Джон Волкот: Англиялық сатирик және «Питер Пиндар» псевдонімі
John Wolcot
Жон Уолкот (1738-1819) – ағылшын сатиригі, "Питер Пиндар" псевдонімімен жазған. Медицина ғылымдарының докторы, сатира жанрындағы шығармаларымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын сатиригі (1738–1819)
English satirist (1738–1819)
Джон Вулкотт (9 мамыр 1738 күні крещеністе болған – 14 қаңтар 1819) – "Питер Пиндар" псевдонимімен жазған ағылшын сатиригі.
John Wolcot (baptised 9 May 1738 – 14 January 1819) was an English satirist, who wrote under the pseudonym of "Peter Pindar".
Өмір
Ол Девон графтығының Кингсбридж қаласына жақын Додбрук ауылында крещениеден өтті. Парақша тізілімінде оның тегі "Вулкот" деп жазылған. Оның қайда туғаны белгісіз. Ол туысынан білім алып, Абердин университетінен медицина докторы ғылымын қорғады. 1767 жылы ол Ямайка губернаторы сэр Уильям Трелоунидің жеке дәрігері болды. Оған Сент-Анн шіркеуінің жомарт қызметі ұсынылды, ондағы дін қызметкері ауыр сырқатқа шалдыққан еді. Вулкот Ямайкаға оралғанда, Сент-Анн шіркеуінің дін қызметкері жазылып, Вулкотқа оның орнына Вир шіркеуінің азырақ табысты қызметі ұсынылды. Сэр Уильям 1772 жылы қайтыс болды; Вулкот Англияға оралды және шіркеу қызметін тастап, медициналық тәжірибесін қайта бастады. Ол Трюрода орналасып, Джон Опидің талантын ашып, оған көмектесті. 1780 жылы Вулкот Лондонға көшіп, сатира жаза бастады. Оның алғашқы назары Корольдік академия мүшелеріне аударды. Бұл әрекеттері жақсы қабылданып, ол көп ұзамай биік нысаналарды сынап, король мен королева оның сатирикалық жебелерінің ең жиі кездесетін нысандарына айналды. 1785 және 1796 жылдар аралығында ол "Лузиада: Бес кантодан тұратын батырлық-комедиялық поэма" жариялады, оның аты корольдің дастарқанында бір құрт пайда болған жөніндегі аңызға байланысты болды. Лондонда Вулкот Джон Опидің де, кейін Ричард Мортон Пейдің де меценаты ретінде өнер әлеміндегі маңызды тұлғаға айналды. Оның басқа да шабуылдарының нысанына Джеймс Босвелл, Сэмюэл Джонсонның өмірбаянын жазушы; Джеймс Брюс, Абиссиния саяхатшысы; Ханна Мор, бұрынғы "көк шұлық" және драматург, сондай-ақ епископ Портеус кірді. Вулкоттың керемет әзіл-қалжың мен зирыққандық қабілеті болды, ол қатысы жоқ адамдарға өте күлкілі болғанмен, оның нысандарын қатты ренжітті. Оның зерек ақылы да зор болды және тиімді тіркестер құрау қабілетіне ие еді. Оның басқа шығармаларында, мысалы, жазған кейбір балладаларында, күтпеген мейірімділік және тіпті нәзіктік сезімі көрінеді. Олардың арасында "Көшпенді" және "Лорд Грегори" бар. Оның жазғандарының көп бөлігі қазіргі уақытта ескірген жағдайларға байланысты қызығушылығын жоғалтты, бірақ оның замандас репутациясын түсіндіру үшін оның ерекше дәмі әлі де жеткілікті. Австрия композиторы Йозеф Хайдн 1791-1792 жылдары Лондонға сапары кезінде жазған "Der Sturm" кантатасы үшін Вулкоттың "Менің шамшырағыма" деген өлеңін пайдаланды. 1811 жылы Вулкот Регенттік дәуірдің басталуын тойлау үшін өткізілген қымбат және әсем Карлтон үйінің мерекесіне жауап ретінде "Карлтон үйінің мерекесі" атты сатирикалық өлең жазды. Ол 1819 жылдың 14 қаңтарында Лондонның Сомерстаун қаласындағы Латхэм Плейс (қазіргі Черчвейдің бөлігі) үйінде қайтыс болды және Ковент-Гардендегі Сент-Пол шіркеуінің бақшасындағы мазарға жерленді.
Wolcot was baptised at Dodbrooke, near Kingsbridge, Devon. In the parish register, his surname was spelled "Woolcot". It is not known where he was born. He was educated by an uncle, and received his M. D. from Aberdeen University. In 1767 he went as physician to Sir William Trelawny, Governor of Jamaica. He was offered the lucrative living of St. Anne's, where the current parson was seriously ill. Wolcott went back to England and took holy orders in 1769. He returned to Jamaica to find the parson of St. Anne's had recovered and Wolcott was instead offered the less lucrative living of Vere. Sir William died in 1772; Wolcot came home and, abandoning the Church, resumed his medical career. He settled in practice at Truro, where he discovered the talents of John Opie, and assisted him. In 1780 Wolcot went to London and began writing satires. The first objects of his attentions were the members of the Royal Academy. These attempts being well received, he soon began to fly at higher game, the King and Queen being the most frequent marks for his satirical shafts. Between 1785 and 1796 he published The Lousiad: a Heroi Comic Poem in five cantos, which took its name from a legend that a louse had once appeared on the King's dinner plate. In London Wolcot became an important figure in the art world as patron of both John Opie and later, Richard Morton Paye. Other objects of his attack were James Boswell, the biographer of Samuel Johnson; James Bruce, the Abyssinian traveller; Hannah More, former bluestocking and playwright and Bishop Porteus. Wolcot had a remarkable vein of humour and wit, which, while intensely comic to persons not involved, stung its subjects to the quick. He had likewise strong intelligence, and a power of coining effective phrases. In other kinds of composition, as in some ballads which he wrote, an unexpected touch of gentleness and even tenderness appears. Among these are The Beggar Man and Lord Gregory. Much that he wrote has now lost all interest owing to the circumstances referred to being forgotten, but enough still retains its peculiar relish to account for his contemporary reputation. The Austrian composer Joseph Haydn drew on Wolcot's ode To My Candle for his cantata Der Sturm, composed during his visit to London in 1791–1792. In 1811 Wolcot wrote a satirical poem The Carlton House Fete in response to the costly and elaborate Carlton House Fête held to celebrate the beginning of the Regency era. He died at his home in Latham Place (now part of Churchway), Somers Town, London on 14 January 1819, and was buried in a vault in the churchyard of St Paul's, Covent Garden.