Англияның Винчестер графы Хью ле Деспенсердің тағдыры
Hugh Despenser the Elder
Хью ле Деспенсер – Англия королі Эдуард II-нің кеңесшісі, Уинчестер графы. Қарсыластарымен ұсталды, дарға асылып, басы кесілді. Тарих, Англия патшалығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уинчестердің бұрынғы графы Хью Ле Деспенсер (1 наурыз 1261 – 27 қазан 1326), кейде "Үлкен Деспенсер" деп аталады, бір кезде Англия королі Эдуард II-нің бас кеңесшісі болды. 1295 жылы барон, ал 1322 жылы Уинчестер графы атағын алды. Сэр Роджер Мортимер мен Эдуардтың әйелі, королева Изабелла басшылығымен Эдуардқа қарсы көтеріліс ұйымдастырған күштер оны тұтқындағаннан кейін бір күн өткен соң, ол асылып, содан кейін басы кесілді.
Former Earl of Winchester
Hugh le Despenser (1 March 126127 October 1326), sometimes referred to as "the Elder Despenser", was for a time the chief adviser to King Edward II of England. He was created a baron in 1295 and Earl of Winchester in 1322. One day after being captured by forces loyal to Sir Roger Mortimer and Edward's wife, Queen Isabella, who were leading a rebellion against Edward, he was hanged and then beheaded.
Өмір
Деспенсер Едуард I-ге көптеген жағдайларда соғыста да, дипломат ретінде де қызмет етті және 1295 жылы парламентке шақыру арқылы барондық атаққа ие болды. Оның ұлы Хью Деспенсер кіші Эдуард II-нің сүйіктісі болды, олардың арасында гомосексуалистік қатынас болған деген қауесет тарады. Ұлы Хью әкесіне де, патшаға да адал болды, бұл барондарды алаңдатты. Осыған дейін ол атқарған ең жоғары лауазымы – орман сот судьясы болды. Пирс Гавестонға қатысты дау кезінде Эдуардқа адал қалған бароннардың санатында болды. 1312 жылы Гавестон өлімге кесілгеннен кейін Деспенсер Эдуардтың адал қызметшісі мен бас әкімшісіне айналды, бірақ басқа барондардың қызғанышы – және, одан да маңыздысы, оның өзінің сыбайлас жемқорлығы мен әділетсіздігі – 1321 жылы оның ұлымен бірге елден қуылғанына себеп болды, сол кезде Вудсток графы Эдмунд Кент оны Синк Порттарының сақшысы лауазымынан алмастырды. Эдуард оларсыз өмір сүруге қиындық тапты және бір жылдан кейін оларды Англияға қайта шақырды, бұл әрекет королева Изабелланы ашуландырды, әсіресе 1322 жылы Деспенсер Винчестер графы атанғанда. Оның беделі ұлының беделі сияқты нашар болмаса да, Үлкен Деспенсер келесі бірнеше жылда көптеген адамдар тарапынан кең таралған қылмыстық әрекеттерге қатысқан деп айыпталды, көбінесе жалған айыптаулар, еңбекке жарамсыз жерге ену, ұрлық және ақша немесе жерді зорлықпен алу сияқты жағдайлар тіркелді.
Despenser served Edward I on numerous occasions both in battle and as a diplomat, and was created a baron by writ of summons to Parliament in 1295. His son, Hugh Despenser the Younger, became a favourite of Edward II, in what was rumoured to be a homosexual relationship. Hugh the Elder was loyal to his son and the King, which worried the barons. Until that time, the highest office he had held was justice of the forests. He was one of the few barons to remain loyal to Edward during the controversy regarding Piers Gaveston. Despenser became Edward's loyal servant and chief administrator after Gaveston was executed in 1312, but the jealousy of other barons—and, more importantly, his own corruption and unjust behaviour—led to his being exiled along with his son in 1321, when Edmund of Woodstock, Earl of Kent replaced him as Lord Warden of the Cinque Ports. Edward found it difficult to manage without them, and recalled them to England a year later, an action which enraged Queen Isabella, the more so when Despenser was created Earl of Winchester in 1322. Although his reputation was not as unsavoury as his son's, Despenser the Elder was accused by a significant number of people of widespread criminality during the next few years, often involving false accusations of trespass or theft and the extortion of money or land.
Өлім
Англия королевасы Изабелла мен сэр Роджер Мортимер күйеуі Эдуардқа қарсы көтеріліс ұйымдастырған кезде, олар екі Деспенсерді де тұтқындады – біріншісі үлкені, кейін кішісі. Бристоль қамалында Үлкен Хью тұтқындалғаннан кейін Изабелла оның жанын сақтауға тырысты, бірақ оның жаулары, әсіресе Мортимер мен Генрих, Ланкастер графы, әке мен ұлының екеуі де сотталып, жазаға тартылуын қалады. Тұтқынға алынғаннан кейін бір күн өткен соң, үлкен Деспенсер 1326 жылғы 27 қазанда Бристольде толық қаруланған күйінде асылды. Одан кейін оның басы кесілді, денесі кесек-кесек етіліп, итке жем болды. Оның басы патшаны қолдаған Винчестер қаласына жіберілді. Деспенсердің Винчестердегі титулы 1472 жылға дейін жаңартылған жоқ. Ал келесі айда кіші Деспенсер Херефордта асылып, жартылай тірідей тартылып, төрт бөлікке бөлінді. Деспенсердің өлімінен соң, оның негізсіз айыптаған мыңдаған адамдары кешірілді.
When Isabella, Queen of England, and Sir Roger Mortimer led a rebellion against her husband Edward, they captured both Despensers—first the elder, later the younger. Following Hugh the Elder's capture at the Siege of Bristol, Isabella interceded for him, but his enemies, notably Mortimer and Henry, Earl of Lancaster, insisted that both father and son should face trial and execution. One day after being captured, the elder Despenser was hanged in his armour at Bristol on 27 October 1326. He was then beheaded, after which his body was cut into pieces and fed to dogs. His head was sent to be displayed in Winchester, which had supported the king. Despenser's Winchester title was forfeit, not to be revived until 1472. The younger Despenser was hanged, drawn and quartered at Hereford the following month. After Despenser's death, pardons were issued to thousands of people whom he had falsely accused.