Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық перформанс және бейне суретшісі, индустриалды музыка және электропоп әншісі Иштван Кантор (қаламы "Монти Кантсин" және "Амин!") (Кантор Истван; 1949 жылдың 27 тамызында Венгрияда туған) – неоизмнің алғашқы мүшелерінің бірі.
Canadian performance and video artist, industrial music and electropop singer
Istvan Kantor (aka "Monty Cantsin", and "Amen!") (Kántor István; born August 27, 1949, Hungary) is a Canadian performance and video artist, industrial music and electropop singer, and one of the early members of Neoism.
Өмір
Кантор 1949 жылғы 27 тамызда Венгрияда дүниеге келген. 1970-ші жылдары медицинаны оқыған, бірақ сонымен қатар коммунистік Будапешттің өнер тарихшысы Беке Ласло айналасындағы жасырын өнер ортасына да қатысқан.
Kantor was born in Hungary on August 27, 1949. In the 1970s, he studied medicine, but also participated in the underground arts scene of communist Budapest that centered on the art historian Beke László.
Алғашқы жұмыстар
1976 жылы Будапешттегі «Жас өнер клубында» Кантсин американдық әзілкеш және пошта арқылы сурет салатын Дэвид Закпен кездесті. Монреальге оралған соң ол «Поштадағы ми» атты пошта өнері көрмесін ұйымдастырды және 1979 жылы неоизм қозғалысын іске қосты. Ұзақ өтпей, неоизм Монти Кантсин есімін ұжымдық түрде қолданған халықаралық субмәдени желіге дейін кеңейді.
In 1976, at the Young Art Club in Budapest, Cantsin met the American prankster and mail artist David Zack. Returning to Montreal, he organized a Mail Art show, "The Brain in the Mail", and in 1979 founded the Neoism movement. Soon afterwards, Neoism expanded into an international subcultural network that collectively used the Monty Cantsin identity.
Қанды орындау
Кантордың 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басындағы жеке жұмысы ең бастысы "Қан науқаны" болды – ол өз қанын алып, қабырғаларға, кенептерге немесе көрермендерге шашыратып көрсететін үздіксіз өнерлеулер сериясы. Сонымен қатар, ол Неоист желісінде жұмыс істеуді жалғастырды, "Пәтер фестивальдері" деп аталған, кейде жай ғана "APTs" деп аталатын Неоист фестивальдерін ұйымдастыруға және қатысуға бірлесіп көмектесті. Сондай-ақ ол 2016 жылы Уитни мұражайында Джефф Кунстың ретроспективасында болды. Осының нәтижесінде ол кейбір галереялардан қуылды, және ол осы мәртебеге мақтанады. 2004 жылы ол Берлиндегі Гамбургер Бахнхоф заманауи өнер мұражайында Пол Маккартидің Майкл Джексон мүсінінің қасына өз қанымен толтырылған құтыны лақтырды. Кейінгі жұмыстары кейбір БАҚ-та қарапайым вандализм деп есептелді. Куратор Лора О'Райли Нью-Йорктегі Hole Shop галереясында суретші Нельсон Сайерстің туындысына Иштван Кантордың "Монти Кантсин" деп жазғаны туралы пікір білдірді: "Егер мұны өнер деп атасаңыз, басқа біреудің туындысына зәр сияқты шашырату – өзін-өзі көрсете берудің бір түрі екендігінің арасында жұқа сызық бар".
Kantor's own work in the late 1970s and early 1980s consisted most notably of the "Blood Campaign", an ongoing series of performances in which he takes his own blood and splashes it onto walls, canvases or into the audience. At the same time, he continued to work within the Neoist network, co organizing and participating in a series of Neoist festivals, which began as "Apartment Festivals", which were also called simply "APTs". and at the Jeff Koons retrospective at the Whitney Museum in 2016. In doing so he has been banned from some art galleries, a status he holds with pride. In 2004, he threw a vial of his own blood on a wall beside a sculpture of Michael Jackson by Paul McCarthy in the Hamburger Bahnhof contemporary art museum of Berlin. Although his later work has been dismissed as a simple vandalism by some parts of the media. Curator Laura O'Reilly, commenting on Istvan Kantors writing "Monty Cantsin" on a piece by artist Nelson Saiers in the Hole Shop gallery in New York, said "There's a fine line between pissing on someone else's piece as a form self expression – if you're going to call that art."
Роботтық өнер
Бұрынғы жұмыстарына шулы инсталляциялар да кіреді. Ол сонымен қатар "Машиналық секс акциясы тобын" құрды, ол S/M стиліндегі киберфутуристикалық дене спектакльдерін сахналады. Адам денесінің машиналармен байланысы, оның апокалиптикалық және көтеріліс әлеуеттері оның туындыларының негізгі тақырыбы болып табылады.
Past work also includes noise installations He also founded the "Machine Sex Action Group" which realizes theatrical cyber futuristic body performances in an S/M style. The human body in its relation to machines, explored both in its apocalyptic and subversive potentials remains a major theme of his work.
Марапаттар
2004 жылғы наурыз айында ол бейнелеу және медиа өнері саласындағы Канаданың генерал-губернаторының сыйлығымен марапатталды.
In March 2004 he was awarded the Canadian Governor General's Award in Visual and Media Arts.