 25 S1 класты локомотивтер Солтүстік Британдық локомотив компаниясынан тапсырыс берілді. Глазго қаласы 1952 жылы, ал 1953 және 1954 жылдары жеткізілді. S1 класы тиімділігімен және экономиясымен ерекшеленді және толық жүктелген вагондарды тасымалдай алды. Порт жұмыстары үшін жеңіл осьтік жүктемесі бар маневрлік локомотивтердің қажеттілігін қанағаттандыру үшін 1952 және 1953 жылдары Фридрих Крупп компаниясы (Германияның Эссен қаласы) 100 S2 класты локомотивтерді жасады. Белгіленген салмақ шегін сақтау үшін S2 класы кішкентай қазанмен жасалды, нәтижесінде ол, әсіресе алдыңғы жағынан қарағанда, тар теміржол локомотивінің кішкентай қазанмен жабдықталған түріне ұқсады. Сондай-ақ, осьтік жүктемені азайту үшін, оның MY1 типті тендерлері болды, олар Buckeye үш осьті доңғалақ жинағында орналасқан.

Швеция

20 ғасырдың басында кейбір шведтік жүк локомотивтерінде 0-8-0 дөңгелек орналастыру схемасы қолданылды. Ең танымал мысалы – E класты бу локомотивтері, олардың көптеген түрлері 1990 жылдарға дейін стратегиялық резервте сақталды, содан кейін барлық бу машиналары резервтен алынып тасталды. E класты локомотивтер 1907 жылы өндіріске түсті, және көптеген түрлері 2-8-0 конфигурациясына өзгертіліп, E2 деп аталды. Бұл локомотивтер Солтүстік Швецияның тік көлбеулерге ие болған аймақтарында аралас мақсатта, ал Оңтүстік Швецияның тегіс ландшафтында ауыр жүктерді тасымалдау үшін арналған еді. Тағы бір локомотив – Пруссияның G8.1 моделі, Швецияда G класы деп аталды. Ол 1916 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ұлттық теміржол компаниясымен тапсырыс берілді, бірақ жеткізілуі 1918 жылға дейін кешіктірілді.

Ұлыбритания

1866 жылы Ұлыбританияның Ұлы Солтүстік темір жолының Арчибальд Стуррок екі 0-8-0T танк локомотивінің үлгісін жасады, бірақ бұл конструкция қабылданылмады. 1889 жылы Барри теміржол компаниясында көмір пойыздарын тарту үшін тендерлі локомотивтің нұсқасы енгізілді. Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының (LNWR) Фрэнсис Уэбб 1892 және 1904 жылдар аралығында 282 дана 0-8-0 локомотивін жасады. Оның ізбасары 1910-1922 жылдар аралығында қарапайым буды кеңейту нұсқасының 290 данасын жасады. 1902 жылы Ұлы Орталық темір жолының Джон Робинсон өзінің 8А класындағы тендерлік локомотивтерін енгізді, олар Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолында Q4 класы ретінде тіркелді. 1934 жылдан бастап бұл класс Робинсонның 2-8-0 локомотивтерімен ауыстырылды және олардың алынып тасталуы мен бұзылуы басталды, бірақ 1942-1945 жылдар аралығында Эдвард Томпсон он үш локомотивті бүйірлік танк локомотивтеріне (LNER Class Q1) түрлендірді. 1923 жылғы біріктіру нәтижесінде LNWR Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының (LMS) құрамына кірді. Генри Фаулер 1929 жылы LNWR локомотивтерін алмастыру үшін ішкі цилиндрлі локомотивті жобалады, бірақ олар қанағаттандырмайтын болып шықты және LNWR локомотивтерінен гөрі аз қызмет етті. 1914 жылы Лидстегі Manning Wardle фирмасы Bridge Water Collieries жүйесі үшін "Katharine" деп аталған бүйірлік танк локомотивін жасады. Кент және Шығыс Суссекс темір жолында 1904 жылы полковник Стивенс үшін Hawthorn and Leslie фирмасы "Hecate" локомотивін жасады, бірақ оған арналған тармақ желісі ешқашан аяқталмады. Локомотив өзге темір жолдар үшін тым үлкен болғандықтан, 1932 жылы Оңтүстік темір жолынан кіші локомотивке айырбастады. "Hecate" локомотиві Nine Elms локомотивтік депосында шунтер ретінде жұмыс істеді және 1950 жылы бұзылды. Оңтүстік темір жолында Ричард Маунселлдің Z класындағы бүйірлік танк локомотивтері алғаш рет 1929 жылы ауыр маневрлік локомотив ретінде жасалды, 1930 жылға дейін 8 данасы салынды.

Америка Құрама Штаттары

0-8-0 дөңгелекті құрылымы АҚШ-та локомотивтердің даму кезеңінде, 1840 жылдардың ортасында пайда болды. Бұл конфигурация танымал болды және көбінесе тендерлі локомотив ретінде құрастырылды. Ол ауыр маневрлік локомотив және жүк тасымалдауға арналған локомотив ретінде кеңінен қолданылды. 1844 жылдан бастап Росс Винанс Балтимор және Огайо темір жолы үшін 0-8-0 типтес локомотивтердің бірнеше сериясын жасады, бастапқыда тік қазанды конструкцияны қолданды, онда кривошипті білігі артқы жетек дөңгелегімен тікелей байланысты болды. Горизонталь қазанмен жабдықталғанда, бұл B&O темір жолында "Мад Диггер" класының локомотивтеріне айналды, олардың он екі данасы салынды. 1847 жылдың соңында B&O тісті жетектерден бас тарды және 1848 жылы Болдуин 0-8-0 жүк локомотивтерінің алғашқы сериясын жеткізді. USRA 0-8-0 – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Темір жол әкімшілігі (USRA) жүйесінде бекітілген стандартты класс. Бұл USRA типтес локомотивтерінің стандартты ауыр маневрлік локомотиві болды, олардың 175 данасы ALCO, Baldwin және Lima компанияларымен АҚШ-тағы көптеген темір жолдар үшін салынды. 1920 жылы USRA таратылғаннан кейін, USRA 0-8-0 локомотивтерінің тағы 1200 данасы салынды. 1920 жылдары Пенсильвания темір жолы өз аулаларындағы және түйіспе пункттердегі маневр жұмыстарын орындау үшін ең жақсы күштік қондырғыны алғысы келді. Өздерінің Juniata шеберханаларында салынған Пенсильвания темір жолының C1 классы, 278 000 фунт салмақпен, ең ауыр екі цилиндрлі 0-8-0 маневрлік локомотиві болды. Есептелген тарту күші 76 154 фунтқа тең болды. АҚШ-та I класс темір жолы үшін салынған соңғы пар локомотиві 0-8-0 No. 244, Норфолк және Вестерн темір жолының Роанок шеберханаларында 1953 жылдың желтоқсан айында құрастырылған S1 кластың маневрлік локомотиві болды. Ол 1958 жылдың наурыз айында қызметтен босатылды.