Кіріспе
Конрад (шамамен 922 – 10 тамыз 955) – Қызыл (Konrad der Rote) аталған, 944 жылдан 953 жылға дейін Лотарингия герцогы болды. Ол Императорлық Салиан әулетінің негізін қалаушысы еді.
Өмір
Ол Вернер V-нің (935 жылы қайтыс болған) ұлы, Жоғарғы Рейндегі Нагегау, Шпейергау және Вормсгау аймақтарындағы франкон графы. Анасы, болжам бойынша, Швабия герцогы Бурхард II-нің қызы Хиха және оның әйелі Цюрихтың Регелиндасы болған. Салиан әулетінің алғашқы құжатталған өкілі Вернер V-нің тегі белгісіз; ол, мүмкін, франк Видонид әулетімен байланысты болған, оның әкесі Вернер IV (Валахо) Германия королі Конрад I-нің белгісіз әпкесіне үйленген. 941 жылы Конрад Рейн округтерінде әкесінің орнын басып, Рейннің оң жағалауындағы Веттерау аймағында қосымша жерлер алды. Конрад Вормста резиденциясын құрды және Рейн Франкониясындағы үстемдік үшін Майнц архиепископы Фридрихпен бәсекелесті. Салиан графтары франк жерлеріндегі беделін нығайта алды, ал олардың Конради әулеті 918 жылы король Конрадтың қайтысымен және Оттони әулетінің билікке келуімен корольдік мәртебесін сақтап қала алмады. Кейінгі корольдің кіші інісі Эберхард Франкония герцогы болды және уақытша Лотарингия герцогтығымен биледі, бірақ ол герцог Жильбердің Лотарингияға қарсы көтерілісіне қосылды, Германия королі Отто I-нің билігіне қарсы шықты және 939 жылғы Андернах шайқасында қаза тапты. Лотарингия Оттоның кіші інісі Генрихке берілсе, Конрад Қызыл король Оттоның адал қолдаушысы болып қалды және герцог Эберхардтың қайтысынан кейін франк регенті ретінде қызмет етті, герцог атағын алуға мүмкіндік алды. Ол сондай-ақ Батыс франк королі Людовик IV-тің Лотарингиядан бас тартуына көмектесті және корольдің інісі Генрихтің Оттоның өміріне қастандық жасау жоспарын ашты. Нәтижесінде, 944 жылы Адолесцент Лотарингияны иеленді. Бірақ жергілікті ақсүйектер оны қабылдамады, ол корольтің қолдауына тәуелді болды. Шамамен үш жылдан кейін ол Оттоның бірінші әйелі Эдит Вессекстің қызы, ағылшын королі Эдуард Ескінің қызы Лиутгардқа (953 жылы қайтыс болған) үйленді. Лиутгард пен оның 948 жылы туған ұлы Отто Вормсский кейіннен Каринтия герцогы болды. Конрад өзінің қабілетін дәлелдеді, 951 жылы король Оттоның алғашқы итальяндық жорығына қатысып, король Беренгар II-мен келіссөздер жүргізді, ол 952 жылы Аугсбургтегі императорлық диетаға келді және неміс патшасына адалдық серт берді. Бірақ Конрад патшасының алдауына ұшырады, Отон бұл мүмкіндікті пайдаланып, итальяндық Верона маркасын өзінің інісі Генрихке беруді талап етті. Келесі жылы Конрад өзінің күйеуінің інісі, Швабия герцогы Людольфқа қосылып, король Оттоға қарсы көтерілді. Көтеріліс кең ауқымға ие болды, бірақ көтерілісшілер жаугершілік күштермен күресуге кіріскеннен кейін басылды. Людольф пен Конрад Фрицлар диетасында герцогтіктерінен айырылды, ал Лотарингия корольдің інісі, Кельн архиепископы Бруноға берілді, ал Конрадты жергілікті ақсүйектер дереу қуды. Соңында, салиандар Лангенценнде Оттоға мойынсұнып, татуласты. Конрад өзінің иеліктерін сақтап қалды, бірақ герцог атағын қайтаруға қол жеткізе алмады. 954 жылы ол маркграф Героның Укерландтағы славян украиндеріне қарсы сәтті жорығына қатысты. Конрад Қызыл 955 жылы Аугсбург маңындағы Лехфельд шайқасында король Оттоның қол астында франк контингентінің командирі ретінде венгр шабуылшыларына қарсы шайқаста қаза тапты. Видукинд Корвейдің айтуынша: "Дүрыс айтқанда, герцог Конрад, шайқаста ең батылы, ерекше ыстық күннен шаршап, тыныс алу үшін қару-жарағының белбеуін босатып, оның мойнына жебе тиіп, бірден қайтыс болды". Конрадтың денесі Вормске әкелінді, онда оған зәулім жерлеу рәсімі жасалды және оның ұлы және мұрагері Отто Вормс соборына жерленді. Бұл кезеңде мұндай ерекше жерлеу рәсімі тек епископтар мен патшалардың құқығы болды. Конрад - Конрад II-нің, Киелі Рим императорының атасы.
"Duke Conrad, the foremost of all in combat, suffering from battle fatigue caused by an unusually hot sun, loosened the straps of his armor to catch his breath when an arrow pierced his throat and killed him instantly." Conrad's body was carried in state to Worms, where he was given a lavish funeral and buried at Worms Cathedral by his son and heir Otto. This kind of extraordinary burial was at this time a privilege of bishops and kings. Conrad was the great grandfather of Conrad II, Holy Roman Emperor.