Абрахам Миньон: Голланд суретшісінің өмірі мен шығармалары
Abraham Mignon
Абрахам Миньон – голланд суретшісі, табиғат көріністері мен гүлдерді бейнелеген туындыларымен танымал. 17-18 ғғ. Еуропа коллекционерлері арасында сұранысқа ие болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландия суретшісі Абрахам Миньон немесе Миньон (21 маусым 1640 – 27 наурыз 1679), натюрморт суретшісі болған. Ол гүлдер, жемістермен бірге натюрморттар, ормандар мен үңгірлердегі натюрморттар, аңдар мен балықтардың натюрморттары, сондай-ақ гүл шоғы суреттерімен танымал. Оның туындыларына Ян Давидсон де Хем мен Якоб Маррелдің туындылары әсер еткен. Туған Германиясында көркемөнер білімін бастағаннан кейін, ол Голландия Республикасына көшіп, өмірінің соңғы жылдарын Утрехт қаласында өткізді. Оның туындыларын 17- және 18-ғасырлардағы Еуропаның жоғарғы топтарынан коллекционерлер іздестіріп алған.
Dutch painter
Abraham Mignon or Minjon (21 June 164027 March 1679), was a still life painter. He is known for his flower pieces, still lifes with fruit, still lifes in forests or grottoes, still lifes of game and fish as well as his garland paintings. His works are influenced by those of Jan Davidszoon de Heem and Jacob Marrel. After commencing his artistic training in his native Germany, he moved to the Dutch Republic where he was active in Utrecht during the last part of his short life. His works were sought after by 17th and 18th century collectors from the highest ranks of society throughout Europe.
Өмір
Миньон Франкфуртта дүниеге келді, ол 1640 жылғы 21 маусымда кальвинист шіркеуінде крещениеден өтті. Франкфуртта олардың дүкені болған. 1649 жылы Абрахамның отбасы Ветцлар қаласына көшкенде, Абрахамды гүл суретшісі және өнер сатушы Якоб Маррелдің қамқорлығына тапсырды. Маррел жас балаға көркем өнер білімі де берді. Ол өзінің ісін жүргізу үшін Миньонға сенім артты, сондықтан ол Голландия Республикасына және әсіресе Утрехтке жиі сапарлары кезінде оны Миньонның қолына қалдыратын. Сондай-ақ, Маррел Миньоннан өзінің әкесінен туған қызы Мария Сибилла Мерианды (1647–1717) натюрморт суретінің өнеріне үйретуді сұрады. Мария Сибилла Мериан – гравер Матвей Мерианның (1647–1717) қызы. Мария Сибилла Мериан гүл суретшісі ретінде танымал болды. Мүмкін, 1660 жылы Миньон қалған отбасы көшкен Ветцлар қаласына көшіп кеткен. Мүмкін, сол шамада Миньонның әкесінің қайтысы Утрехтке көшуге себеп болған. 1669 жылы Маррел мен Миньон екеуі де Сент-Лука гильдиясына тіркелді. Миньон Утрехттегі Ян Давидсон де Хеемнің шеберханасында жұмыс істеді. 1672 жылы де Хеем Антверпенге оралғаннан кейін Миньон де Хеемнің шеберханасын басқарған болуы мүмкін. Оның сүйікті тәсілі – кенептің ортасына қызыл немесе ақ раушандарды қою және гүлдердің барлық тобын қара фонға орналастыру. «Гүлдер мен сағатпен өлі табиғат» (Риксмузей) суретіндегі сағат пен солған гүлдер уақыттың барлығын жоятын ванитас символизмін анық көрсетеді. Абрахам Миньон бірнеше «пронкстильлевен» суреттерін салған, бұл 1640 жылдардан бастап Фландрия мен Голландия Республикасында танымал болған сәнді натюрморттар. Оның осы жанрдағы жұмысына Ян Давидс әсер еткен, ол Антверпенде тұрған кезінде жанрды дамытуда маңызды рөл атқарды. Бұл жанрдың көрнекті мысалы – «Жеміс-жидек пен устрицалармен өлі табиғат» (Риксмузей). Миньонның стильдік және тақырыптық дамуы натюрморт суретіндегі ерекше мамандықтар арасындағы шекаралардың бұзылуын көрсетеді, мысалы, ванитастар, аң аулау суреттері, пронкстильлевендер және т.б., бұл 17 ғасырдың ортасында басталды. Бұл жанрлардың араласуы суретшілерге жанрларды араластырумен тәжірибе жасауға мүмкіндік берді. Мысалы, Миньонның «Ормандағы аң аулауы» (Лувр, 1675) суретінде өлі табиғаттың дәстүрлі элементтері орманға көшірілген. Нәтижесінде ертедегі жанрлық категориялар мен конвенциялар біріктірілді. Орманның еденін натюрморт суреті үшін пайдалану жаңалық емес, өйткені оны Отто Марсеус ван Шрик бұрын енгізген.
