Сент-Луис вагон құрастыру компаниясы тарихы

Кіріспе

Сент-Луис автомобиль компаниясы – 1887 жылдан 1974 жылға дейін жұмыс істеген, Миссури штатының Сент-Луис қаласында орналасқан теміржол жолаушылар вагондары, трамвайлар, қалааралық вагондар, троллейбустар және локомотивтерді өндірген ірі американдық компания.

Тарих

Сент-Луис автомобиль компаниясы 1887 жылдың сәуір айында трамвайлар мен басқа да жылжымалы құрамды өндіру және сату мақсатымен құрылды, олар көліктік индустрияны қолдаған трамвай және бу кемелері үшін қолданылды. Келесі жылдары компания автомобильдер, соның ішінде американдық Морс, Скельтон және Стандарт Six машиналарын жасады. 1917 жылы Сент-Луис ұшақ корпорациясының бөлімшесі ұшақ өндіру үшін Huttig Sash and Door компаниясымен серіктестік құрды. Екі дүниежүзілік соғыс кезінде компания планерлер, оқушылар, аллигаторлар, ұшатын қайықтар және дирижабль гондолаларын өндірді. Олардың ең табысты өнімдерінің қатарында Бірни қауіпсіздік вагоны және сол кезде өте танымал болған PCC трамвайы болды. Фирма Нью-Йорк және Чикаго қалаларының көлік жүйелерінде пайдаланылған кейбір көлік құралдарын, сондай-ақ 1939 жылы Оңтүстік темір жолы үшін эксклюзивті түрде жасалған FM OP800 теміржол вагондарын жасады. Сент-Луис автомобиль компаниясын Эдвин Б. Мейснер аға басқарды, ол 1956 жылдың 12 қыркүйегінде 71 жасында қайтыс болды. Мейснер компанияның президенті болды, ол елдегі теміржол және жеңіл теміржол вагондарын, сондай-ақ Сент-Луис ұшақ корпорациясын өндіретін ірі компаниялардың бірі еді. Ол көптеген жылдар бойы еврей қауымдастығының директорлар кеңесінде белсенді болды және 20 жылдан астам уақыт Шааре Эмет қауымының президенті қызметін атқарды. Кейін General Steel Industries деп аталған Сент-Луис автомобиль компаниясы Сент-Луис трамвайларын, троллейбустарын және Франциядағы Париж метросы сияқты алыс қалалардың көлік жүйелері үшін вагондар жасады. Мейснердің ұлы Эдвин Б. Мейснер кіші әкесінен кейін компанияның басшысы болды және Шааре Эмет қауымының белсенді мүшесі болып қала береді. Трамвайлар 1880 жылдардан бастап 1940 жылдардың ортасы мен соңына дейін Сент-Луис және оның маңындағы қалаларда үстемдік құрды. Эндрю Янг жаңа заманауи автобустардың трамвайлардың құзыретіне енуін бастағанын жазды. 1946 жылы ескі вагондарды ауыстыру үшін жаңа, ағымдағы трамвайлар пайдалануға берілді, олардың кейбіреулері 1903 жылға дейін соңғы жылдары салынған. 1960 жылы Сент-Луис автомобиль компаниясы General Steel Industries компаниясымен сатып алынды. 1964 жылы Сент-Луис автомобиль компаниясы Нью-Йорк метрополитені үшін 430 Дүниежүзілік көрмеге арналған панорамалық терезелі вагондарды (R36 WF) аяқтады және Нью-Йорк және Нью-Джерси порты үшін 162 PA 1 (110 жеке бөлім, 52 тіркеме) құрады, олар Нью-Джерсиге бағытталған Port Authority Trans Hudson желісінде пайдаланылды. Сондай-ақ, 1960 жылдардың ортасында компания Planet Corporation ұсынған жолаушылар капсулаларын салуды аяқтады, олар келушілерді Сент-Луистегі Gateway Arch Ұлттық паркінің (бұрын Джефферсон Ұлттық кеңейту ескерткіші деп аталған) Gateway Arch ең жоғарғы нүктесіне жеткізуге арналған. Сент-Луис автомобиль компаниясы 1968 жылға дейін қызмет етті және 1974 жылы жұмысын тоқтатты. Сент-Луис машинасының соңғы өнімдері Нью-Йорк метрополитені мен Стейтен-Айленд жылдам транзитінің R44 вагондары және R44 дизайнына негізделген USDOT State of the Art Car жылдам транзит демонстрациялық жиынтығы болды. Сент-Луис автомобиль құрастыру зауыты мен 8000 Холл-стриттегі бас кеңсесі қазір Сент-Луис бизнес орталығы болып табылады, бұл 2005 жылдан бастап қайта жаңартылған көп мақсатты өнеркәсіптік және коммерциялық кешен.

The St. Louis Car Company was formed in April 1887 to manufacture and sell streetcars and other kinds of rolling stock of street and steam railways supporting the traction industry. In succeeding years the company built automobiles, including the American Mors, the Skelton, and the Standard Six. The St. Louis Aircraft Corporation division of the company partnered with the Huttig Sash and Door company in 1917 to produce aircraft. During the two world wars, the company manufactured gliders, trainers, alligators, flying boats, and dirigible gondolas. Among their most successful products were the Birney Safety Car and the PCC streetcar, a design that was very popular at the time. The firm went on to build some of the vehicles used in the transit systems of New York City and Chicago, as well as the FM OP800 railcars manufactured exclusively for the Southern Railway in 1939. The St. Louis Car Company was headed by Edwin B. Meissner Sr., who died at age 71 on Sept. 12, 1956. Meissner was president of the company, one of the nation's largest manufacturers of railroad and light rail cars, and the St. Louis Aircraft Corporation. He was active for many years on the Jewish Federation Board of Directors, and served for over 20 years as President of Congregation Shaare Emeth. The St. Louis Car Co., later known as General Steel Industries, manufactured St. Louis streetcars and trolleys and cars for far flung transit systems such as the Paris Metro in France. Meissner's son, Edwin B. Meissner Jr., succeeded his father as head of the company, and continues to be an active member of Congregation Shaare Emeth. Streetcars held sway in St. Louis and its suburbs from the 1880s until the mid and late 1940s. Andrew Young records that new state of the art buses began to encroach on the streetcars domain. New streamlined streetcars were brought into service in 1946 to replace older cars, some dating back to 1903. In 1960, St. Louis Car Company was acquired by General Steel Industries. In 1964, St. Louis Car completed an order of 430 World's Fair picture window cars (R36 WF) for the New York City Subway and was building 162 PA 1s (110 single units, 52 trailers) for the Port Authority of New York and New Jersey for their use on the Port Authority Trans Hudson line to New Jersey. Also in the mid 1960s, the company completed building the passenger capsules, designed by Planet Corporation, to ferry visitors to the top of the Gateway Arch at the Gateway Arch National Park (then known as the Jefferson National Expansion Memorial) in St. Louis, Missouri. St. Louis Car continued business until 1968 and ceased operations in 1974. The final St. Louis Car products were R44 subway cars for the New York City Subway and Staten Island Rapid Transit, and the USDOT State of the Art Car rapid transit demonstrator set whose design was based on the R44. The St. Louis Car assembly plant and general office at 8000 Hall Street, St. Louis is now the St. Louis Business Center, a mixed use industrial and commercial complex redeveloped starting in 2005.