Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1222–1262 жылдар аралығындағы ағылшын дворяны Ричард де Клэр, 5-ші Гертфорд графы, 6-шы Глостер графы, 2-ші Гламорган лорды, 8-ші Клэр лорды (4 тамыз 1222 – 14 шілде 1262) – Гилберт де Клэрдің, 4-ші Гертфорд графының және Изабел Маршалдың ұлы. Ол сонымен қатар Уэльстегі ықпалды шекара лорды болды және әкесі қайтыс болғаннан кейін Гламорган иелігін мұраға алды. 1258–1263 жылдардағы конституциялық дағдарыста белгілі бір рөл атқарды.
English nobleman (1222–1262)
Richard de Clare, 5th Earl of Hertford, 6th Earl of Gloucester, 2nd Lord of Glamorgan, 8th Lord of Clare (4 August 1222 – 14 July 1262) was the son of Gilbert de Clare, 4th Earl of Hertford, and Isabel Marshal. He was also a powerful Marcher Lord in Wales and inherited the Lordship of Glamorgan upon the death of his father. He played a prominent role in the constitutional crisis of 1258–1263.
Ерте өмір
Әкесінің қайтысымен, ол Глостер графы болғанда (қазан 1230), Ричард бастапқыда Хьюберт де Бургтың қамқорлығына берілді. Хьюберт құлағаннан кейін, оның қамқорлығы Питер де Рошке (шамамен 1232 жылдың қазаны) тапсырылды; ал 1235 жылы Гилберт, Маршалл графына берілді.
On his father's death, when he became Earl of Gloucester (October 1230), Richard was entrusted first to the guardianship of Hubert de Burgh. On Hubert's fall, his guardianship was given to Peter des Roches (c. October 1232); and in 1235 to Gilbert, Earl Marshall.
Неке
Ричардтың Маргарет немесе Меготтамен алғашқы некесі 1237 жылдың қараша айында ажырасып немесе оның қайтысымен аяқталды. Олардың екеуі де шамамен 14-15 жаста болған. 1236 жылы Хьюберт де Бургтың қызы Маргареттің Глостердің жас графы Ричард де Клэрге үйленуі де Бургты қиын жағдайға түсірді, себебі граф әлі кәмелетке толмаған және король Генрих III-нің қарауында болды, ал неке корольдік рұхсатысыз болған. Бірақ Губерт бұл одақтың өзі жасағаны емес екенін мәлімдеді және корольға ақша төлейтінін уәделеді, соның салдарынан мәселе уақытша шешілді. Маргарет қайтыс болғанға дейін Линкольн графы Генрих патшаға Ричардты өз қызына алу үшін 5000 марка ұсынды. Бұл ұсыныс қабылданды және Ричардтың екінші некесі 1238 жылдың 2 ақпанында Линкольн графының 1-ші Джон де Лейсидің қызы Мод де Лейсимен болды.
Richard's first marriage to Margaret or Megotta, as she was also called, ended with either an annulment or her death in November 1237. They were both about 14 or 15. The marriage of Hubert de Burgh's daughter Margaret to Richard de Clare, the young Earl of Gloucester, brought de Burgh into some trouble in 1236, for the earl was as yet a minor and in the wardship of King Henry III, and the marriage had been celebrated without the royal licence. Hubert, however, protested that the match was not of his making, and promised to pay the king some money, so the matter passed by for the time. Even before Margaret died, the Earl of Lincoln offered 5,000 marks to King Henry to secure Richard for his own daughter. This offer was accepted, and Richard's second marriage, on 2 February 1238, was to Maud de Lacy, daughter of John de Lacy, 1st Earl of Lincoln
Әскери мансап
Ричард 1246 жылы Англиядағы Курияның талаптарына қарсы барондардың Папаға жазған хатына қосылды. Ол 1247 жылы Англияға келген корольдің жартылай бауырларына қарсы болғандардың бірі болды, бірақ кейін олармен келісті. 1252/3 жылдың тамызында король әскерімен Гасконияға аттанды, бірақ Ричард онымен бірге барудан бас тартып, оның қатты наразылығына қарамастан Ирландияға кетті. 1255 жылдың тамызында король оны және Джон Маунселді корольға жеткен хабарлардың рас екенін аныту үшін Эдинбургке жіберді. Олардың міндеті – жас король мен королеваны корольге әкелу еді. Граф және оның серігі, екі де Рустың салт аттылары болып көрсетіп, Эдинбург қамалына кірді және біртіндеп өздерінің адамдарын кіргізіп, қорғануға жеткілікті күш жинады. Олар Шотландия королевасына қол жеткізіп, ол күйеуінен айырылғанын айтты. Олар Русты қатаң жазамен қорқытып, оның корольге баруға уәде беруіне жетті. Сонымен қатар, шотланд ақсүйектері Эдинбург қамалының ағылшын қолында болғанына ашуланып, оны қоршауға әрекеттенді, бірақ король мен королеваны қоршауға алатындарын білген соң, бұл жоспардан бас тартты. Шотландия королі Ричардпен бірге оңтүстікке сапар шеккен сияқты, себебі 24 қыркүйекте олар Нортумберлендтегі Ньюминстерде король Генрих III-мен бірге болды. 1258 жылдың шілдесінде ол ауырып қалды, оның ағасы Уильяммен бірге оның уәзірі Уолтер де Скоттенэймен уланғаны айтылды. Ол жазылып кетті, бірақ інісі қайтыс болды. Ричардтың жеке қаруы: алтын түсті фонға үш қызыл шеврон. Ричард көптеген округтерге тараған кең байлықты мұра етіп қалдырды. Оның өлімінен кейін өткен бірнеше сот отырысында осы иеліктер туралы толық мәліметтер жарияланды.
Richard joined in the Barons' letter to the Pope in 1246 against the exactions of the Curia in England. He was among those in opposition to the King's half brothers, who in 1247 visited England, where they were very unpopular, but afterwards, he was reconciled to them. In August 1252/3 the King crossed over to Gascony with his army, and to his great indignation, Richard refused to accompany him and went to Ireland instead. In August 1255 the king sent him and John Maunsel to Edinburgh to find out the truth about reports which had reached the King that his son in law, Alexander III, King of Scotland, was being coerced by Robert de Roos and John Balliol. They were to try to bring the young King and Queen to him. The Earl and his companion, pretending to be the two of Roos's knights, obtained entry to Edinburgh Castle, and gradually introduced their attendants, so that they had a force sufficient for their defence. They gained access to the Scottish Queen, who complained to them that she and her husband had been kept apart. They threatened Roos with dire punishments, so that he promised to go to the King. Meanwhile, the Scottish magnates, indignant that their castle of Edinburgh was in English hands, proposed to besiege it, but they desisted when they found they would be besieging their King and Queen. The King of Scotland apparently travelled south with Richard, for on 24 September they were with King Henry III at Newminster, Northumberland. In July 1258 he fell ill, supposedly poisoned together with his brother William by his steward, Walter de Scotenay. He recovered, but his brother died. Richard's own arms were: Or, three chevronels gules. Richard left extensive property, distributed across numerous counties. Details of these holdings were reported in a series of inquisitions post mortem that took place after his death.