Mignon was born in Frankfurt where he was baptized in the Calvinist church on 21 June 1640. In Frankfurt they owned a shop. When Abraham's family moved to Wetzlar in 1649, Abraham was placed in the care of Jacob Marrel, a specialist flower painter and art dealer. Marrel gave the young boy also artistic training. He clearly trusted Mignon to handle his business, as he would leave it in Mignon's hands during his frequent visits to the Dutch Republic and in particular, Utrecht. It was also Marrell who asked Mignon to train his live in stepdaughter Maria Sibylla Merian (1647–1717) in the art of still life painting. Maria Sibylla Merian was the daughter of the engraver Matthew Merian (1647–1717). Maria Sibylla Merian achieved distinction as a flower painter. It is possible that in 1660 Mignon had moved to Wetzlar where the rest of his family had moved. It is possible that the death of Mignon's father around this time prompted the relocation to Utrecht. In 1669 Marrel and Mignon were both registered in the Guild of Saint Luke there. Mignon was an assistant in the workshop of Jan Davidszoon de Heem in Utrecht. It is possible that after de Heem moved back to Antwerp in 1672 Mignon took over de Heem's workshop. His favourite scheme was to introduce red or white roses in the centre of the canvas and to set the whole group of flowers against a dark background. In the Still life with flowers and a watch (Rijksmuseum) the inclusion of a watch and wilting flowers clearly emphasizes the vanitas symbolism of time destroying everything. Abraham Mignon painted a few pronkstillevens, the sumptuous still lifes that were popular in Flanders and the Dutch Republic from the 1640s. His work in this genre was influenced by Jan Davidsz. de Heem who played an important role in developing the genre during his residence in Antwerp. A representative example in this genre is the Still life with fruit and oysters (Rijksmuseum). Mignon's stylistic and thematic development bears witness to the blurring of boundaries between the distinctive specialties in still life painting such as vanitas pieces, game pieces, pronkstilllevens, etc. that started in the middle of the 17th century. This blurring allowed artists to experiment with the mixing of genres. An example is Mignon's Still life of game in a forest (Louvre, 1675) in which the traditional elements of a still life are transposed to a forest. The result is a mixing of earlier genre categories and conventions. The use of a forest floor as the setting for a still life piece was not entirely new as Otto Marseus van Schrieck had already introduced it.
Нацистер тонаған өнер
1938 жылы нацистік гестапо Вена қаласындағы еврей өнер коллекционері Рудольф Гутманнан Миньонның «Блюменштюк» туындысын тартып алды. Гитлердің «Фюрермузейі» агенттері 1943 жылдың 10 қазанында «Доротеум» аукционында «Блюменштюк» туындысын сатып алды. «Ескерткіштерді сақтаушылар» оны тауып алып, 1951 жылға дейін Орталық жинақтау пунктіне жеткізді. Ол 1996 жылдың қазан айында «Christies Mauerbach» қайырымдылық аукционында сатылды. Германияның жоғалған өнер қоры қазіргі таңда Миньонның жеті туындысын тізімдеген, олардың екеуі «достық келісім» арқылы қайтарылды. Макс Стерн сурет өнерін қайтару жобасы да ұрланған туындылардың ішінде Миньонның туындысын іздеп отыр.
In 1938, the Nazi Gestapo seized Mignon's Blumenstück from the Jewish art collector Rudolf Guttmann in Vienna. Agents of Hitler's Fuhrermuseum acquired Blumenstück at the Dorotheum on October 10, 1943. The Monuments Men recovered it and moved to it the Central Collecting Point until 1951. It was sold at Christies Mauerbach Benefit Auction in October 1996. The German Lost Art Foundation currently lists seven artworks by Mignon, of which two have been the object of "amicable settlement". The Max Stern Art Restitution Project also lists a Mignon among the stolen artworks it is actively looking for.