Бенджамин Уичкот: Кембридж платонистерінің көшбасшысы және діни төзімділік жақтасы
Benjamin Whichcote
Бенджамин Уичкот (1609-1683) – ағылшын дін қызметкері, Кембридж платониктерінің жетекшісі. Адамның табиғаты толық бұзылмағанын, діни төзімділікті қабылдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англикандық епископ (1609–1683)
Anglican bishop (1609–1683)
Бенджамин Уиткотт (1609 жылғы наурыз – 1683 жылғы мамыр) – ағылшын мемлекеттік және пуритан дін қызметкері, Кембридж Король колледжінің провосты және Кембридж платониктерінің жетекшісі. Ол адамның «ақыл-ойының ұлы» екенін, сондықтан пуритандықтар сенгендей, табиғатынан толығымен бұзылмағанын айтты. Ол сонымен қатар діни төзімділікті де қолдады.
Benjamin Whichcote (March 1609 – May 1683) was an English Establishment and Puritan divine,
Provost of King's College, Cambridge and leader of the Cambridge Platonists. He held that man is the "child of reason" and so not completely depraved by nature, as Puritans held. He also argued for religious toleration.
Өмір және мансап
Квискот Шропшир графтығының Сток-апон-Терн қаласындағы Квискот залында дүниеге келген. 1628 жылы Кембридж университетіндегі Эммануэль колледжіне қабылданды, ал 1633 жылы колледждің мүшесі болды. 1637 жылы диакон және священник санатына ие болды. 1643 жылы үйленді және Сомерсет графтығының Солтүстік Кэдбери қаласындағы Кембридж шіркеуінде діни қызмет атқара бастады. 1644 жылы парламент университеттерді бақылауға алған кезде Король колледжінің 19-шы провосты болды. Бірақ, ол Ұлттық келісімге қол қоймаған жалғыз жаңа басшы болды. 1650 жылы, Interregnum кезеңінде Кембридж университетінің вице-канцлері болды және яһудилерге төзімділік көрсету мәселесі бойынша Оливер Кромвельге кеңес берді. Жаңарудан кейін Король колледжіндегі лауазымынан алынды, бірақ 1662 жылы Бірыңғайлық заңын қабылдағаннан кейін лауазымына қайта орналасты. Сол кезде бастап, 1666 жылы өртенгенге дейін Блэкфриарс шіркеуінің пасторы қызметін атқарды. 1668 жылы Сент-Лоуренс еврей шіркеуінің викарі тағайындалды. Квискот Кембридж платониктерінің жетекшілерінің бірі болды және либералды көзқараста болды. 1650 жылы бұрынғы ұстазы және досы Энтони Такнимен пікір таласына түсті. Ол толық бұзылу доктринасына қарсы болды және жартылай пелагиандық ұстанымды қабылдады, адамды "ақылдың баласы" деп есептеді, сондықтан пуритандықтар айтқандай, толығымен бұзылған жаратылыс емес. Ол кейбір мәселелерді ақылды және діншіл адамдардың шеше алмайтынын айтты, сондықтан діни төзімділік қажеттігін жеткізді. Әр түрлі уақытта әр түрлі адамдар оны арминиандық, социниандық және латитудинариандық деп айыптады. 1683 жылдың мамырында 74 жасында Кембриджде қайтыс болды және Лондондағы Сент-Лоуренс шіркеуіне жерленді.
Whichcote was born at Whichcote Hall in Stoke upon Tern, Shropshire. He entered Emmanuel College, Cambridge in 1628, and became a fellow in 1633. In 1637, he was ordained a deacon and priest at the same time. In 1643, he married and took up priestly duties in a Cambridge dispensed parish in North Cadbury, Somerset. In 1644, he became 19th Provost of King's College due to Parliamentary control of the universities. However, he was the only new head of house who did not subscribe to the National Covenant. In 1650, during the Interregnum, he was vice chancellor of the University of Cambridge, and advised Oliver Cromwell on the subject of toleration of the Jews. After the Restoration he was removed from his position at King's College, but reinstated when he accepted the Act of Uniformity in 1662. From that time he was the Curate of St. Anne's Church, Blackfriars, until it burnt down in 1666. In 1668, he was appointed Vicar of St Lawrence Jewry. Whichcote was one of the leaders of the Cambridge Platonists, and had liberal views. In 1650, he was involved in a controversy with his former teacher and friend Anthony Tuckney. He was opposed to the doctrine of total depravity and adopted a semi Pelagian position, holding that man is the "child of reason", and therefore not, as the Puritans held, of a completely depraved nature. He argued that there are some questions beyond the ability of reasonable and religious people to solve, and he therefore called for religious toleration. He was accused at various times by various persons of being an Arminian, Socinian, and Latitudinarian. He died in Cambridge in May 1683 aged 74 and was buried in London at the church of St Lawrence Jewry.
Шығармалары
Оның барлық шығармаларының көбі қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Оларға Б. Киткоттың «Таңдалған ойлары» (1685), «Таңдалған уағыздары» (1689), «Дискурстар» (1701) және «Ахлақтық және діни афоризмдер» (1703) кіреді.
Nearly all of his works were published posthumously. They include Select Notions of B. Whichcote (1685), Select Sermons (1689), Discourses (1701), and Moral and Religious Aphorisms (1703).