Кіріспе

Угандадағы мемлекеттік қызметтерге саяси сайлаулар

Уганда сайлау комиссиясы (EC) президенттік және заң шығарушы органдарға жалпыұлттық сайлауларды ұйымдастырады. Президент бес жылдық мерзімге сайланады. Парламентті округтерден тікелей сайланған депутаттар, әр округтен бір әйел өкілі, сондай-ақ арнайы мүдделер тобының өкілдері – оның ішінде әскер, жастар, жұмысшылар және мүмкіндігі шектеулі адамдар құрайды.

Шолу

Угандадағы алғашқы ұлттық сайлау 1962 жылғы Уганда Ұлттық Ассамблеясының сайлауы болды. Уганда Халық Конгресі (UPC) мен Кабака Екка (KY) арасындағы одақ парламенттік орынның көпшілігін жеңіп, Оботе атқарушы премьер-министр ретінде Уганданың тәуелсіздік алғаннан кейінгі алғашқы үкіметін құрды. Иди Амин, Юсуф Луле және Годфри Бинаисаның биліктері сияқты диктатура мен саяси тартыстар кезеңінде 1980 жылдың желтоқсан айында президенттік сайлау өткізілгенге дейін сайлаулар ұйымдастырылмады. Оботе сайлау алаяқтығы туралы айыптаулар мен қызу даулар ортасында жеңімпаз деп жарияланды. Президенттікке үміткерлердің бірі Ювери Мусевени қарулы көтеріліс жариялап, Оботенің үкіметіне қарсы партизан соғысын (Уганда Буш соғысы) бастады. Мусевенидің Ұлттық Қарсылық Армиясы (NRA) 1986 жылы генерал Тито Окелло Лутваның үкіметінен билікті алды. Окелло Лутва алты ай бұрын 1985 жылғы 27 шілдедегі әскери төңкеріс арқылы Оботенің UPC үкіметін құлатқан болатын, содан кейін президент болды. Мусевени мен оның Ұлттық Қарсылық Қозғалысы (NRM) саяси партияларға сайлауда тікелей кандидаттарды тікелей ұсынуға тыйым салған «партиясыз демократия» түрін құрды. 1996 жылғы «партиясыз» президенттік сайлауда Мусевени Пауль Семогерере мен Мохамед Маяньяны үлкен артықшылықпен жеңді. Халықаралық және ішкі бақылаушылар сайлауды заңды деп бағалағанмен, екі жеңілген кандидат та нәтижелерге наразылық білдірді.