Ағылшын құқығындағы келісімшарттардағы өтемақы – міндетті элемент. Бұл тараптардың өзара уәделері, тауар, ақша, қызмет түрінде болуы мүмкін. Келісімнің негізі!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Келісім-шарт тараптары бір-біріне уәде еткен қандай да бір құнды нәрсе – ағылшын құқығы бойынша сыйақы.
Something of value promised by parties to a contract to each other
consideration under English law
Сыйақы – ағылшын жалпы құқығындағы келісім-шарт заңының ұғымы және қарапайым келісім-шарттар үшін қажетті жағдай (бірақ акті арқылы жасалған арнайы келісім-шарттар үшін емес). Сыйақы ұғымын басқа жалпы құқық юрисдикциялары, соның ішінде АҚШ қабылдады. Сыйақы – кез келген құнды нәрсе болуы мүмкін (мысалы, тауарлар, ақша, қызметтер немесе осылардың кез келгеніне берілген уәделер), әр тарап өзінің міндеттемесін орындау үшін бір-біріне ұсынады. Өзара уәделер бір-бірі үшін сыйақы болып табылады. Егер тек бір тарап сыйақы ұсынса, келісім "тек уәде" болып саналады және оны күшіне енгізуге болмайды.
Consideration is an English common law concept within the law of contract, and is a necessity for simple contracts (but not for special contracts by deed). The concept of consideration has been adopted by other common law jurisdictions, including the US. Consideration can be anything of value (such as any goods, money, services, or promises of any of these), which each party gives as a quid pro quo to support their side of the bargain. Mutual promises constitute consideration for each other. If only one party offers consideration, the agreement is a "bare promise" and is unenforceable.
Тиістілік
Қамқорлықтың жақсы қамқорлық болуы үшін, оның қандай да бір құны болуы керек, тіпті ол құн шамалы болса да. Қамқорлықтың бастапқы уәдеге құндық жағынан тең болуы міндетті емес. Номиналдық қамқорлық келісімшарт үшін жарамды қамқорлық ретінде жеткілікті. Соттар қамқорлықтың лайықтылығын бағаламайды, өйткені әрбір уәденің субъективті құнын анықтау тараптардың құзырында. Британдық Лордтар палатасының Chappell & Co Ltd v Nestle Co Ltd (1959) ісінде лорд Сомервелл былай деді: «Келісімшарт жасасушы тарап өзі қалаған қамқорлықты белгілей алады. Егер уәде беруші бұрыштан ұнамайтынын және оны тастап кететінін дәлелдесе, онда бұрыш жақсы қамқорлық болып саналады».
Consideration must have some value, even if it is only slight value, in order to be good consideration. It is not necessary for the consideration to be equivalent to the initial promise in terms of value. Nominal consideration will suffice as good consideration for a contract, Courts will not measure the adequacy of the consideration as it is up to the parties to decide the subjective worth of each promise. In the British House of Lords case Chappell & Co Ltd v Nestle Co Ltd (1959), Lord Somervell said: "A contracting party can stipulate for what consideration he chooses. A peppercorn does not cease to be good consideration if it is established that the promisor does not like pepper and will throw away the corn."
Іллюзорлық ескерту
Уәде мен осы уәдеге қолдау көрсету үшін ұсынылған сыйлықтың арасында белгілі бір байланыс болуы тиіс. Егер бұрын істеу ниеті болмаған нәрсені істемеу ұсынылса, бұл сыйлық болып есептелмейді. Сыйлық, кем дегенде, уәде беруге түрткі болған болуы керек.
There must be some kind of connection between a promise and the consideration offered to support the promise. It is no consideration to "refrain from a course of conduct which it was never intended to pursue". The consideration must have been at least an inducement to enter into the promise.
Сотқа беру
Каллише́р бишофшеймге қарсы, негізсіз талап бойынша сотқа жүгінбеу – жарамды қарастыру, адал қателік.
Callisher v Bischoffsheim, forbearance to sue in a groundless action still good consideration; honest mistake.