Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теңіз құсының паффиндермен туыс түрлері
Species of seabird related to puffins
Мүйізді кайра (Cerorhinca monocerata) – теңіз құсы және паффиндерге жақын туыс. Бұл Cerorhinca туысының қазіргі кездегі жалғыз түрі. Паффиндермен тығыз байланысы болғандықтан, бұл түрге «мүйізді паффин» деген жалпы атау ұсынылған. Бұл құс Солтүстік Тынық мұхитында кең таралған, шағын балықтармен қоректенеді және отарларда ұялайды. Атының шығуы – тұмсықтың мүйіз тәрізді өсіндісінен (осы өсіндіге арналған анатомиялық термин – рамфотека). Бұл мүйіз тек көбелекке дайын ересектерде ғана болады және паффиндердің тұмсығындағыдай, жыл сайын түсіп, жаңасы өседі. Бұл мүйіздің флуоресценттік қасиеттері де бар, бұл көбелек процесінде сигнал беруге қатысты болуы мүмкін. Мүйізді кайра (кейде бұзау кайра, мүйіз тұмсықты паффин немесе бір мүйізді паффин деп те аталады) – орташа мөлшерлі кайра, үлкен, күшті, қызғылт қоңыр тұмсығы бар (одан «мүйіз» шығып тұрады). Қауырсыны үстінен қараңғы, астынан ақшыл; көбелекке дайын ересектерде (еркек және әйел) көздерінің үстінде және тұмсығының артында ақ қауырсын болады. Еркектер әйелдерден сәл ірілеу (салмағы бойынша шамамен 10%).
The rhinoceros auklet (Cerorhinca monocerata) is a seabird and a close relative of the puffins. It is the only extant species of the genus Cerorhinca. Given its close relationship with the puffins, the common name rhinoceros puffin has been proposed for the species. It ranges widely across the North Pacific, feeding on small fish and nesting in colonies. Its name is derived from a horn like extension of the beak (the anatomic term for this extension is the rhamphotheca). This horn is only present in breeding adults, and like the elaborate sheath on the bill of puffins is shed every year. This horn also possesses fluorescent properties, which is likely involved in reproductive signalling. The rhinoceros auklet (also known as the rhino auklet, horn billed puffin, or unicorn puffin), is a medium sized auk with a large, strong, orange/brown bill (with the 'horn' protruding from it). The plumage is dark on top and paler below; breeding adults (both male and female) possess white plumes above the eyes and behind the bill. Males are slightly larger than females (about 10% in mass).
Тарату
Рhinoceros auklet – Солтүстік Тынық мұхитында мекендейтін, Солтүстік Америкада Калифорниядан (Канал аралдары) Аляскадағы Алеут аралдарына дейін, ал Азияда Хоккайдо мен Хонсю (Жапония), Корея түбегі және Сахалин аралында көбейетін теңіз құсы. Ол жағалау суларында да, ашық теңізде де қыстайды және қысқа көші-қон жасайды. Қазан және сәуір аралығында Калифорнияның ашық суларында көптеген құстар көшіп-қонады, олардың көп бөлігі Калифорнияның солтүстігіндегі көбейту ошақтарынан келеді. Калифорния жағалауында қоныстанған құстар өздерінің жерлерінде қалады. Rhinoceros auklet құстары моногамды болып табылады, көбейтін емес маусымда ұқсас аймақтарға көшіп-қонса да, жұптар жеке-жеке көшіп-қонады. Дегенмен, олар көбейту маусымы алдында колонияға оралғанда, азық іздеу қызметтерін үйлестіреді.
The rhinoceros auklet is a North Pacific auk that breeds from California (the Channel Islands) to the Aleutian Islands in Alaska in North America; and Hokkaidō and Honshū, Japan, as well as the Korean Peninsula and Sakhalin Island in Asia. It winters both in offshore and inshore waters, exhibiting some migration. Between October and April, migration of a large number occurs on pelagic California waters, most coming from breeding colonies north of California. Auks that reside off the California coast remain in their areas. Rhinoceros auklets are monogamous, and although they migrate across similar areas during the non breeding season, pair mates migrate separately. However, they do synchronize their foraging activity once they return to the colony during the pre laying period.
Тамақтандыру
Теңізде мүйізді кайралар балықпен қоректенеді, сонымен қатар кейбір крилл мен кальмар да жейді. Олар көктемде жағаға жақын суларда ортаңғы қабатта тамақтанады. Аңын ұстау үшін 148 секундқа дейін 57 метрге дейін суға сүңгіп түседі. Ұя салған мүйізді кайралардың диетасын зерттеулер олардың тамақтануының құс ұясы орналасқан жерге байланысты өзгеретінін көрсетеді. Вашингтон жағалауындағы Салиш теңізіне жақын орналасқан бір аралда, кайралар негізінен құмдық шағаламен қоректенеді, ал Вашингтон жағалауындағы тағы бір аралда, олар анчоус пен майшабақпен қоректенеді.
At sea, rhinoceros auklets feed on fish, with some krill and squid taken also. They feed inshore during the breeding season in the midwater. To catch their prey, they dive as deep as 57 meters (187 ft) for as long as 148 seconds. Diet studies of nesting rhinoceros auklets show that their diet is variable depending on the location of the bird's nest. At one island located near the Salish Sea off of the Washington coast, auklets feed mainly on sand lance, while at a separate island also off of the Washington coast, auklets feed on anchovy and smelt.
Бекінің флуоресценциясы
Құсбегілер моногамды және жоғары әлеуметтік болғандықтан, өмірлік серікті таңдау үшін олар басқа түрлердің физикалық ерекшеліктеріне үлкен мәнде берді. Жұптасу кезеңіндегі құсбегінің тұмсырындағы айқын мүйіз – осы мінез-құлықтың эволюциялық қосалқы өнімі болып табылады. Сонымен қатар, тұмсық ультракөк сәуледе қарағанда қызықты флуоресценттік қасиеттерге ие. Көптеген құс түрлері ультракөк сәуле арқылы белгілерді анықтай алады, бұл флуоресценцияның да көбейту мақсатында пайда болғанын көрсетеді. Жоғарғы және төменгі жақ сүйектері де флуоресценцияны шығарады, бірақ бұл құбылыс мүйізде ең айқын байқалады. Жыныстар арасында флуоресценцияның айырмашылығына дәлел жоқ, алайда жеке құсбегілерде флуоресценция мөлшері әртүрлі болады.
Since rhinoceros auklets are monogamous and highly social, the species depend heavily on physical characteristics of the other species in order to choose a lifetime mate. The prominent horn on the bill of breeding rhinoceros auklet is one evolutionary byproduct of this behavior. Also, the bill interestingly has fluorescent characteristics when viewed under ultraviolet light. Several bird species are able to detect cues through UV light, which supports the claim that this fluorescence is also meant for breeding purposes. While the upper and lower mandible give off fluorescence as well, this phenomenon is most prominent in the horn. There is no evidence for disparity of fluorescence between sexes, however, the amount of fluorescence does vary between individual auks.