12 ғасырдағы ағылшын ақсұлуы Роджер де Клер

Кіріспе

12 ғасырдағы ағылшын дворяны Роджер де Клэр, 2-ші Гертфорд графы, 5-ші Клэр лорды, 5-ші Тонбридж лорды, 5-ші Кардиган лорды (1116–1173) – 12-ші ғасырдағы Англияның қуатты англо-норманды дворяны. Ол Гертфорд графтығы мен Клэр, Тонбридж және Кардиган құрметтеріне ағасы Гилберт мұрагер қалдырмай қайтыс болғаннан кейін ие болды.

Өмір

Роджер Ричард Фиц Гилберт де Клэр мен Элис де Гернонның ұлы болды. 1153 жылы ол өзінің туысы, Пемброк графы Ричард Стронгбоумен бірге Валлингфорд келісімінің қол қоюшыларының бірі ретінде көрінеді, онда Стивен Анжу Генриді өзінің мұрагері ретінде мойындады. Роджер 1156 жылы Кентербери мен Доверде шарттарға қол қойғанда кездеседі. Пауэллдің айтуынша, келесі жылы Генрих II-ден Оңтүстік Уэльсте басып алған жерлерін алуға рұқсат алды. Бұл, Уэльс жылнамаларындағы мәлімдеменің кеңейтілген түрі болуы мүмкін, онда ол осы жылы (шамамен 1 маусымда) Кардиганға кіріп, Хамфри, Абердифи, Динер және Рыстуд қамалдарын нығайтқан. Оңтүстік Уэльс князі Рис ап Груффидд Генрих II-ге осының салдарынан шағымданған сияқты; бірақ Англия патшасынан әділет алуға мүмкін болмағандықтан, өзінің жүрегі ауырған інісі Энион аб Анараудты Хамфри және басқа норман бекіністеріне шабуыл жасауға жіберді. «Камбрия жылнамалары» осы оқиғаларды 1159 жылға жатқызады; ал «Брут» князь Рис Кардигандағы барлық француз қамалдарын өртеп жібергенін қосты. 1158 немесе 1160 жылы Роджер армиямен Кармартен қамалын қоршаудан босату үшін келді, содан кейін Рис оны қоршауға алды және Динуэлирде лагерь құрды. Уэльс князіне шабуыл жасауға батылы келмей, ағылшын әскері бейбітшілік ұсынып, үйлеріне қайтты. 1163 жылы Рис Клэрдің басып алған жерлерін қайтадан шапты, сонымен қатар Клэр бұрын Хамфри қамалын басып алған Энионды құпия түрде өлтіргенін білуге болады. 1164 жылы ол Кларендон конституциясын қабылдауға көмектесті. Шіркеуге көрсеткен жомарттығы мен көптеген ізгі амалдары үшін Роджерді «Хертфордтың жақсы графы» деп атады. Ол 1163 жылға дейін Кіші Маркис монастырын құрды. Екінші рет Кардиган нормандықтардың қолынан тартып алынды; және жағдай осылай қауіпті болып тұрғандықтан, Генрих II 1165 жылы Уэльске әскерді бастап келді, бірақ бір Уэльс есебінде Рис 1164 жылы патшамен келісімге келгені және тіпті Англияда онымен кездескені айтылады. Уэльс жылнамасында осы жаңа қақтығыстың себептері ретінде Генрихтің уәделерін орындамауы (демек, зиянды өтеу) және екіншіден, Роджер, Клэр графы, Рис інісі Энионды өлтірген Уолтерді құрметпен қабылдауы көрсетілген. Үшінші рет Кардиганды басып алу және норман қамалдарын өртеу туралы мәлімделді; бірақ «Камбре анналы» 1165 жылға жатқызған оқиғалар «Брут и Тайвизион» 1163 жылға жатқызған оқиғалармен бірдей болуы мүмкін. Осы аралықта Роджер шетелде болды және 1160 жылы Ле-Манда, шамамен 1161 жылы Рождествоға дейін, ал 1161 жылы Руанда шарттарға қол қойғанда кездеседі. 1163 жылдың шілдесінде Томас Бекет оны Тонбридж қамалы үшін Кентербери архиепискобының басқарушысы ретінде құрмет көрсетуге шақырды. Ол бас тартуында, ол қамалды патшадан алғанын, архиепископтан емес, алғанын айтты және Генрих II оны қолдады. Келесі жылы ол Кларендон конституциясын «мойындағандардың» бірі болды. 1170 жылдың басында ол Кент, Суррей және Оңтүстік Англияның басқа да аймақтары үшін комиссарлар тобының бірі болып тағайындалды. Оның соңғы қолтаңбасы 1171 жылдың маусым немесе шілде айына жатады және Шевайеден шетелге жіберілген. Ол 1173 жылы қайтыс болған сияқты, және әрине 1174 жылдың шілдесі немесе тамызынан бұрын, оның ұлы Ричард, Клэр графы, патшаға Нортгемптонға барған кезде.

