Кіріспе

Доктор Хейзел Клэр Уикс MBE (11 сәуір 1903 – 2 маусым 1990) – австралиялық жалпы тәжірибелі дәрігер және денсаулық сақтау жазушысы; ол салыстырмалы репродукция саласындағы зерттеуші ретінде мансабын бастаған. Доктор Уикс көптеген адамдар тарапынан қазіргі заманғы қорқынышпен күресудің негізін қалаушысы деп есептеледі және қорқыныш ауруларымен күресу туралы бірнеше кітап жазған. Бүгінгі таңдағы көптеген өзін-өзі көмектесу кітаптарында оның еңбектеріне сілтеме жасалады. Уикс өзінің көптеген науқастарының агорафобия, паникалық шабуылдар, фобиялар, жалпы қорқыныш және обсессивтік-компульсивтік бұзылыс сияқты әртүрлі қорқыныш ауруларынан зардап шегетінін анықтады. Кітаптарында ол "нервтік күйзеліс" терминін мүмкіндігінше қолданбауға тырысты, себебі бұл терминді тұманды, ғылыми емес және артық қорқыныш тудыратын деп санайтын. Уикс "қорқыныш күйі" терминінен де қашықтап, оны тым "медициналық" деп санады, сондықтан екі терминді де "нервтік ауру" деп алмастырды. Уикс науқастарының өміріне қорқыныш пен паникалық бұзылыстардың ұзақ мерзімді әсері, сондай-ақ психоанализ сияқты дәстүрлі психиатриялық емдеулердің жоғары сәтсіздігі туралы алаңдады, осы емдеулерді көптеген науқастар қолданып көрген. Оның орнына Уикс өзінің ерекше емдеу бағдарламасын жасады. Ол науқастардың жеке басының кемшіліктері немесе балалық шақтағы ауыр жағдайларға байланысты қорқыныш проблемаларынан зардап шекпейтінін, керісінше, проблемалар науқастың қорқыныштан қашу әдетінен туындайтынын, бұл әдет нашарлаған немесе өте сезімтал жүйке жүйесінен туындаған еді деп атап өтті. Ол Фрейдтік көзқарастарды және мінез-құлықшылардың демалу және тыныс алу техникаларын қолдана отырып науқастарды "сезімталдығын жоюға" тырысуларын да сынға алды. Уикс кітаптарында жүйке ауруына әкелетін үш негізгі қателік туралы айтты. Олар – сезімталдық, шатасу және қорқыныш. Ол көптеген жүйке ауруларының қатты сезімталдықпен және шатасу мен қорқынышпен күшейтілгенін түсіндірді. Доктор Уикс қорқынышты екі бөлек қорқыныш ретінде талдады: бірінші қорқыныш және екінші қорқыныш. Ол бірінші қорқыныштың рефлекстік, дерлік автоматты түрде пайда болатын қорқыныш екенін түсіндірді. Науқас әдетте бірден одан тайсалдайды, ал осы кезде ол бірінші қорқынышқа екінші қорқынышты қосады. Екінші қорқыныш – науқастың бірінші қорқынышқа қосқан қорқынышы. Екінші қорқыныш мысалдары: "Ой, құдайым! Тағы да солай! Мен бұған шыдай алмаймын!". Осы екінші қорқыныш бірінші қорқынышты тірі ұстап, науқасты сезімтал және жүйке ауруымен сақтайды. Уикс бастапқыда бағдарламаны өз науқастарында қолданды, содан кейін оның табысы туралы хабар тарағаннан кейін оны жазбалар мен кассеталар түрінде шығарды. Ақырында ол кітаптан және таспадан тұратын өзін-өзі көмектесу жинағын жасады, онда Уикс науқастарға бағдарлама бойынша жетекшілік етті. Ол осы бағдарламаны былайша қорытындылады: қорқыныш тудыратын жағдайға бетке қарау, паника сезімін қабылдау, оны жеңу және уақыттың өтуіне мүмкіндік беру. "Нервтеріңізге өзіңіз көмектесіңіз" (1962) (АҚШ атауы: "Нервтеріңізге үміт және көмек"), Уикстің алғашқы кітабы, 300 000-нан астам дана сатылды және он төрт тілге аударылды. Одан кейін "Нервтік азаптан тыныштық" (1972), "Агорафобияны қарапайым және тиімді емдеу" (1976) және "Нервтеріңізге көбірек көмек" (1984) кітаптары жарық көрді. Оның бесінші және соңғы кітабы "Нервтеріңізге соңғы көмек" (1989) өлімінен бір жыл бұрын жарық көрді. 1983 жылы доктор Уикс британдық Pebble Mill at One телебағдарламасында "Нервтік азаптан тыныштық" атты алты баяндама сериясында сұхбат берді, онда ол өзінің әдістерін түсіндірді. Осы баяндамалардың транскрипциясы, сондай-ақ екі BBC радио сұхбаты және Нью-Йорктегі Уайт-Плейнс ауруханасындағы екі сұхбат оның соңғы кітабында жарияланды. Уикс өзінің бес кітабында да өзін-өзі көмектесу әдістері мен кеңестерін ұсынады. Оның жұмысы жеке тәсілімен ерекшеленеді. Мансабының басында ол ғылым докторы және медицина докторы дәрежесін алған. Уикс өзінің соңғы кітабында жүйке ауруымен күрескенін сипаттады, онда ол қорқыныштан қалай зардап шеккенін түсіндірді. 26 жасында оған туберкулез деген дұрыс емес диагноз қойылды, бұл оның алаңдауына және іштен тым тартымды болуына себеп болды. Уикс екі жыл бойы қорқыныштан зардап шекті және оған жүйке ауруы туралы құнды түсінік берді. Доктор Роберт Л. Дюпон өзінің "Қорқынышты емдеу" (1998) кітабында 1983 жылы Уикстен паникалық бұзылысы болған-болмағанын сұрағанын айтады. Ол: "Иә, сіздер паникалық шабуылдар деп атаған нәрселер маған болды. Шын мәнінде, олар әлі де бар. Кейде олар мені түнде оятып қояды". Д-р Дюпон мұны естіп, өкініш білдірді. Ол Клэр Уикстің өзіне таңғалыспен қарағанын және оның: "Сіздің жанашырлығыңызды басқа біреуге сақтаңыз. Ол маған қажет емес және қаламаймын. Сіздер паникалық шабуыл деп атаған нәрсе – менің миымда уақытша орнынан ауысқан бірнеше қалыпты химиялық заттар ғана. Ол мен үшін ешқандай маңызға ие емес!" дегенін айтты. Бүгінде көптеген дәрігерлер оның кітаптарынан хабардар болмауы мүмкін, бірақ олар әлі де басылымда және оның еңбектерін оның мұрагерлері құрған Австралиядағы ұйым насихаттайды. Алпыс жылдан астам уақыт бойы доктор Уикстің алғашқы үш кітабы қорқыныш пен паникалық бұзылыстардан зардап шегетін жүз мыңдаған адамдарға өмірді өзгертетін жеңіліс әкелді. Доктор Уикс 1990 жылдан бері қайтыс болғанымен, Amazon.com-ның кемінде жартысынан астам тұтынушылар шолуларында оның кітаптарының бірі "маған өмір сақтап қалды" делінген. Уикс өзінің репродукция және бауырықшалар туралы ерте жұмысы жоғары бағаланады және осы саладағы зерттеушілермен жиі сілтеме жасалады.