Кіріспе
Италиялық композитор Клаудио Мария Веджио (шамамен 1510 жылы туған) – Ренессанс дәуірінің итальяндық композиторы, негізінен әлемдік музыканы жазған. Ол Пьяченца қаласында дүниеге келген, және өмірінің көп бөлігін сонда өткізген болуы керек. Оның өмірі туралы 1540 жылдарға дейін көп мәлімет жоқ, тек Кастель'Аркватода Пьяченца графы Федерико Ангуиссоланың композиторы және клавесиншісі ретінде қызмет еткен кезеңі белгілі. Осы кезеңнен кейін ол тарихтан жоғалып, одан кейін оның жайлы ештеңе белгілі болмайды. Веджио мадригалдардың ерте композиторларының бірі, оның екі кітабы сақталған, олар 1540 жылы Венецияда (ноталар нересі ресми түрде алғаш рет misura breve деп аталып) және 1544 жылы төрт және сегіз дауысқа арналған күйде жарық көрген. Ол сонымен қатар контрапункттік және әсемдікпен безендірілген бөлімдері кезектесетін ричеркарлардың өнімді клавиштік композиторы болды. Стильдік тұрғыдан алғанда, олар Марко Антонио Каваццонидің ерте клавиштік стилі мен оның ұлы Жироламо Каваццонидің стилі арасындағы кезеңді білдіреді, ол ричеркарларды сөздің қазіргі мағынасында – яғни, имитациялық бөлімдер тізбегі ретінде жазды. Музыка зерттеушілері үшін ең маңыздысы – Веджионың Кастель-Арквато мұрағатында сақталған қолжазбасы. Бұл оның композициялық жобаларының дайын емес нұсқасы сияқты, көптеген эскиздер, түзетулер мен өшірілген жерлерді қамтиды; бұл сақталған ең ерте музыкалық қолжазбалардың бірі және сол кездегі композициялық процестерге сирек мүмкіндік береді. Көптеген композициялар – қазір жоғалған, басқа композиторлардың вокалдық шығармаларының клавиштік аспаптарға түсірілген нұсқалары.
Claudio Maria Veggio (born c. 1510) was an Italian composer of the Renaissance, principally of secular music. He was born in Piacenza, and must have spent most of his life there. Little is known about his life except for a brief period during the 1540s, when he was employed as a composer and harpsichordist for Count Federico Anguissola of Piacenza, at the Castell'Arquato. After this period of activity he vanishes from history; nothing further is known about him. Veggio was an early composer of madrigals, of which two books have survived, published in Venice in 1540 (the first to formally feature note nere under the name misura breve) and 1544, for four and eight voices respectively. He was also a prolific keyboard composer of ricercars which alternate contrapuntal and highly ornamented passages. Stylistically they represent an intermediate stage between the early keyboard style of Marco Antonio Cavazzoni and the style of his son Girolamo Cavazzoni, who composed ricercars in the more modern sense of the word — i. e., as a series of imitative sections. Of greatest significance to musicologists is a manuscript by Veggio which survived in the archives of Castell'Arquato. It appears to be a rough copy of his draft compositions, containing numerous sketches, strikeouts and revisions; it is one of the earliest such music manuscripts to survive, and provides a rare window into compositional procedures of the time. Many of the compositions are transcriptions for keyboard of vocal compositions, now lost, probably by other composers.
Анықтамалар және қосымша оқу
"Клаудио Веджио" және "Рицеркар" мақалалары, Стенли Сейди редакторы астындағы The New Grove Dictionary of Music and Musicians кітабында. 20 томдық. Лондон, Macmillan Publishers Ltd., 1980 жыл.