Roger was a son of Richard Fitz Gilbert de Clare and Alice de Gernon. In 1153, he appears with his cousin, Richard Strongbow, Earl of Pembroke, as one of the signatories to the Treaty of Wallingford, in which Stephen recognises Henry of Anjou as his successor. Roger is found signing charters at Canterbury and Dover in 1156. Next year, according to Powell, he received from Henry II a grant of whatever lands he could conquer in South Wales. This is probably only an expansion of the statement of the Welsh chronicles that in this year (about 1 June) he entered Cardigan and 'stored' the castles of Humfrey, Aberdyfi, Dineir, and Rhystud. Rhys ap Gruffydd, the prince of South Wales, appears to have complained to Henry II of these encroachments ; but being unable to obtain redress from the king of England sent his nephew Einion ab Anarawd to attack Humfrey and the other Norman fortresses. The 'Annales Cambriæ seem to assign these events to the year 1159 ; and the 'Brut' adds that Prince Rhys burnt all the French castles in Cardigan. In 1158 or 1160, Roger advanced with an army to the relief of Carmarthen Castle, then besieged by Rhys, and pitched his camp at Dinweilir. Not daring to attack the Welsh prince, the English army offered peace and retired home. In 1163, Rhys again invaded the conquests of Clare, who,learn incidentally, has at some earlier period caused Einion, the capturer of Humfrey Castle, to be murdered by domestic treachery. In 1164 he assisted with the Constitutions of Clarendon. From his munificence to the Church and his numerous acts of piety, Roger was called the "Good Earl of Hertford". He was the founder of Little Marcis Nunnery prior to 1163. A second time all Cardigan was wrested from the Norman hands; and things now wore so threatening an aspect that Henry II led an army into Wales in 1165, although, according to one Welsh account, Rhys had made his peace with the king in 1164, and had even visited him in England. The causes assigned by the Welsh chronicle for this fresh outbreak of hostility are that Henry failed to keep his promises – presumably of restitution – and secondly that Roger, earl of Clare, was honourably receiving Walter, the murderer of Rhys's nephew Einion. For the third time it is shown that Cardigan was overrun and the Norman castles burnt; but it is possible that the events assigned by the 'Annales Cambræ' to the year 1165 are the same as those assigned by the 'Brut y Tywysogion' to 1163. In the intervening years, Roger had been abroad, and is found signing charters at Le Mans, probably about Christmas 1160, and again at Rouen in 1161. In July 1163 he was summoned by Thomas Becket to do homage in his capacity of steward to the archbishops of Canterbury for the castle of Tonbridge. In his refusal, which he based on the grounds that he held the castle of the king and not of the archbishop, he was supported by Henry II. Next year he was one of the "recognisers" of the Constitutions of Clarendon. Early in 1170 he was appointed one of a band of commissioners for Kent, Surrey, and other arts of southern England. His last known signature seems to belong to June or July 1171, and is dated abroad from Chevaillée. He appears to have died in 1173, and certainly before July or August 1174, when Richard, earl of Clare, his son, went to the king at Northampton.