Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз ақсүйектері Француз тарихында бірнеше графтар, кейіннен Аленсонның корольдік герцогтары болды. Аталған титул Франция патшасының кіші ұлына сыйланды.
French nobles
Several counts and then royal dukes of Alençon have figured in French history. The title has been awarded to a younger brother of the French sovereign.
Тарих
Аленсон графтарының алғашқы тарихы 10 ғасырдан 13 ғасырдың басына дейін билік еткен Беллем әулетінен басталады. Аленсон Франция королі Людовик IX-тың ұлы Пьерге, содан кейін Филипп IV-нің інісі Валуа графы Карлға (1293) иелік ретінде берілді. Аленсон графтарының үшінші тармағы Валуа графының екінші ұлы Карлден тарады, ол 1346 жылы Креси шайқасында қаза тапты. 1414 жылы Аленсон графтығы герцогтыққа дейін көтерілді. Жан, 1-ші Аленсон герцогы, 1415 жылы Аженкур шайқасында қаза тапты, ал одан бұрын өз қолымен Йорк герцогын өлтірген болатын. Оның ұлы Жан, 2-ші Аленсон герцогы (Шекспирдің "Генрих VI" пьесасында еске алынады) 17 тамыз 1424 жылы Вернейль шайқасында герцогтығынан айырылды: герцог жеңіліске ұшырап, Джон, Бедфорд герцогы басқарған ағылшын әскерлеріне тұтқынға алынды. Жан 1449 жылы өзінің иеліктерін қайта басып алды. 1524 жылы Аленсон герцогтығы Франциск I-нің қарындасы Маргаритаға үйленген баласыз герцог Карл IV қайтыс болғаннан кейін тәжге қайта оралды; Маргарита өмір бойына атақты сақтап қалған сияқты, өйткені оның екінші күйеуі, Наварраның Генрих II 1540 жылы оны пайдаланды. Атақ 1559 жылы Екатерина де Медичиге, ал 1566 жылы оның кіші ұлы Францискке берілді. Генрих IV атақты Вюртемберг герцогіна кепілге берді, содан кейін ол Людовик XIII-нің бұйрығымен Орлеан герцогы Гастонға, Гиз герцогинясы Орлеандық Елизаветаға, Людовик XIV-нің немересі Берри герцогы Карлға (1710) және Людовик XVI-ның інісі Мсьеге (кейіннен Людовик XVIII) берілді. Аленсон герцогы атағы соңғы рет Орлеандық Фердинандқа, Немур герцогының ұлына және Луи Филипптің немересіне берілді.
The first line of Counts of Alençon came from the House of Belleme, who ruled from the 10th to the early 13th centuries. Alençon was granted as an appanage to Peter, son of Louis IX of France, and then to Charles, count of Valois, brother of Philip IV (1293). A third house of Alençon counts descended from Charles, second son of the Count of Valois, who was killed at the Battle of Crécy in 1346. The county of Alençon was raised to a dukedom in 1414. Jean, 1st Duc d'Alençon, was killed at Agincourt, 1415, after having with his own hand slain the Duke of York. His son, Jean, 2nd Duc d'Alençon (who features in Shakespeare's Henry VI), was dispossessed of his duchy in the Battle of Verneuil on 17 August 1424: the Duke was defeated and taken prisoner by English forces led by John, Duke of Bedford. Jean reconquered his domain in 1449. In 1524 the dukedom of Alençon reverted to the crown, in consequence of the death of the childless Duke Charles IV, who was married to Marguerite, sister of Francis I; Marguerite appears to have kept the title for life, as her second husband, Henry II of Navarre, used it in 1540. The title was given as a jointure to Catherine de' Medici in 1559, and as an appanage to her youngest son Francis in 1566. The title was pawned by Henry IV to the duke of Wūrttemberg, and subsequently it passed to Gaston, Duke of Orléans, by grant of Louis XIII; to Elizabeth of Orléans, duchess of Guise; to Charles, duke of Berry, grandson of Louis XIV (1710); and to Monsieur (later Louis XVIII), brother of Louis XVI. The title of duc d'Alençon was last given to Ferdinand of Orléans, son of the duc de Nemours, and grandson of Louis Philippe.